II SA/Łd 476/11

Dnia 6 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na rozporządzenie Wojewody[...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na rzecz skarżącej R. S. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowanego w dniu [...] roku pod pozycją [...]. W dniu 20 lipca 2010r. pełnomocnik R. S., na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz.U Nr 31, poz. 206 ze zm.) wezwał Wojewodę [...] do usunięcia naruszenia prawa polegającego na ograniczeniu możliwości korzystania z prawa własności do działek położonych w Ł. przy ulicy R. 34 na skutek rozporządzenia Wojewody [..] nr [...] z dnia [...] roku w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] (Dziennik Urzędowy Województwa [..] z 2003r., Nr 231, poz. 2162). Na tej podstawie pełnomocnik R. S. zażądał uchylenia powyższego rozporządzenia. Pismem z dnia 13 sierpnia 2010r. Wojewoda [...] przekazał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Sejmikowi Województwa [..], jako organu właściwego. Uchwałą z dnia [...]. nr [...] Sejmik Województwa [..] odmówił uchylenia rozporządzenia Wojewody [..] nr [..] z dnia [...] roku w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [..]. Powyższa uchwała została przesłana pełnomocnikowi R. S. w dniu 19 października 2010r. Skargą z dnia 4 lutego 2011r. pełnomocnik R. S. wniósł o uchylenie § 68 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Wojewody [..] nr [...] z dnia [..] roku w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [..] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz.U Nr 31, poz. 206 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym przez wojewodę lub organ niezespolonej administracji rządowej, w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru do usunięcia naruszenia, zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. w skrócie p.p.s.a.) w przypadku aktów innych niż te, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wskazuje natomiast, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zagadnienie zachowania terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 53 § 2 p.p.s.a. było przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. sygn. akt II OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60). W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. W świetle powyższego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione do organu w dniu 20 lipca 2010r. Organ podjął uchwałę w dniu 21 września 2010r., którą wysłał do pełnomocnika skarżącej dopiero w dniu 19 października 2010r. Z tego wynika, że przed upływem 60 dni od wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ nie udzielił na nie odpowiedzi. Termin do wniesienia skargi, liczony od dnia 20 lipca 2010r. upływał zatem w dniu 20 września 2010r., tymczasem skarga została złożona dopiero w dniu 4 lutego 2011r., a więc po upływie terminu wynikającego z cytowanego art. 53 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. m.ch.