II SA/Łd 462/09

Dnia 2 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.R. i Z.R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. R. i Z.R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ganku postanawia: oddalić wniosek. B.C. W dniu 2 czerwca 2009 r. H. R. i Z. R. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie nakazu rozbiórki ganku i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Do skargi H. R. i Z. R. załączyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że postępowanie administracyjne będzie prowadziło do legalizacji obiektu i w rezultacie do uiszczenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 50.000 zł, co będzie dla nich krzywdzące. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności należy, zdaniem Sądu wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61. Według Sądu, skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazali żadnych okoliczności uzasadniających zgłoszony wniosek. Obawy skarżących, że postępowanie administracyjne będzie zmierzało do legalizacji obiektu i w rezultacie do konieczności uiszczenia opłaty legalizacyjnej nie mogą stanowić podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na skarżących obowiązku zapłaty opłaty legalizacyjnej i wobec tego nie sposób podzielić stanowisko skarżących, że jej wykonanie narazi strony na jakiekolwiek szkody. Charakter zaskarżonej decyzji (decyzja kasacyjna) oznacza natomiast, że sprawę powinien ponownie rozpatrzyć organ I instancji. Wstrzymanie przez Sąd wykonania decyzji kasacyjnej, przy braku jakichkolwiek okoliczności uzasadniających wniosek, mogłoby prowadzić do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania administracyjnego. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B.C.