II SA/Łd 458/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski (spr.), Sędziowie NSA Janusz Nowacki, p. o. Sędziego WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant asystentka sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...]. 3 II SA/Łd 458 / 02 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił przyznania H. L. prawa do zasiłku przedemerytalnego . Decyzja ta podjęta została na podstawie art. art. 6 c ust. 2 pkt 3 , art.37 j ust. 1 pkt 1 i art. 37 l ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. nr 6 , poz. 56 ). W uzasadnieniu decyzji podniesiono , iż H. L. legitymuje się udokumentowanym okresem zatrudnienia wynoszącym łącznie 29 lat , 11 miesięcy i 21 dni , w tym ponad 14-letnim okresem wykonywania pracy w warunkach szczególnych a także posiada status osoby bezrobotnej . Wnioskująca nie spełnia zatem warunków do przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego bowiem posiada okres uprawniający do zasiłku krótszy niż 30 lat oraz okres wykonywania pracy w warunkach szczególnych krótszy niż 15 lat . W odwołaniu od tej decyzji H. L. podniosła , że posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat . W ocenie odwołującej się organ przy wyliczaniu okresu zasiłkowego nie uwzględnił daty faktycznej rejestracji ( pierwszej ) oraz tego , że w dniu 11 listopada 2001 r. nie mogła zgłosić się do urzędu z uwagi na to , że był to dzień ustawowo wolny od pracy . Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Decyzja ta wydana została na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 , poz. 1071). Organ odwoławczy podzielił wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Ł. W ocenie organu odwoławczego odwołująca się nie legitymuje się 30 – letnim okresem uprawniającym do zasiłku a zakt sprawy wynika , że nie wykonywała ona pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze . W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H. L. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody [...] i ponowiła argumenty zawarte w odwołaniu . W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Na wstępie należy podnieść , że stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. Nr 153 , poz. 1271 ) sprawy , w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) . Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem ( legalności ) działalności administracji publicznej ( art. 1 § 2 powołanej ustawy ). W ramach tej kontroli sąd administracyjny ocenia , czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne . Oceniając zaskarżoną decyzję w tych dwóch aspektach należy stwierdzić , że została ona wydana w efekcie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy . Organ odwoławczy całkowicie dowolnie ustalił , że skarżąca nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Ustalenie to pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego w tym zwłaszcza ze świadectwami wykonywania pracy w szczególnych warunkach . Organ odwoławczy przeoczył też ustalenie organu I instancji , że skarżąca legitymuje się prawie 15-letnim okresem wykonywania pracy w szczególnych warunkach . Tym samym organ II instancji uchybił obowiązkowi ponownego rozpatrzenia sprawy i zweryfikowania ustaleń organu I instancji co do długości okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach . Okoliczność ta ma podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zwłaszcza z tego względu , iż przedłożone przez skarżącą zaświadczenia o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach wskazują , iż jest to okres ponad 15-letni . Organ I instancji jedynie lakonicznie stwierdził , że H. L. wykonywała pracę w szczególnych warunkach przez okres 14 lat 1 miesiąca i 10 dni . Ponieważ pozostaje to w sprzeczności z treścią świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach organ winien był wskazać jakich okresów i z jakiego powodu nie zalicza do pracy w szczególnych warunkach . Wskazane uchybienia organów obu instancji uzasadniają wniosek , że w ramach postępowania doszło do naruszenia przepisów postępowania nakładających na organy administracji publicznej obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego ( art. 7 art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. ). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art.145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) uchylił zaskarżone decyzje .