II SA/Łd 457/12

Dnia 31 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania. W uzasadnieniu powyższego postanowienia WSA w Łodzi wyjaśnił, iż skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi i pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków, w zakreślonym terminie nie usunął braków skargi, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Wprawdzie w odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłał plik dokumentów, jednakże wśród nich nie nadesłał żądanych odpisów skargi z dnia 12 kwietnia 2012r. Zatem skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) dalej p.p.s.a., podlegała odrzuceniu. Pismem z dnia 9 lipca 2012r. (data nadania), uzupełnionym w dniu 17 lipca 2012r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W treści wniosku wskazał, że nie nadesłał żądanych odpisów skargi, bowiem w jego ocenie pismo skierowane do WSA w Łodzi z dnia 12 kwietnia 2012r. było podaniem – prośbą, a nie skargą. Zatem nie przesłał odpisów tegoż pisma, bowiem w jego ocenie pismo to nie było skargą. Nadto gdyby wiedział, że Sąd potraktował owo pismo jako skargę nadesłałby żądane odpisy w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż strona złożyła skargę dotkniętą brakami formalnymi, których pomimo wezwania Sądu i prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania nałożonych na nią obowiązków, nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Strona zobowiązana bowiem została do nadesłania 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, tymczasem w odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłał plik pism, wśród których nie było żądanych odpisów skargi. Należy wskazać, iż Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Brak winy strona musi uprawdopodobnić przez wskazanie faktów winę tę wyłączających. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd nie może postanowić o przywróceniu terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w trosce o swoje interesy zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności. Ponieważ, jak zostało wskazane, przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, to powoływana przez skarżącego niewiedza, odnosząca się do nadesłania odpisów skargi (właściwego pisma), musi w ocenie Sądu skutkować stwierdzeniem, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności przedstawione przez stronę nie świadczą bowiem o zachowaniu należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu. m.o.