II SA/Łd 473/11

Dnia 6 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T.J. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [..] roku nr [....] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. oraz oddalić wniosek w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. T. J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W dniu 31 maja 2011r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz akt sprawy wynikało, iż skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty w wysokości 649,34 złotych, otrzymuje również dodatek mieszkaniowy. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 30 m kw. i nie wykazuje posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Skarżąca oświadczyła również, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Ł. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, natomiast oddalił wniosek w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zatem to na osobie ubiegającej się o przyznanie jej prawa pomocy, we wnioskowanym zakresie, spoczywa obowiązek wykazania, iż znajduje się w określonej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania jej tego prawa. Z załączonych do akt sprawy dokumentów w tym formularzu, zawierającym oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Dlatego za uzasadniony uznać należy wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia adwokata. Natomiast w odniesieniu do wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych należy mieć na uwadze art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., według którego nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej. Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skoro zatem przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego to oznacza, iż rozstrzygnięcie w tym przedmiocie stanowi działanie organu w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej, o którym mowa w powołanym art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Dlatego też skarżąca nie ma obowiązku uiszczania w niniejszej sprawie kosztów sądowych. W związku z powyższym wniosek skarżącej w zakresie ustanowienia adwokata należało uwzględnić stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., natomiast w pozostałym zakresie tj. w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych Sąd, wobec treści art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., orzekł o oddaleniu wniosku w pozostałej części. m.ch.