II SA/Łd 462/09

Dnia 15 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.R. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ganku postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia. B.C. W dniu 2 czerwca 2009 r. H.R. i Z.R. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ganku, wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2009 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, pouczając ich, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu 14 lipca 2009 r. uiścił wpis sądowy od skargi, a w dniu 18 sierpnia 2009 r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 500 złotych i ustanowienie adwokata. W pozostałym zakresie oddalił wniosek. Pismem procesowym z dnia 3 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat J.W. cofnął skargę Z.R. i wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części oraz o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wyrokiem z dnia 25 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę H.R. Jednocześnie w tym samym dniu, Sąd na posiedzeniu niejawnym postanowił o umorzeniu postępowania przed WSA w Łodzi oraz przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pismem procesowym z dnia 4 grudnia 2009 r. pełnomocnik Z.R. – adwokat J.W. wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 25 listopada 2009 r., poprzez umieszczenie rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (§ 1). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie mógł uzupełnić postanowienia z dnia 25 listopada 2009 r. poprzez zamieszczenie rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi z tego względu, że wniesiona przez H.R. i Z.R. skarga podlegała jednej opłacie sądowej stosownie do treści art. 230 w zw. z art. 214 § 2 zdanie 1 w/w ustawy. Skarżący, co wynika niespornie z akt sprawy byli bowiem wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi. Pouczono ich również, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jej uiszczenia. Zatem opłacenie wpisu przez skarżącego skutkowało uznaniem, że oboje skarżący uzupełnili brak fiskalny skargi. W tym stanie rzeczy, w sytuacji, gdy tylko skarżący cofnął skargę, a Sąd zobowiązany był rozpoznać skargę H.R., zwrot wpisu sądowego na rzecz skarżącego nie był prawnie możliwy. Z tych wszystkich powodów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 214 § 2 zdanie 1 w zw. z art. 230, art. 157 § 3 w zw. z art. 166 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B.C.