II SA/Łd 470/18

Dnia 20 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H.N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H.N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wejście na sąsiednią nieruchomość postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lf II SA/Łd 470/18 Uzasadnienie H.N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie zezwolenia na wejście na sąsiednią nieruchomość. W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest możliwość jej wykonania i prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze wniesionej na decyzję o zezwoleniu na wejście na sąsiednią nieruchomość w celu wykonania robót budowlanych polegających na dociepleniu i otynkowaniu budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wniosek nie zawiera jednak żadnego uzasadnienia ani argumentów zmierzających do uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, czyli że szkoda może zostać rzeczywiście wyrządzona, bądź wystąpią trudne do odwrócenia skutki. Trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała takich okoliczności. Powołała się wyłącznie na argumenty przemawiające za uznaniem decyzji za wadliwą. Jednakże taka ocena nastąpi dopiero podczas rozpoznawania samej skargi. Niewystarczająca argumentacja zawarta we wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej nie jest brakiem formalnym, który podlega usunięciu na wezwanie Sądu. Skarżąca nie wykazała, by wystąpiła którakolwiek z ustawowych przesłanek uprawniających Sąd do wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu sama dolegliwość związana z czasowym zajęciem części nieruchomości skarżącej nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie oznacza ona bowiem automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. lf