II SA/Łd 470/14

Dnia 24 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 roku sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę. LS Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu zażalenia J. R., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza W. z dnia [...] znak [...] Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] znak [...] Burmistrza W. po ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcji środków ochrony roślin wraz ze zmianą sposobu użytkowania hali magazynowej na halę produkcyjną oraz budowie biologicznej oczyszczalni ścieków przemysłowych wraz z niezbędną infrastrukturą, planowanego do realizacji na działkach nr 248/9, 249/12, 647/12 obręb S., gm. W. Wspomniane postanowienie organu I instancji zostało podjęte w związku z wnioskiem A Sp. z o.o. z dnia [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wspomnianego wyżej przedsięwzięcia i po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł., dalej "RDOŚ" (postanowienie z dnia [...] znak[...]) oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., dalej "PPIS" (pismo z dnia 26 listopada 2013 r. znak[...]). W rzeczonym postanowieniu organ I instancji oprócz nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ustalił także zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.), dalej u.o.ś., wskazując szczegółowo elementy jakie winien zawierać raport. Wyjaśnił także, że planowane przedsięwzięcie należy do kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu § 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213, poz. 1397 ze zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie J. R. wskazał, że jest właścicielem nieruchomości, która sąsiaduje z terenem planowanego przedsięwzięcia. Jego zdaniem przedmiotowa inwestycja dotyczy rozbudowy istniejącego zakładu i najpierw należałoby dokonać analizy, jak obecny zakład działa i wpływa na zanieczyszczenie środowiska. Do zażalenia załączył zdjęcia obrazujące przedmiotowy teren i kserokopie pism: Starosty Powiatu [...] znak [...] z dnia [...] i RDOŚ znak [...] z dnia [...] w sprawie kontroli działalności A Sp. z o.o. Podniósł, że organ gminy nakazał sporządzenie operatu o działaniu na środowisko i zajęcie się w nim hałasem, który jest znikomy i nieistotny, w odróżnieniu od pestycydów przenikających do gruntów, wody, roślin i drzew. W jego przekonaniu w przypadku tej inwestycji należy zbadać i ustalić, jakie skażenie powstaje w zakładzie "A" funkcjonującym już kilka lat. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 K.p.a. - utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Kolegium wyjaśniło, że postanowienie organu gminy stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko podejmowane jest w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia, prowadzonego przez organ gminy. Wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w zażaleniu, w postępowaniu tym nie ocenia się dotychczasowej działalności podmiotu występującego z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ na wstępnym etapie postępowania, jeżeli chodzi o przedsięwzięcia wymienione w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213, poz. 1397 ze zm.) zajmuje stanowisko w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Z obowiązujących przepisów nie wynika, jak to podnosi skarżący, że należy najpierw dokonać analizy, jak obecny zakład działa i wpływa na zanieczyszczenie środowiska oraz zbadać i ustalić, jakie skażenie powstaje w zakładzie "A" funkcjonującym już kilka lat. Przywołując w następnej kolejności brzmienie art. 63 ust. 1, art. 64 ust. 1 i 3 u.o.ś., Kolegium stwierdziło, że organem właściwym zarówno do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jak i postanowienia w przedmiocie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jest organ gminy. Do tego organu należy stosowna kwalifikacja planowanego przedsięwzięcia i ocena obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym zasięga on w tym względzie opinii organów: ochrony środowiska (zawsze) i ochrony sanitarnej (w przypadkach wymienionych w ustawie). Zatem to ten organ decyduje w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wskazując motywy przemawiające za zajętym stanowiskiem (art. 124 § 2 K.p.a. w związku z art. 126 i 107 § 3 K.p.a. oraz art. 65 ust. 3 ww. ustawy). Zdaniem SKO zaskarżone postanowienie organu I instancji spełnia warunki określone w przepisach prawa. W niniejszej sprawie organ I instancji stwierdzając o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia i sporządzenia raportu wskazał przesłanki, którymi kierował się zajmując takie stanowisko w sprawie. Przed wydaniem zaskarżonego postanowienia organ uzyskał wymagane prawem opinie RDOŚ i PPIS. Pierwszy z wymienionych organów wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i wskazał, że zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko winien być zgodny z art. 66 u.o.ś. oraz sprecyzował elementy, które raport winien uwzględniać. Elementy te organ gminy odzwierciedlił w zaskarżonym postanowieniu określając zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Natomiast PPIS uznał za zasadne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia. Organ ten wskazał, że raport oddziaływania na środowisko z punktu widzenia warunków higieniczno-zdrowotnych, winien spełniać wymagania określone w art. 66 u.o.