II SA/Łd 461/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, , , po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. i A. K. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] znak [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. Nr 9 z roku 1980, poz. 262 z późn. zmianami ), po rozpatrzeniu odwołania Z. K. i A. K. od decyzji Nr [...] z dnia [...] Prezydenta Miasta Ł. uchylającej własna decyzję Nr [...] z dnia [...] udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie rezydencjonalnej z dwoma mieszkaniami na terenie posesji przy ul. A. nr 57-działka nr 48/25, 48/26/ i 48/27 w Ł. wg załączonego projektu, orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po przeprowadzeniu wizji lokalnej na terenie budowy przedmiotowej inwestycji, postanowieniem z dnia [...] nakazał inwestorom wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych i ziemnych związanych z budową budynku mieszkalnego, a decyzją nr [...] z dnia [...] zobowiązał inwestorów do przedłożenia w inspektoracie w terminie do dnia 30.03.2002 r. określonych dokumentów stanowiących podstawę do doprowadzenia inwestycji do zgodności z przepisami prawa i uzyskania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że na przedmiotowej nieruchomości wybudowany został budynek mieszkalny w zabudowie rezydencjonalnej, którego stan można określić jako surowy otwarty z wykonanym docelowo dachem i częścią wylewek. Od strony ulicy trwała budowa ogrodzenia, a za budynkiem od strony pól nagromadzono kilkadziesiąt wywrotek ziemi. Budowa nie posiadała tablicy informacyjnej oraz brak było kierownika budowy. W dzienniku budowy stwierdzono zapis z dnia 6.11.1998r. kierownika budowy, że roboty budowlane przerwano z uwagi na niskie temperatury, a on zaś rezygnuje z dalszego pełnienia funkcji kierownika tej budowy. W toku wizji lokalnej ustalono ponadto, iż ławy fundamentowe posadowione zostały na głębokości 60 cm od poziomu terenu, podczas gdy projekt budowlany zakładał posadowienie ich na głębokości 1,2 m. Powyższą zmianę inwestorzy uzasadniali podniesieniem się poziomu wód gruntowych, co spowodowało konieczność podniesienia terenu wokół budynku poprzez nasypanie ziemi. Ławy fundamentowe znajdują się bowiem w strefie przemarzania i nie spełniają obowiązujących warunków technicznych i norm budowlanych. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego niekontrolowane podwyższenie o 60 cm terenu posesji ( bez opracowania projektu ukształtowania terenu ), jakie ma zamiar wykonać inwestor, może mieć ponadto ujemny wpływ dla terenów sąsiednich i tym samym naruszyć prawa osób trzecich. Rozpatrując odwołanie inwestorów od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Wojewoda [...] stwierdził, że z akt sprawy bezspornie wynika, iż w trakcie budowy dokonano zmian niezgodnych z projektem bez uprzedniego uzyskania decyzji zmieniającej dotychczasowe pozwolenie na budowę, a organ nadzoru budowlanego podjął postępowanie zmierzające do doprowadzenia inwestycji do zgodności z obowiązującymi przepisami prawa i uzyskania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w odniesieniu do aktualnego stanu faktycznego obiektu. Postanowienia organów nadzoru budowlanego, jako ostateczne akty prawne są wiążące dla organu administracji architektoniczno-budowlanej. W przedmiotowej sprawie ocena, czy wykonywane roboty budowlane w sposób istotny odbiegają od zatwierdzonego projektu i udzielonego pozwolenia na budowę należy do organu nadzoru budowlanego i nie może być kwestionowana w dalszym postępowaniu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. W związku z powyższym Wojewoda [...] uznał, iż właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej zgodnie z art. 36 a ust. 2 Prawa budowlanego zasadnie uchylił własną decyzje o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Podniesione zaś w odwołaniu zarzuty dotyczące postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie mogą być rozważane w niniejszym postępowaniu, gdyż wykraczają poza granice tego postępowania, a także poza właściwość rzeczową organu odwoławczego. Wyłączenie natomiast organów od udziału w postępowaniu w przedmiotowej sprawie z powodu postępowania i rozstrzygnięć Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jako niezgodnych z oceną prawną i oczekiwaniami skarżących nie znajduje oparcia wobec zapisu art. 25 kpa, który określa konkretne sytuacje, kiedy wyłączenie takie może nastąpić. W skardze na określoną powyżej decyzję Wojewody [...] skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi, Z. K. i A. K. wnieśli o uchylenie tej decyzji w całości i przekazanie sprawy Prezydentowi Miasta Ł. do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucili rażące naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 7,8,9,10 § 1,2 i 3 , art. 11 oraz art. 18, 50 i 57 ustawy Prawo budowlane, podnosząc ponadto, iż całe toczące się dotychczas postępowanie przed organami nadzoru budowlanego posiadało cechy ich szykanowania. W ocenie skarżących nie dopuścili się oni" istotnego" odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego i pozwolenia na budowę, o których mówi art. 36 a ust. ustawy Prawo budowlane, a w konsekwencji obie decyzje ( Prezydenta Miasta Ł. i Wojewody [...] ) są ewidentnie wadliwe. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie jako całkowicie bezzasadnej. Podniesione w niej zarzuty zostały wyjaśnione w sposób wyczerpujący w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji i pozostają one bez wpływu na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 –Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2002r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był przeto rozpoznać skargę w oparciu o przepisy nowej ustawy. W piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2004 r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że czynność cofnięcia skargi nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy postępowanie zostało umorzone.