II SA/Łd 462/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi S. G. i W. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w której utrzymuje ona w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] w punkcie 1 orzekającym o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w Ł., obręb [...], działki oznaczonej nr 6612, o powierzchni 110 m2; 2. oddala skargę w pozostałej części; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących S. G. i W. G. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 104, art. 105 § 1 K.p.a. oraz art. 136 ust. 3 i art. 137 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, po rozpatrzeniu wniosku S. G. i W. G., Starosta [...] odmówił zwrotu nieruchomości położonej w Ł., obręb [...], działki oznaczonej nr [...] o powierzchni 110 m2 i umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej zwrotu nieruchomości położonej w Ł., obręb [...], działki oznaczonej nr [...], o powierzchni 185 m2 oraz w części dotyczącej żądania odszkodowania. Rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: S. G. i W. G. wnioskiem z dnia 19 marca 2008r. wystąpili o odzyskanie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A na osiedlu [...]. Sprawa została przekazana Staroście [...] według właściwości. W piśmie z dnia 18 grudnia 2008r. wnioskodawcy sprecyzowali żądanie w ten sposób, że wnieśli o zwrot lub odszkodowanie za działkę nr [...] i działkę nr [...] podnosząc, że działki te nie zostały zagospodarowane i nie otrzymali odszkodowania. Rozstrzygnięcia organu I instancji kilkakrotnie były uchylane przez organ odwoławczy. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu ustalono, że S. G. i W. G. byli jedynymi właścicielami nieruchomości położnej w Ł. przy ul. B, oznaczonej jako działka nr [...], o pow. 1601 m2. Zarządzeniem Naczelnika Powiatu w Ł. nr [...] z dnia [...] o ustaleniu terenu budowlanego i jego podziale na normatywne działki budowlane w oparciu o szczegółowy plan zagospodarowania przestrzennego dzielnicy "[...]" w Ł., zatwierdzony uchwałą Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ł. nr [...] z dnia [...], nieruchomość stanowiąca własność wnioskodawców została objęta tym opracowaniem. Część nieruchomości o pow. 451 m2 przeznaczono pod tereny budowlane i stała się ona własnością Skarbu Państwa. Pozostała część nieruchomości – o pow. 1150 m2 – pozostała we władaniu właścicieli. Decyzją z dnia [...], nr [...], Naczelnik Miasta Ł. ustalił odszkodowanie w wysokości 6.314 zł za przejętą na własność Państwa część nieruchomości o powierzchni 451 m2. Od decyzji tej strony nie składały odwołania i została ona opatrzona klauzulą wykonalności z dnia [...]. Ustalono ponadto, że pomimo adnotacji o wypłacie odszkodowania ustalonego w decyzji z dnia [...], brak jest potwierdzenia wykonania takiego przelewu. Organ I instancji podkreślił, że wypłata odszkodowania ustalonego decyzją administracyjną nie należy jednak do właściwości organów administracji. W związku z powyższym nie ma podstaw do rozpatrzenia żądania dotyczącego wypłaty ustalonego odszkodowania poprzez wydanie decyzji administracyjnej i z tego powodu postępowanie w tym zakresie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Decyzją Naczelnika Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] zostało ustalone odszkodowanie za naniesienia znajdujące się na nowoprojektowanej ulicy w wysokości 346.749 zł. Od decyzji tej strony nie składały odwołania i została ona opatrzona klauzulą wykonalności z dnia [...]. Decyzją Wojewody S. z dnia [...], nr [...] orzeczono o odmowie zwrotu nieruchomości na rzecz S. G. i W. G. Doręczono ją stronom w dniu 22 października 1998r. Brak jest dokumentów świadczących o tym, iż strony składały od niej odwołanie. Organ podkreślił, że oznacza to, że decyzja ta jest ostateczna, zaistniała "powaga rzeczy osądzonej" i bezprzedmiotowym jest rozstrzyganie o zwrocie nieruchomości. Z tego powodu postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe w części dotyczącej działki oznaczonej nr [...]