II SA/Łd 442/09
PostanowienieWSA w Łodzi2009-07-16
Skład orzekający: Anna Stępień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odmownej w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych może zostać uwzględniony?Ratio decidendi
Decyzja odmowna w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych nie podlega wykonaniu, ponieważ nie powoduje ona powstania obowiązku po stronie strony, a jedynie odmawia przyznania świadczenia. W związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania takiej decyzji nie może zostać uwzględniony.Stan faktyczny
Skarżący B.L. zaskarżył decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. W skardze wniósł o uchylenie decyzji oraz o wstrzymanie jej wykonania, argumentując trudną sytuacją finansową. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 16 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.L. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności postanawia: oddalić wniosek. B.C.
W dniu 18 maja 2009 r. B.L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004.
W skardze B.L. wniósł o uchylenie w całości decyzji I i II instancji oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, argumentując, że wraz z żoną są na emeryturze i mają zaciągnięte kredyty, które obecnie spłacają. Dodał przy tym, iż nie stać ich na zwrot tak znacznych kwot. Jego zdaniem zarzuty podniesione w skardze dotyczące naruszenia art. 7-9, art. 11, art. 64 § 2, art. 77, art. 80 i 81 k.p.a. uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
W pierwszej kolejności należy, zdaniem Sądu wyjaśnić, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest, więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Zauważyć jednak trzeba, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wykonania takiego wymaga. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne, oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
Z prezentowanym wyżej stanowiskiem koresponduje również dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych. Warto tu zwrócić uwagę na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2005 r. sygn. akt II FZ 250/2005 (LexPolonica nr 420607) i z dnia 5 maja 2005 r. sygn. akt I OZ 371/2005 (LexPolonica nr 402363), czy też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Gd 396/05 (Lex nr 220325).
W przekonaniu Sądu, zaskarżona decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004, jest niewątpliwie aktem administracyjnym nie podlegającym wykonaniu. W tej sytuacji wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji nie może zostać uwzględniony i wobec tego zasadnym jest jego oddalenie.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
B.C.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło