II SA/Łd 469/13

Dnia 13 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku U. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi U. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić przywrócenia terminu. a.bł. U. Z. w dniu 12 kwietnia 2013r. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...] dotyczącą środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Równocześnie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w uzasadnieniu którego podniosła, iż o ww. decyzji dowiedziała się dopiero w dniu 5 kwietnia 2013r. w siedzibie Urzędu Gminy B., gdzie poinformowaną ją o treści decyzji. Ponadto poinformowano skarżącą, iż informacja dotycząca wydania przedmiotowej decyzji została wywieszona w formie obwieszczenia w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy B.. W ocenie skarżącej nie zawiniła ona w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję organu odwoławczego, gdyż uważała, że decyzja zostanie doręczona jej osobiście. Ponadto skarżąca stwierdziła, iż wbrew informacji uzyskanej w organie, żadna informacja o wydaniu tej decyzji nie została zamieszczona na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy B.. Poza tym z treści otrzymanej kopii obwieszczenia nie wynikało również, w jakim okresie informacja była wywieszona i czy został zachowany czternastodniowy okres wywieszenia, a także jaki jest termin i sposób zaskarżenia przedmiotowej decyzji do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o nieuwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu Kolegium podkreśliło, iż na podstawie art. 85 ust. 3 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz na podstawie art. 74 ust. 3 tej ustawy w zw. z art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267, w skrócie K.p.a.), zaskarżona decyzja została podana do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie stosownej informacji na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz na tablicy ogłoszeń organu odwoławczego (w dniach od 7 do 23 września 2012r.), na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w B. (w dniach od 10 września do 24 września 2012r.) oraz tablicy ogłoszeń sołectwa G. i sołectwa M. (w dniach od 12 do 26 września 2012r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 3 w zw. z § 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wreszcie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie miał miejsce szczególny tryb doręczenia zaskarżonej decyzji Kolegium, o którym mowa w art. 49 K.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Opisany wyższej szczególny tryb doręczania decyzji administracyjnych jest wyjątkiem od zasady opisanej w art. 109 § 1 K.p.a., w myśl którego decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Jednakże, aby móc skorzystać z możliwości doręczenia decyzji w drodze obwieszczenia, tak możliwość musi wynikać z przepisu szczególnego. Takim przepisem, który znalazł zastosowanie w przedmiotowej sprawie jest art. art. 74 ust. 3 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, zgodnie z którym jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, skoro niewątpliwie liczba stron w niniejszej sprawie przekroczyła 20, doręczenie decyzji organu odwoławczego w trybie art. 49 k.p.a. w zw. art. 74 ust. 3 ww. ustawy było jak najbardziej uzasadnione. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja Kolegium była podana do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie stosownej informacji na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz na tablicy ogłoszeń organu odwoławczego (w dniach od 7 do 23 września 2012r.). Ponadto z informacji otrzymanej przez organ I instancji (pismo z dnia 12 października 2012r. oraz z dnia 25 kwietnia 2013r.) wynika, że obwieszczenie o wydaniu ww. decyzji wywieszone było na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w B. (w dniach od 10 września do 24 września 2012r.) oraz na tablicy ogłoszeń sołectwa G. i sołectwa M. (w dniach od 12 do 26 września 2012r.). Z informacji tych wynika, że został zachowany ustawowy tryb i okres wywieszenia obwieszczenia dotyczącego wydania zaskarżonej decyzji Kolegium. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż U. Z. nie wykazała, że przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego była od niej niezależna. Od początku postępowania w niniejszej sprawie ten wyjątkowy tryb informowania uczestników winien być skarżącej znany. Ponadto skarżąca złożyła odwołanie od decyzji organu II instancji w [...] i do kwietnia 2013 roku nie podjęła żadnych działań, aby ustalić tok postępowania i uzyskać informacje bezpośrednio w organie, który rozpoznawał odwołanie. Nie było zaś przesłanek ku temu, by oczekiwać odmiennego sposobu doręczenia na etapie postępowania odwoławczego .Tym samym skarżąca nie wykazała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do wniesienia skargi. Argumenty skarżącej, iż żadna informacja na ten temat nie została wywieszona w siedzibie organu gminy (czemu przeczy treść pisma organu I instancji) nie mogły odnieść zatem skutku w postaci przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Tym samym skarżąca nie wykazała się należytą starannością w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do wniesienia skargi. Na marginesie należy wskazać, iż pouczenie o sposobie i terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego było zamieszczone w zaskarżonej decyzji, natomiast nie było obowiązku zamieszczenia ww. pouczenia w treści obwieszczenia. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w sentencji. a.bł.