. Z dokumentu "Rejestr pomiarowy działek przeznaczonych na cele budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego w trybie ustawy z dnia 6 lipca 1972r. – Stan po podziale zał. nr 2 do mapy projektu podziału Osiedla [...] II w Ł." (poz. 55) wynika, że powstała w wyniku podziału działka nr [...] o pow. 110 m2 stanowi dojazd do ul. A. Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nieodpłatne nabycie z mocy prawa przez Gminę Miasto Ł. własności m.in. działki nr [...], dla której została urządzona księga wieczysta [...]. W wyniku wizji na gruncie ustalono, że działka nr [...] stanowi jedyny dojazd do działki oznaczonej nr [...] będącej własnością P. J. G. i jest nieutwardzona. Nie zachodzą przesłanki do zwrotu tej nieruchomości, gdyż jest ona wykorzystywana jako dojazd do ul. A, co oznacza, że cel na który została wywłaszczona został zrealizowany. W odwołaniu od powołanej na wstępie decyzji S. G. i W. G. wnieśli o jej uchylenie bądź zmianę. Odwołujący się stwierdzili, iż nie zgadzają się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji. Nieruchomości powinny zostać im zwrócone i nie otrzymali należnego im odszkodowania. Organ administracji nie dysponuje żadnym dowodem potwierdzającym okoliczność otrzymania przez nich odszkodowania. Decyzją z dnia [...], nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył szczegółowo ustalenia dokonane przez organ stopnia podstawowego dotyczące losów nieruchomości. Dodatkowo organ odwoławczy ustalił, że działka nr [...] o pow. 553 m2 przy ul. A 8 stanowi własność W. N. i została wyłączona z podziału. W. N. nabyła z mocy prawa przez zasiedzenie: z dniem 31 grudnia 1975r. własność zabudowanej działki nr [...] o pow. 291 m2, zaś z dniem 31 grudnia 1985r. własność niezabudowanych działek nr [...] o pow. 70 m2 i [...] o pow. 185 m2 (post. SR w Ł. z [...], sygn. akt [...]). Spadek po W. N. nabyły A. Ż. oraz I. K. w ½ części każda z nich (post. SR w Ł. z [...], sygn. akt [...]) Organ odwoławczy przytoczył też decyzje ustalające odszkodowania za nieruchomość i naniesienia oraz decyzję Wojewody [...] o nabyciu nieodpłatnie z mocy prawa części nieruchomości, m.in. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka [...] o pow. 110, decyzję z [...] o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonej jako działka [...] o pow. 0,0185 ha (wcześniej oznaczonej w ewid. gruntów jako część działki nr [...] o pow. 0,1601 ha). Przypomniano, ze stała się ona własnością osoby trzeciej. Tę ostatnią decyzję doręczono Państwu G. w dniu 22 października 2008r. Brak jest dokumentów świadczących o złożeniu odwołania. Organ II instancji, w związku z zarzutem odwołujących się wskazał, że kwestia ewentualnej wypłaty odszkodowania, ustalonego ostateczną decyzją Naczelnika Miasta Ł. z dnia [...] jest w istocie czynnością o charakterze czysto technicznym, dla której tryb administracyjny nie ma zastosowania. W związku z tym, nie ma podstaw do rozpatrzenia żądania wypłaty ustalonego odszkodowania przez wydanie odrębnej decyzji administracyjnej. Konkludując organ odwoławczy stwierdził, iż należy zgodzić się z argumentacją organu pierwszej instancji w kwestii odmowy zwrotu działki nr [...] o pow. 110 m2, stanowiącej drogę dojazdową (zgodnie z celem przejęcia) oraz w przedmiocie umorzenia postępowania w części dotyczącej zwrotu nieruchomości oznaczonej nr [...] o pow. 185 m2, gdyż sprawa ta została rozstrzygnięta decyzją ostateczną oraz w części dotyczącej żądania odszkodowania. Uznając powyższą decyzję za niezgodną z prawem oraz krzywdzącą, S. G. i W. