II SA/Łd 459/13

Dnia 11 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. i Ł. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. L. i Ł. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku złożenia projektu budowlanego zamiennego p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. a.bł. R. L. i Ł. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nałożenia obowiązku złożenia projektu budowlanego zamiennego. W piśmie z dnia 28 maja 2013 roku skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż w treści skargi wykazali rażące naruszenie prawa. Kwestionowana w skardze decyzja organu administracji to rozstrzygnięcie kasacyjne. Mimo wniesienia skargi, organ pierwszej instancji prowadzi postępowanie w sprawie. Skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania przed organem administracji. Działanie organu odwoławczego w sprawie uniemożliwia skarżącym dochodzenie swoich racji w postępowaniu sądowym. Wydanie nowej decyzji przez organ pierwszej instancji, w sytuacji gdy sprawa podlega kognicji sądu administracyjnego doprowadzi do przestoju w budowie, poniesienia niepowetowanych strat finansowych, a także nieodwracalnych skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takie brzmienie przepisu oznacza, że strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązana jest wskazać okoliczności, które w jej ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczą w tym zakresie wystarczających okoliczności. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przytoczyli okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samo twierdzenie, iż organ prowadzi dalej postępowanie w sprawie bądź zarzut, iż wydanie nowej decyzji w sytuacji gdy skarżący wnieśli skargę do sądu doprowadzi do przestoju na budowie, strat finansowych i nieodwracalnych skutków prawnych, nie jest wystarczające do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje prowadzenia postępowania przez organ administracji. Wniosek o zawieszenie postępowania skierowany jest do organu administracji i to przez niego powinien być rozpoznany. Podstawą do wstrzymania prowadzenia prac budowlanych była okoliczność wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, a nie wydanie kwestionowanej w niniejszym postępowaniu decyzji organu administracji. W tym miejscu zwrócić uwagę należy, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego realizacji, polegające na działaniu, zaniechaniu, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Konkludując, wstrzymanie wykonania aktów na podstawie regulacji art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2004, str.120–126; T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 293–303). Analizując treść zaskarżonej decyzji – uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w sprawie zobowiązania do złożenia projektu budowlanego zamiennego – stwierdzić należy, iż nie ma ona przymiotu wykonalności. Rozstrzygnięcie kasacyjne skutkuje obowiązkiem ponownego przeprowadzenia postępowania i wydania rozstrzygnięcia odpowiadającego prawu. Żadna ze stron nie nabyła na mocy takiej decyzji praw, ani nie nałożono na nią żadnych obowiązków, zatem wstrzymanie wykonania byłoby bezprzedmiotowe. W związku z tym nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konkludując, Sąd ocenił, że wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu strona skarżąca nie wykazała, iż wykonanie kwestionowanej w skardze decyzji, na obecnym etapie postępowania, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Ponadto kwestionowana w skardze decyzja nie ma przymiotu wykonalności i jako taka nie kwalifikuje się do zastosowania ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. a.bł.