II SA/Łd 466/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Asesor WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Protokolant Agnieszka Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2006 r. sprawy ze skargi T. M. F. na na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia do ponownego rozpoznania decyzji dotyczącej zasiłku stałego p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. przyznać i następnie wypłacić z funduszu Skarbu Państwa Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokata T. A. - Kancelaria Adwokacka w Ł. przy ul. A 173 - kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług z tytułu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Sygn. akt II SA/Łd 466 / 06 UZASADNIENIE W dniu 5 maja 2006 roku T. M. F. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...], którą organ odwoławczy, w następstwie rozpoznania odwołania T. M. F., uchylił decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], znak: [...] wydaną w przedmiocie ograniczenia okresu pobierania zasiłku stałego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Podstawą wydania przez organ odwoławczy decyzji uchylającej rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji były braki postępowania dowodowego polegające na nie przeprowadzeniu przez organ pomocowy rodzinnego wywiadu środowiskowego. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiotowej sprawie postępowanie dowodowe wymaga uzupełnienia i ustalenia sytuacji, w jakiej znajduje się strona postępowania. Mając na uwadze okoliczności związane z utrudnionym kontaktem z odwołującym się organ odwoławczy nakazał organowi pierwszej instancji wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy "przy wykorzystaniu wszystkich form przewidzianych przez prawo", zalecając temuż organowi aby w toku postępowania kierował się przede wszystkim "dobrem osoby występującej o pomoc". W uzasadnieniu skargi T. M. F. podniósł natomiast, iż bezpodstawne organ odwoławczy uchylił decyzję organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi niższego rzędu w sytuacji, gdy organ odwoławczy dysponował materiałem dowodowym umożliwiającym rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji merytorycznej. W dniu 6 lipca 2006 roku skarżący poinformował sąd, iż Prezydent Miasta Ł., jako organ pierwszej instancji, w dniu [...] wydał decyzję znak: [...], w następstwie uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia [...], Nr [...] i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepis art. 161 par. 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) (w skrócie: p.p.s.a.) stanowi, iż sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż 1) cofnięcie skargi bądź 2) śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osoba zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie mamy właśnie do czynienia z bezprzedmiotowością dalszego postępowania sądowoadministracyjnego, rodzącą konieczność jego umorzenia. Zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja organu odwoławczego jest decyzją o charakterze kasacyjnym, opartą o przepis art. 138 par. 2 k.p.a. stanowiący, iż organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Dla potrzeb niniejszego postępowania niezbędne jest ustalenie, iż decyzja kasacyjna wydana w trybie powyższego przepisu nie kończy postępowania merytorycznym jego rozstrzygnięciem, a jedynie, kasując rozstrzygnięcie organu niższej instancji, nakazuje temuż organowi dalsze jego prowadzenie mogąc wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (art. 128 par. 2 in fine k.p.a.). Tak więc, jeżeli w następstwie wydania przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej opartej o przepis art. 138 par. 2 k.p.a., organ pierwszej instancji ponownie rozpoznał sprawę i wydał decyzję merytoryczną, która możliwa jest do kwestionowania w administracyjnym toku instancji, a następnie także w drodze skargi do sądu administracyjnego, to sądowa kontrola decyzji kasacyjnej w takiej sytuacji staje się zbędna, bowiem w postępowaniu administracyjnym funkcjonuje już decyzja o merytorycznych charakterze. Tym samym od momentu wydania przez organ pierwszej instancji decyzji merytorycznej, w następstwie ponownego rozpoznania sprawy, mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego oceniającego legalność decyzji kasacyjnej. Tym samym na podstawie przepisu art. 161 par. 1 pkt 3) k.p.a. postępowanie to należało umorzyć. O kosztach pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu orzeczono na podstawie przepisu par. 18 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr. 163, póz. 1348 ze zm.) Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.