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę organ administracji, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010r. skarżąca S. G. wniosła o zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji sąd administracyjny nie musi zatem ograniczać się do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może z urzędu uwzględnić inne wadliwości zaskarżonego aktu, niż wskazane przez stronę skarżącą. Rozpoznając sprawę w ramach tak zakreślonej kognicji sąd uznał, iż skarga jest częściowo uzasadniona. Kwestią sporną jest przede wszystkim zasadność zwrotu na rzecz skarżących działek oznaczonych nr [...] i [...], co zostało przez nich sprecyzowane w piśmie z dnia 18 grudnia 2008r. Podstawę prawną wydanych w rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięć organów administracji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. – Dz.U. z 2004r., nr 261, poz. 2603 ze zm.) – art. 216 ust. 1, art. 136 ust. 3 i art. 137. Nie budzi wątpliwości, że w myśl art. 216 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami przepisy jej rozdziału 6 działu III, a więc jej przepisy – art. 136 i 137, stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa w trybie jednego z aktów prawnych w tym przepisie wymienionych. Zatem aby móc prawidłowo zastosować w sprawie o zwrot przejętej lub nabytej na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości przepisy rozdziału 6 działu III ustawy o gospodarce nieruchomościami należy w pierwszej kolejności ustalić, czy przejęcie nastąpiło w oparciu akt prawnych wymieniony w art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Należy przy tym dodać, iż nie ulega wątpliwości, że przejmowanie i nabywanie nieruchomości na własność Państwa w związku z wyznaczaniem terenów budowlanych następowało w różnych formach: decyzji administracyjnych, przejęcia z mocy prawa i na podstawie umów. Z kolei zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do przepisu art. 137, stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Z wnioskiem o zwrot nieruchomości lub jej części występuje się do starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, który zawiadamia o tym właściwy organ. Warunkiem zwrotu nieruchomości jest zwrot przez poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercę odszkodowania lub nieruchomości zamiennej stosownie do art. 140. Z kolei przepis art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami nieruchomość, określając przesłanki uznania nieruchomości za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, w ust. 1 stanowi, że nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: 1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo 2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Natomiast w ust. 2 stanowi, że jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część. Z regulacji tej wynika, że przesłanką odmowy zwrotu nieruchomości jest przede wszystkim ustalenie, że nie stała się ona zbędna na cel wywłaszczenia, określony w decyzji wywłaszczeniowej, w zakreślony w przepisach terminie. Organy administracji ustaliły w tym postępowaniu, że działka nr [...] o pow. 110 m2 została przejęta na własność Państwa na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 lipca 1976r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz.U. nr 27, poz. 192 ze zm.) i obecnie stanowi dojazd do ul. A, co – w ich ocenie – jest zgodne z celem przejęcia. Natomiast decyzją z dnia [...], nr [...] Naczelnik Miasta Ł. ustalił na podstawie art. 10 ust. 1 tej ustawy odszkodowanie za przejętą na własność Państwa na podstawie jej art. 5 ust. 2 nieruchomość o pow. 451 m2. Jednakże z decyzji Naczelnika Miasta Ł. z dnia [...] po pierwsze wynika, że decyzją tą ustalono odszkodowanie za przejęcie na własność Państwa działki oznaczonej nr [...], a nie [...]. Po drugie, z decyzji tej wynika również inna powierzchnia przejętej na własność Państwa nieruchomości – 451 m2, a nie 110m2. Wyjaśnienia tych rozbieżności w numeracji działek i ich powierzchni próżno szukać znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentach. Nie wiadomo więc, czy ustalone decyzją Naczelnika Miasta Ł. z dnia [...] w oparciu o przepisy ustawy o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach odszkodowanie dotyczyło w istocie działki nr [...] o powierzchni 110 m2, której dotyczy rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 decyzji organu pierwszej instancji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją. Należy przy tym zauważyć, że wprawdzie w stanowiącym podstawę ustaleń faktycznych organów