ś. Kolegium podkreśliło, że wskazane organy: ochrony środowiska (RDOŚ) i ochrony sanitarnej (PPIS), wydając opinie w granicach swojej właściwości, dysponowały wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz kartą informacyjną przedsięwzięcia, przekazanymi im przez organ zasięgający opinii przy pismach z dnia 8 listopada 2013 r. znak: RB.6220.11.3.2013.BD i RB.6220.1 1.4.2013.BD. Organ I instancji wziął pod uwagę opinie wspomnianych organów ochrony środowiska i ochrony sanitarnej oraz uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.o.ś., a w szczególności skalę i zagrożenia dla środowiska, jakie może powodować planowane przedsięwzięcie zwłaszcza w zakresie emisji hałasu, który skumulowany z hałasem emitowanym przez użytkowników drogi krajowej S8, może powodować przekroczenia dopuszczalnych norm, a ponadto złożoność i wielość oddziaływania w postaci emisji zanieczyszczeń do powietrza, ochronę powierzchni ziemi i wód gruntowych oraz środowiska przyrodniczego, w tym zwierząt. Zdaniem Kolegium organ I instancji prawidłowo ocenił przedmiotową sprawę stwierdzając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz ustalając zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w szczególności wobec tego, że dane przedstawione w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, załączonej do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że nie wystąpi prawdopodobieństwo znaczącego oddziaływania inwestycji na wszystkie komponenty środowiska. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko uwzględniający zakres określony przez organ gminy przedstawi szczegółowo planowane przedsięwzięcie i jego oddziaływanie na środowisko - pod kątem emisji hałasu, emisji zanieczyszczeń do powietrza, wytwarzanych odpadów, gospodarki wodno-ściekowej, wód powierzchniowych i podziemnych, środowiska przyrodniczego, oddziaływania skumulowanego z pozostałymi obiektami przedmiotowego zakładu oraz innymi obiektami, które znajdują się w zasięgu oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Załączona przez wnioskodawcę karta informacyjna przedsięwzięcia jest dokumentem uboższym w swej treści w porównaniu z raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 5 u.o.ś. - jest to dokument zawierający podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu. Natomiast elementy raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko określa art. 66 u.o.ś. i dane przedstawione w raporcie szczegółowo odnoszą się do danego przedsięwzięcia. W takiej sytuacji, kierując się zasadą prewencji, zasadne jest stwierdzenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a co za tym idzie ustalenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma umożliwić ustalenie ewentualnych zagrożeń dla środowiska, związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia i ułatwić ocenę, czy zachodzą podstawy do wydania pozytywnych decyzji upoważniających do jego realizacji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. R. zarzucił naruszenie przepisów art. 7, 8 i 9 K.p.a. oraz naruszenie prawa materialnego wynikające z ustawy z dnia 3 październik 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a w szczególności art. 66 pkt. 6 w związku z art. 7, 8, 9 K.p.a., wnosząc o uchylenie postanowienia Kolegium. W motywach skargi J. R. stwierdził, że organ I instancji nie podjął żadnych czynności, celem zbadania stanu oddziaływania pestycydów wytwarzanych przez firmę "A" na środowisko. Jednocześnie odmówił mu okazania dokumentów dotyczących firmy "A" wyjaśniających na podstawie jakiej decyzji obiekt ten powstał, operatu o oddziaływaniu na środowisko, decyzji środowiskowej, decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji budowlanej. Podkreślił przy tym, że na terenie gdzie mieści się firma "A" był sklep ze sprzedażą środków ochrony roślin, a nie zakład chemiczny i z pewnością z tego powodu nikt nie chce mu pokazać wspomnianych wyżej dokumentów. Jego zdaniem przyszły operat powinien wyjaśnić, czy istniejący obiekt posiada decyzję środowiskową i czy parametry określone w niej były przestrzegane, czy dotychczasowa działalność gospodarcza firmy "A" dokonała szkód w środowisku oraz odnosić się do głównego zagrożenia jakim są pestycydy. Nadto wskazał, że na terenie firmy "A" dokonano już samowoli i wybudowano obiekt magazynowy bez wymaganych prawem decyzji. Inwestor nie posiada żadnych decyzji na wykonywanie prac, a organy administracji z nieznanych przyczyn są opieszałe, czego przykładem jest skierowane do skarżącego zawiadomienie Burmistrza W. z dnia 31 marca 2014 r. o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej dla obiektu magazynowego (na chemię, pestycydy). Zaskarżone postanowienie jak zauważył skarżący dotyczy również obiektu magazynowego, który już wybudowano bez decyzji środowiskowej, decyzji o warunkach zabudowy oraz pozwolenia na budowę. