II SA/Łd 451/09

Dnia 6 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2009 roku sprawy ze skargi C. P. i B. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz radcy prawnego D. C., prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego w B., P. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, obejmującą należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącym z urzędu. LS Budowę spornego obiektu (budynku garażowego na działce [...] w W. przy ul. [..], należącej do A. i P. P.) rozpoczęto na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] roku. Wskutek interwencji C. P. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wszczął postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych związanych z budową w/w budynku garażowego. W wyniku stwierdzenia przez ten organ istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu, polegających na zmniejszeniu wymiarów budynku, organ na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. Nr 156 z 2006 roku, poz. 1118 ze zm., cytowanej dalej jako "Prawo budowlane") zażądał przedstawienia projektu zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją nr [...] z dnia [...] roku na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego w wyniku rozpatrzenia wniosku A. i P. P. zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na budowie budynku garażowego na działce [...] w W. przy ul. [...] oraz nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie wskazanego obiektu. Organ uznał, że przedłożony projekt zamienny spełnił wymogi stosownie do § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 75, poz. 90 z późn. zm.) – t.j. budynek został usytuowany w granicy działki. Taka lokalizacja odpowiada również treści pozwolenia na budowę. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w terminie prawem przewidzianym wnieśli C. P. i B. P. Odwołujący się podnieśli, iż budynek, którego dotyczy decyzja, nie stoi w granicy działek, lecz narusza granicę między działkami. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] roku na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 – ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. nr 98, poz. 1071 z 2000 roku z późń. zm., cytowanej dalej jako "K.p.a.") w związku z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, iż przedłożona przez A. i P. P. dokumentacja techniczna spełniła wskazane prawem wymogi; w szczególności przewidziano usunięcie nieprawidłowości polegającej na określeniu niezgodnej z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległości od granic nieruchomości. Ponadto, w odpowiedzi na zarzuty C. i B. P. dotyczące naruszenia granic działek organ odwoławczy podniósł, iż z załączonej do zamiennego projektu budowlanego, mapy do celów projektowych – projektu zagospodarowania terenu, ze stanem aktualnym na dzień 30 września 2008 roku wynika, że obiekt został zaprojektowany w granicy działek. Organ podkreślił, iż wymieniona mapa została sporządzona na podstawie pomiarów uprawnionego geodety a organ nadzoru budowlanego jest związany treścią dokumentów geodezyjnych i nie jest uprawniony do ich korygowania. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że sama kwestia ustalenia czy granica prawna odpowiada stanowi użytkowania nie należy do właściwości organu nadzoru budowlanego, lecz sądu powszechnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na powyższą decyzję, w terminie prawem przewidzianym, wnieśli C. P. i B. P. ponownie zarzucając, iż budynek garażowy jest realizowany z naruszeniem granic nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ, powtarzając argumentację decyzji drugiej instancji, wniósł o jej oddalenie. Podczas rozprawy w dniu 6 listopada 2009 roku skarżący B. P. oświadczył, iż dach na budynku garażowym A. i P. P. jest dwuspadowy a od strony jego nieruchomości nie ma spadu dachu, lecz istnieje ogniomur. Ponadto wskazał, iż nie jest mu znany rzeczywisty przebieg granicy pomiędzy działkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu, czyli - jego zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron, a także z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie naruszenia prawa własności skarżących przy wykonywaniu robót budowlanych należy wyjaśnić, że ani [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. ani też sądy administracyjne nie są właściwe do kompetentnego rozstrzygnięcia tego typu spraw. Kwestia ustalenia czy granica prawna odpowiada stanowi użytkowania nie należy do właściwości organu nadzoru budowlanego. Warto podkreślić, iż stosownie do ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2005 roku, nr240, poz. 2027, ze zm.), czynności z zakresu prac geodezyjnych mogą wykonywać tylko osoby legitymujące się uprawnieniami zawodowymi. Również ten akt prawny jest podstawą do wszczęcia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości, które ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów (art. 29 Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Przechodząc do oceny zagadnień prawnych istotnych z punktu widzenia niniejszej sprawy należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jak słusznie podniósł organ II instancji, ustawodawca nakłada obowiązek wydania decyzji zatwierdzającej projekt zamienny w razie wykonania przez inwestora obowiązków związanych z doprowadzeniem robót do stanu zgodnego z prawem, co wynika bezpośrednio z redakcji przepisu art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego: po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Wypełnienie przez inwestorów A. i P. P. nałożonych na nich obowiązków, uzasadniało wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W toku powyższego postępowania organy administracji opierały się na danych wynikających z przedłożonej przez inwestorów dokumentacji geodezyjnej. Jeśli dokumentacja ta, jak twierdzą skarżący, nie odzwierciedla rzeczywistego stanu rzeczy to zarzut ten nie mógł prowadzić do uwzględnienia odwołania ani skargi. Organy nadzoru budowlanego ani organy administracji architektoniczno - budowlanej nie są bowiem uprawnione do korygowania danych zawartych w dokumentach geodezyjnych, natomiast są związane danymi z tych dokumentów wynikającymi. Skoro z przedłożonej mapy – sporządzonej przez uprawnionego geodetę - wynikało, że obiekt realizowany przez A. i P. P. nie przekracza granicy działki, to brak jest podstaw do uznania za zasadne odmiennego stanowiska skarżących. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. m.ch.