II SA/Łd 452/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, II Wydział w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 8.lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uznało za nieuzasadnione zażalenie K. P. na niezałatwienie w terminie ustawowym sprawy przyznania świadczenia z pomocy społecznej przez Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w U., działającego z upoważnienia Burmistrza U.. Postanowienie powyższe doręczone zostało skarżącemu w dniu 29.kwietnia 2009r. wraz z informacją, iż nie podlega zaskarżeniu. W dniu 14.maja 2009r. K. P. wniósł skargę na powyższe orzeczenie, kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej odrzucenie, wskazując na niedopuszczalność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z treścią art. art. 3 § ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. (§ 2) Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14.czerwca 1060r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu (wyczerpanie środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a.) i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia, wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy. Na wydane w tym trybie postanowienie, nie przysługuje stronie prawo wniesienia zażalenia a w konsekwencji skargi do sądu administracyjnego. Niezależnie od pozytywnego albo negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24.maja 2001r., sygn. akt IV SA 572/99, ONSA 2002/3/116) W konsekwencji przyjąć zatem należy, że skarga na takie postanowienie, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 12.lutego 2002r., sygn. akt II SA/Gd 3920/01, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 76109 oraz z dnia 27.wrzesnia 2001r., sygn.akt I SAB 177/01, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 84483) Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. A. T. – P.