II SA/Łd 451/14

Dnia 15 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. F. i M. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. F. i M. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. a.bł. W dniu 21 marca 2014r. pełnomocnik B. F. i M.F. złożył skargę do sądu administracyjnego na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który uzasadniono okolicznością zmiany w toku postępowania administracyjnego siedziby kancelarii pełnomocnika skarżących, przez co zaskarżone rozstrzygnięcie nie zostało skutecznie doręczone. W ocenie pełnomocnika skarżących, dla skutecznego doręczenia postanowienia na dotychczas znany organowi adres pełnomocnika i rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, musi mieć miejsce jedna z form doręczeń przewidzianych w art. 42-44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267) – w skrócie: "K.p.a.". W omawianej sprawie winien mieć zatem zastosowanie art. 44 K.p.a. o doręczeniu zastępczym, co jednak nie nastąpiło. W konsekwencji nie doszło do skutecznego doręczenia zaskarżonego postanowienia, a co za tym idzie nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia skargi do sądu. Ponadto pełnomocnik skarżących podniósł, że organ I instancji nie powiadomił ani jego, ani skarżących o obowiązku każdorazowego zgłoszenia w toku postępowania zmiany adresu, wbrew przepisom art. 9 i 41 § 1 K.p.a. Pełnomocnik skarżących podkreślił także, że kopia zaskarżonego postanowienia została odebrana przez niego w siedzibie organu w dniu 14 marca 2014r., a zatem od tego dnia należy liczyć termin skutecznego doręczenia zaskarżonego postanowienia. Zdaniem pełnomocnika skarżących zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu, albowiem uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżących, jak również został zachowany termin 7 dni, w którym jego mocodawcy dokonali czynności objętej wnioskiem o przywrócenie terminu, licząc od dnia, w którym ustała przyczyna jego pierwotnego uchybienia. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi, z uwagi niezachowania terminu do jej złożenia. Organ wyjaśnił, że w toku postępowania administracyjnego doręczenia pism dla pełnomocnika skarżących dokonywano na adres wskazany w pełnomocnictwie. W toku postępowania administracyjnego pełnomocnik skarżących nie poinformował organu o zmianie siedziby kancelarii. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organu podkreślił, że obowiązek pouczenia o treści art. 41 § 1 K.p.a. nie dotyczy profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a." – czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 3 w zw. z § 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wreszcie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W związku z powyższym w pierwszej kolejności należy zbadać, czy w ogóle zostały spełnione formalne przesłanki do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Nie można podzielić argumentu pełnomocnika skarżących, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu należy liczyć od dnia 14 marca 2014r., tj. od dnia otrzymania kserokopii zaskarżonego postanowienia i w związku z tym uznać, że termin ten został zachowany. Ustanie przyczyny niezachowania terminu do wniesienia skargi nastąpiło bowiem w dniu powzięcia wiadomości o fakcie uznania przez organ przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie za doręczoną, tj. w dniu 3 marca 2014r., kiedy to upoważniony przez pełnomocnika skarżących aplikant adwokacki zapoznał się z aktami sprawy. Zatem to od tego dnia należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, albowiem to w tym dniu ustała przyczyna niezachowania terminu, czyli stan niewiedzy - braku świadomości - o wydanym przez organ rozstrzygnięciu i uznaniu je za doręczone w trybie art. 44 § 4 K.p.a. Nie było żadnych przeszkód, aby pełnomocnik skarżących w terminie siedmiu dni licząc od dnia 3 marca 2014r. złożył do sądu administracyjnego skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Do dokonania tych czynności pełnomocnik skarżących nie musiał bowiem dysponować kopią zaskarżonego postanowienia, gdyż stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga winna zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, oznaczenie organu, którego działania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zapoznanie się z aktami postępowania administracyjnego pozwalało pełnomocnikowi skarżących na sporządzenie skargi zawierającej elementy, o których mowa w powołanym wyżej przepisie, a także czyniącej zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1-3 P.p.s.a.). Natomiast szczegółowe uzasadnienie zarzutów nie jest wymagane w dacie składania skargi i może zostać przedstawione sądowi do czasu zamknięcia rozprawy. Tym samym należy uznać, że ustawowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi do sądu upłynął bezskutecznie w dniu 10 marca 2014r. Z tych względów sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.