II SA/Łd 462/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat E.W. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu w sprawie ze skargi M.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej scalania gruntów p o s t a n a w i a oddalić wniosek. AG II SA/Łd 462/13 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu 22 sierpnia 2013 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, żądając jednocześnie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. Referendarz sądowy przyznał stronie prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata. W piśmie z dnia 2 października pełnomocnik ustanowiona z urzędu – adw. E. W. oświadczyła, że podtrzymuje stanowisko skarżącego w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu i wnosi o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W orzecznictwie sądów administracyjnych i literaturze przedmiotu z treści przepisów wywodzi się, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie jedynie w związku z faktycznym (rzeczywistym) udzieleniem pomocy prawnej (por. post. NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, post. NSA z dnia 18 października 2007 r., II FZ 515/07, S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek: Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007, s. 316-317). Wobec powyższego, jako że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu, Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania, co w konsekwencji oznacza uprawnienie i obowiązek Sądu ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W ocenie Referendarza sądowego w rozpoznawanej sprawie nie sposób przyjąć, że na dzień złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnik strony udzielił pomocy prawnej skarżącemu, bowiem nie dokonał czynności, co do której można uznać, iż jest ona czynnością wymienioną w treści § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461), za której wykonanie przysługuje wynagrodzenie. Jego działanie ograniczyło się bowiem jedynie do sporządzenia pisma, że podtrzymuje stanowisko strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. AG