administracji "Rejestrze pomiarowym nieruchomości przeznaczonych na cele budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego w trybie ustawy z dnia 6 lipca 1976r. Stan przed podziałem.", który znajduje się w aktach sprawy, została ujęta działka skarżących nr [...], z której powierzchnię 451 m2 przeznaczono pod tereny budowlane. W "Rejestrze pomiarowym działek przeznaczonych na cele budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego w trybie ustawy z dnia 6 lipca 1976r. Stan po podziale" wyodrębniono działkę nr [...] o powierzchni 110 m2, mającą stanowić dojazd do ul. A, lecz nie można na tej podstawie z cała pewnością stwierdzić, z jakiej nieruchomości działka nr [...] o powierzchni 110 m2 została wydzielona, a jeżeli została wydzielona z przeznaczonych pod tereny budowlane 451 m2, wchodzących dawniej w skład działki nr [...], to na jaki cel zostało przeznaczone pozostałe 341 m2 i jaką działkę lub część jakiej działki obecnie stanowi. W aktach sprawy brak jest zresztą map do projektu podziału terenu osiedla [...] w Ł., stanowiących załączniki nr 1 i 2 do wyżej opisanych dokumentów. Wątpliwości tych nie usuwa również decyzja z dnia [...] o ustaleniu na rzecz skarżących odszkodowania za naniesienia znajdujące się na "nowoprojektowanej ulicy". Poza tym zauważyć należy, że powoływane przez organy administracji Zarządzenie nr [...] Naczelnika Powiatu z dnia [...] o ustaleniu terenu (...) w § 2 stanowiło, że "ustala się szczegółowy zakres oraz terminy rozpoczęcia i zakończenia budowy urządzeń komunalnych, a mianowicie: a/ sieć elektryczna z terminem rozpoczęcia robót od II kw. 1978r. i zakończenia do III kw. 1980r.; b/ ulice z terminem rozpoczęcia robót do II kw. 1978r. i ich zakończenie do III kw. 1980r." Z treści tego Zarządzenia wynika więc, że określonym w nim celem podziału nieruchomości na normatywne działki budowlane była budowa sieci elektrycznej i ulic, które to prace miały zostać rozpoczęte i zakończone w określonych powyżej terminach. Tymczasem ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu oględzin z dnia 20 stycznia 2009r. wynika, że działka nr [...] stanowi jedynie dojazd do działki nr [...], jest to nieruchomość nieutwardzona, przylegająca do ul. A. Ustalenia wynikające z tego protokołu zostały zresztą zawarte w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Wobec takich ustaleń, wbrew stanowisku organów administracji, trudno w ocenie sądu uznać, że wskazany w Zarządzeniu nr [...] cel podziału polegający na budowie sieci elektrycznej i ulic został zrealizowany. W szczególności trudno uznać, że nieruchomość nieutwardzona to droga wybudowana. Co więcej nie wiadomo, co oznacza zawarte w tym protokole, a następnie powtórzone w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji, sformułowanie, iż działka nr [...] "przylega do ulicy A". Na tej podstawie nie można bowiem z cała pewnością stwierdzić, czy to oznacza, że działka ta stanowi dojazd do ul. A, tak jak to określono w "Rejestrze pomiarowym działek przeznaczonych na cele budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego w trybie ustawy z dnia 6 lipca 1976r. Stan po podziale", skoro z protokołu wynika jedynie tylko tyle, że jest to dojazd do działki nr [...]. Ponadto nie wiadomo, na podstawie jakich dokumentów załączonych do akt sprawy organ odwoławczy ustalił, że uchwałą nr [...] w Ł. z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia szczegółowego planu zagospodarowania osiedla "[...]" w Ł. