II SA/Łd 453/08

Dnia 29 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E.K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – E.K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. (MSi) E.K. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. We wniosku tym skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 19-letnim synem P.K. oraz matką B.K. Osiąga dochód z tytułu najmu w kwocie 488 zł brutto. Jej matka uzyskuje zaś dochód z tytułu emerytury w wysokości 980 zł brutto. Syn z kolei nadal się uczy i nie osiąga żadnego dochodu. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci dwóch mieszkań o pow. 53 m2 oraz 35 m2, a ponadto nieruchomość o pow. 0,32 ha położona w gminie N.. W uzasadnieniu wniosku skarżąca dodatkowo wyjaśniła, że złożenie wniosku stało się zasadne z uwagi na niskie dochody rodziny. Uiszczenie wpisu od skargi spowodowałoby zatem pogorszenie sytuacji finansowej rodziny. Dodała, że syn nie otrzymuje alimentów, sprawa o ich zasądzenie jest "w toku". Wskazała przy tym, że łącznie opłaty związane z utrzymaniem mieszkań wynoszą 630 zł, co powoduje, że na wyżywienie rodziny (3 osób) pozostaje kwota jedynie 559 zł netto. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 19-letnim synem P.K. oraz matką B.K. Majątek skarżącej stanowią nieruchomości w postaci dwóch mieszkań o pow. 53 m2 oraz 35 m2, a ponadto nieruchomość o pow. 0,32 ha położona w gminie N.. Łączny dochód rodziny zamyka się przy tym w kwocie 1468 zł brutto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki związane z utrzymaniem mieszkań. Opłaty te stanowią łącznie kwotę 630 zł. W tej sytuacji, Sąd uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Dokonując powyższej oceny, Sąd w szczególności wziął pod uwagę fakt, iż skarżąca osiąga dochód jedynie z tytułu umowy najmu w kwocie 488 zł brutto, a ponadto na jej wyłącznym utrzymaniu pozostaje uczący się syn i na tej podstawie przyjął, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)