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę i oświadczył, że nie kwestionuje rozbudowy zakładu objętego zamierzeniem inwestycyjnym. Uważa jednak, że zakres postanowienia jest niepełny, ponieważ nie obejmuje zanieczyszczenia gleby oraz nie określa sposobu monitorowania inwestycji w trakcie eksploatacji. Ponadto zakwestionował określenie inwestycji jako "rozbudowa" w sytuacji gdy jest to "budowa", ponieważ obiekt nie ma decyzji środowiskowej. Pełnomocnik uczestnika postępowania wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. utrzymującego w mocy postanowienie Burmistrza W. stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcji środków ochrony roślin wraz ze zmianą sposobu użytkowania hali magazynowej na halę produkcyjną oraz budowie biologicznej oczyszczalni ścieków przemysłowych wraz z niezbędną infrastrukturą, planowanego do realizacji na działkach nr 248/9, 249/12, 647/12 obręb S., gmina W. doszedł do przekonania, że odpowiada ono przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do usunięcia go z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że poza zakresem rozważań sądu pozostawała kwestia szeroko rozumianej legalności prowadzonej dotychczas działalności Spółki A. W tym zakresie do podejmowania odpowiednich działań właściwe są organy administracyjne, w tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego czy Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w Ł. przed którymi, co dokumentują akta sprawy, skarżący uruchomił już stosowne postępowania administracyjne. W tym postępowaniu sąd oceniał wyłącznie zgodność z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podstawę materialnoprawną kontrolowanego postanowienia stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "ustawa". W rozumieniu art. 59 ust. 1 ustawy przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1); planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 (pkt 2). Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach: postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (pkt 1); postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 (pkt 2) – (art. 61 ust. 1). W myśl art. 62 ust. 1 ustawy w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa wyżej, dostępność do złóż kopalin; możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; wymagany zakres monitoringu. Stosownie do brzmienia art. 63 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem (pkt 1): skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wykorzystywania zasobów naturalnych, emisji i występowania innych uciążliwości, ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego – uwzględniające (pkt 2): obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, obszary wybrzeży, obszary górskie lub leśne, obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, gęstość zaludnienia, obszary przylegające do jezior, uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z (pkt 3): zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, prawdopodobieństwa oddziaływania, czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W postanowieniu stwierdzającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, stosując przepisy art. 68. Postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2 ustawy, wydaje się po zasięgnięciu opinii: regionalnego dyrektora ochrony środowiska (pkt 1); organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10, 11, 13 i 15-17 (pkt 2) – (art. 64 ust. 1 ustawy). Organy, o których mowa w ust. 1, uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, wydają opinię co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby - co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, wydaje się w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Na postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, przysługuje zażalenie. Uzasadnienia postanowień, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, niezależnie od wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinny zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy wydawaniu postanowień (art. 65 ust. 1- 3 ustawy). Analizując zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy w kontekście przywołanych wyżej norm prawnych sąd w pełni podzielił ocenę organów orzekających obu instancji o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Inwestor, co wynika z karty informacyjnej przedsięwzięcia planuje rozbudowę zakładu produkcji ochrony roślin wraz ze zmianą sposobu użytkowania hali magazynowej na halę produkcyjną oraz budowę biologicznej oczyszczalni ścieków przemysłowych. Wspomniana inwestycja, jak trafnie wywiodły organy administracyjne stosownie do brzmienia § 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213, poz. 1397 ze zm.) zalicza się do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla której sporządzenie raportu może być wymagane. Wydanie zaskarżonego postanowienia zgodnie z brzmieniem art. 64 ust. 1 ustawy zostało poprzedzone uzyskaniem opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. z dnia [...]. Oba organy opiniujące uznały za zasadne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko, choć tylko Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska sprecyzował poza wymogami z art. 66 ustawy zakres elementów, które winien uwzględniać raport. W tym zakresie organ opiniujący zwrócił uwagę na problem emisji hałasu, konieczność analizy emisji zanieczyszczeń do powietrza wraz z graficznym przedstawieniem wyników uwzględniającym aktualne tło zanieczyszczeń w powietrzu w rejonie przedsięwzięcia określone przez WIOŚ, potrzebę opisania odpadów powstających na etapie realizacji, eksploatacji i likwidacji inwestycji, a także sposób postępowania z nimi zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym także wskazanie i opis miejsca czasowego magazynowania, powinność przeanalizowania problematyki gospodarki wodno-ściekowej, opis jednolitych części wód powierzchniowych i podziemnych oraz wyjaśnienie z uzasadnieniem, czy przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w Planie gospodarowania wodami w obszarze dorzecza W./O., zatwierdzonym