II SA/Łd 46/12

Dnia 24 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C., J. C. i Z. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania egzekucyjnego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2012 roku, sygn. akt II SA/Łd 46/12, w ten sposób, że: - na stronie 10, w trzecim akapicie, w wierszu 6 w miejsce zwrotu "przepisu" wpisać "artykułu"; - na stronie 16, w pierwszym akapicie, w wierszu 8 w miejsce "61 § 1a" wpisać "6 § 1a". Skargą z dnia 12 grudnia 2011r. B. C., J. C. i Z. C. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wyrokiem z dnia 13 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi powyższą skargę oddalił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, w skrócie p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia celowościowa powyższego unormowania uzasadnia stwierdzenie, iż sąd może sprostować również niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1982r., sygn. akt I PZ 7/82, publ. OSNC 1982/10/155). W uzasadnieniu wyroku z dnia 13 marca 2012r. na stronie dziesiątej, w trzecim akapicie, w wierszu 6 omyłkowo użyto sformułowania "przepisu" zamiast zwrotu "artykułu". Z kolei na stronie szesnastej, w pierwszym akapicie, w wierszu ósmym omyłkowo powołano się na błędną jednostkę redakcyjną art. 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., nr 229, poz. 1954 ze zm.). Zamiast "art. 6 § 1a" omyłkowo napisano "art. 61 § 1a" w sytuacji, gdy ww. akapit odnosił się do sytuacji bezczynności wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, co wprost wynika z art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 166 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.tp.