II SA/Łd 456/19

Dnia 4 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o uchyleniu w całości decyzji w sprawie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. B.A. R. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o uchyleniu w całości decyzji w sprawie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono dorosłemu domownikowi (matce skarżącego) w dniu 14 stycznia 2019 r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym, zgodnie z powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 13 lutego 2019 r. Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona dopiero w dniu 24 maja 2019 r., tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Tym samym skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Jednocześnie wskazać należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i nie podlega on skracaniu, czy też przedłużaniu. Sąd natomiast ma obowiązek z urzędu oceniać kwestię zachowania terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. B.A.