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej zatwierdziło szczegółowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenów położonych w Ł., ograniczonych od północy rzeką O., od południa terenami rolnymi wsi J., od wschodu drogą państwową Ł. – P. – W., od zachodu terenami upraw rolnych. Przesłane do sądu wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę akta administracyjne dokumentów takich bowiem nie zawierają. Ze znajdującego się w aktach sprawy Zarządzenia nr [...] natomiast wynika, że w § 1 ustalało ono teren budowlany i jego podział na normatywne działki budowlane w mieście Ł., lecz w innym rejonie, niż wyżej wskazane, bo obejmującym teren ul. B – A – C – D. Usunięcie tych rozbieżności i prawidłowe udokumentowanie poczynionych ustaleń faktycznych w tym zakresie jest tym bardziej istotne, iż z treści art. 2 ust. 1 i 5 ust. 1 ustawy o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach wynika, że to prezydia powiatowych rad narodowych były organem uprawnionym do ustalania w drodze uchwał, które tereny przeznacza się w okresach do pięciu lat pod budownictwo jednorodzinne zagrodowe (tereny budowlane). W rozpatrywanej sprawie powoływane przez organy administracji Zarządzenie nr [...], z którego miał wynikać cel wywłaszczenia, wydał tymczasem Naczelnik Powiatu w Ł. Wskazane wyżej braki i rozbieżności w znajdującym się w aktach sprawy materiale dowodowym świadczą o tym, że nie wyjaśniono w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, nie powołano i nie oceniono dowodów zebranych w sprawie w sposób umożliwiający ich weryfikację, co stanowi naruszenie norm art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Uchybienie tym przepisom normującym postępowanie przed organami administracji może mieć istotny wpływ na wynik sprawy i uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim utrzymuje w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji o odmowie zwrotu działki nr [...] jako przedwczesne. W tej sytuacji przedwczesnym jest również rozważanie kwestii związanych z odszkodowaniem, którego domagają się skarżący, skoro mające podstawowe znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy ustalenia faktyczne nie znajdują należytego oparcia w materiale dowodowym znajdującym się w aktach administracyjnych przekazanych do sądu wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę. Odnosząc się natomiast do kwestii zwrotu działki oznaczonej nr [...], należy przede wysokim wskazać, że zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...], sygn. akt [...] własność tej nieruchomości w drodze zasiedzenia nabyła z dniem 31 grudnia 1985r. W. N. Stwierdzenie nabycia własności w trybie zasiedzenia jest nabyciem pierwotnym, a postanowienie sądu powszechnego ma jedynie charakter deklaratoryjny, czyli potwierdzający powstanie skutku prawnego w postaci tytułu własności nieruchomości z mocy samego prawa. Dodać przy tym należy, że postanowienie sądu stwierdzające takie nabycie własności staje się skuteczne wobec wszystkich (erga omnes). Skutki prawne takiego postanowienia nie mogą zatem być zniesione w drodze postępowania administracyjnego. W tej sytuacji za zasadne uznać trzeba umorzenie jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie o zwrot działki nr [...]. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza natomiast, że brak jest jednego z elementów materialnego stosunku administracyjnego i nie można w takim zakresie wydać załatwiającej sprawę co do jej istoty. Na marginesie tych rozważań należy nadto dodać, że już w "Rejestrze pomiarowym nieruchomości przeznaczonych na cele budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego w trybie ustawy z dnia 6 lipca 1976r. Stan przed podziałem." oraz "Rejestrze pomiarowym działek przeznaczonych na cele budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego w trybie ustawy z dnia 6 lipca 1976r. Stan po podziale." W. N. została wskazana jako właścicielka działki nr [...]. Zatem brak podstaw do uwzględnienia skargi w części, w której dotyczy ona działki [...]. W tym stanie rzeczy na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w części, w której utrzymuje ona w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] w punkcie 1 orzekającym o odmowie zwrotu nieruchomości położonej Ł., obręb [...], działki oznaczonej nr [...], o powierzchni 110 m2. Podstawę prawną rozstrzygnięcia o oddaleniu skargi w pozostałej części stanowi natomiast art. 151 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Wskazania co do dalszego postępowania, o jakich stanowi art. 141 § 4 p.p.s.a., wynikają z przedstawionych wyżej rozważań.