na posiedzeniu Rady Ministrów w dniu 22 lutego 2011 r. przez Prezesa Rady Ministrów, analizę oddziaływania skumulowanego z pozostałymi obiektami przedmiotowego zakładu oraz innymi obiektami, jeśli takie się znajdują w zasięgu oddziaływania przedmiotowej inwestycji oraz analizę środowiska przyrodniczego. Zdaniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska ze względu na charakter przedsięwzięcia konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji w celu określenia wielkości i złożoności oddziaływania planowanego przedsięwzięcia z uwzględnieniem obciążenia infrastruktury technicznej. Przedstawione w karcie informacyjnej dane nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że nie wystąpi prawdopodobieństwo znaczącego oddziaływania inwestycji na wszystkie komponenty środowiska. Wszystkie wspomniane wyżej elementy zostały następnie uwzględnione przez organ I instancji, który wydając w dniu 4 lutego 2014 r. postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia nałożył na inwestora również obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz określił jego zakres zgodnie z brzmieniem art. 66 ustawy i wydanymi w sprawie omówionymi wyżej opiniami PPIS i RDOŚ. Analizując treść rzeczonego postanowienia, a konkretnie zakres elementów, które powinien zawierać raport, sąd uznał, że celem tego postępowania jest bez wątpienia zapewnienie optymalnej ochrony środowiska przyrodniczego i ludzi oraz rozważenie wszelkich możliwych zagrożeń ze strony projektowanej inwestycji. Nie budzi wątpliwości, że dopiero raport da odpowiedź, jakie ewentualne zagrożenia niesie ze sobą realizacja tej inwestycji i jakie kroki należy podjąć, ażeby optymalnie chronić środowisko przyrodnicze zarówno na etapie realizacji inwestycji, późniejszego jej funkcjonowania oraz ewentualnej likwidacji. Ocena raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinna zmierzać do zidentyfikowania wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanej inwestycji. Jest to bowiem niezbędne do wyznaczenia konkretnych wymagań ochrony środowiska, które muszą być uwzględnione na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, w tym także pozwoleniu na budowę. Raport poprzedzający wydanie decyzji środowiskowej powinien w sposób zbiorczy (kompleksowy) odnosić się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia, wskazywać na obowiązujące standardy ochrony środowiska oraz określić, czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. Tak opracowany raport będzie stanowić podstawę do szczegółowej analizy przez organ administracyjny i wydania bądź decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w której organ będzie mógł nałożyć na inwestora konkretne obowiązki, celem zapewnienia szeroko rozumianej ochrony środowiska przyrodniczego bądź też ewentualnie do wydania decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. Istotą postępowania o środowiskowych uwarunkowaniach jest bowiem rozpoznanie wszelkich zagrożeń i uciążliwości zamierzonego przedsięwzięcia wobec środowiska i dopiero na tej podstawie określenie wpływu planowanej inwestycji na środowisko, a następnie warunków likwidacji lub minimalizacji stwierdzonych zagrożeń. Wydane w rozpoznawanej sprawie postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowiska oraz sporządzenia raportu zostało rzetelnie i rzeczowo uzasadnione, nadto zawiera informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzględnionych przy jego wydawaniu. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi o naruszeniu przepisów art. 7, 8 i 9 K.p.a. należało uznać za nieuzasadnione. Chybione są także zarzuty skargi o naruszeniu prawa materialnego, bowiem poza wskazaniem art. 66 pkt 6 ustawy, który w tym postępowaniu bezspornie nie został naruszony, skarżący nie sprecyzował innych zarzutów w tym przedmiocie. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu skargi, iż organ I instancji nie podjął żadnych czynności, celem zbadania stanu oddziaływania na środowisko pestycydów wytwarzanych przez firmę A podkreślić trzeba, że to czy i ewentualnie w jakim zakresie Spółka w ramach dotychczasowej działalności wytwarza pestycydy i czy po zrealizowaniu inwestycji będzie je wytwarzała da odpowiedź raport, którego obowiązek sporządzenia nałożono na inwestora zaskarżonym postanowieniem. To, że organ nie wyartykułował wprost obowiązku uwzględnienia w treści raportu kwestii pestycydów nie oznacza, że treść raportu będzie pomijała ten wątek, o ile faktycznie autor raportu stwierdzi rzeczywiste występowanie takiego zagrożenia dla środowiska. Dodać nadto wypada, że bieżąca działalność Spółki nie jest wyłączona spod zakresu kontroli właściwych organów ochrony środowiska. Wreszcie nie przesądzając kwestii, czy inwestor dopuścił się już samowoli budowlanej i wybudował obiekt magazynowy bez wymaganych prawem decyzji, na podkreślenie zasługuje fakt, że rozpoczęcie realizacji inwestycji, a nawet zrealizowanie inwestycji, nie czyni bezprzedmiotowym postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na określoną inwestycję. Podsumowując sąd stwierdził, że wydane w sprawie postanowienia organów obu instancji nie naruszają w sposób istotny przepisów prawa materialnego i formalnego, co wykluczało prawną możliwość ich usunięcia z obrotu prawnego. Także zarzuty podniesione w skardze nie mogły rzutować na wynik sprawy. Z tych wszystkich powodów sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. d.j.