II SA/Łd 479/09

Dnia 13 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2009 roku przy udziale -- sprawy ze skargi S. R. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego - oddala skargę. LS Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 104 K.p.a., art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. nr 229, poz. 2273 ze zm.) oraz § 13 ust. 1 w związku z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. nr 286, poz. 2870 ze zm.), Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wstrzymał S. R. płatność dla gospodarstwa niskotowarowego przyznaną decyzją z dnia [...], nr [...]. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w dniu 8 marca 2005r. S. R. złożył wniosek o pomoc finansową na działanie "Wspieranie gospodarstw niskotowarowych" wraz z załącznikami. We wniosku tym zobowiązał się do nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego. W dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wydał decyzję o przyznaniu S. R. płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. W dniu 28 kwietnia 2008r. strona złożyła oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego wraz z kopią decyzji nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W dniu 26 sierpnia 2008r. wnioskodawca cofnął w/w oświadczenie oraz złożył umowę darowizny gospodarstwa rolnego objętego wnioskiem o przyznanie płatności dla gospodarstw niskotowarowych (akt notarialny [...]). W związku z tym, na podstawie art. 61 § 4 K.p.a. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego przyznanej S. R. na mocy decyzji z dnia [...]. Następnie organ I instancji podniósł, iż warunkiem przyznania pomocy finansowej na gospodarstwo niskotowarowe jest spełnienie przesłanek wskazanych w § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Wskazując zaś na treść § 10 i 11 powołanego rozporządzenia zauważył, iż prawodawca ograniczył prawo przejęcia zobowiązań i płatności wyłącznie do przejmującego będącego następcą rolnika, który przekazał gospodarstw w zamian za rentę strukturalną oraz nie wprowadził możliwości odstąpienia od zwrotu płatności w przypadku przeniesienia własności gospodarstwa rolnego ze względu na okoliczności "siły wyższej", np. długotrwałej niezdolności do pracy producenta rolnego. Składając wniosek o pomoc finansową, S. R. zobowiązał się do nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego przed upływem 5 lat od dnia jej przyznania. Płatność dla gospodarstwa niskotowarowego została mu przyzna na podstawie decyzji z dnia [...], która jest prawomocna. W dniu [...], a więc przed upływem 5 lat od dnia przyznania płatności beneficjent przeniósł własność gospodarstwa, dla którego została przyznana. Przeniesienie własności gospodarstwa niskotowarowego nie nastąpiło na rzecz następcy producenta rolnego, któremu przyznano rentę strukturalną. W związku z niedotrzymaniem warunku nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego należało wstrzymać płatność. Z uwagi na fakt, że płatność została wypłacona w pierwszym, drugim i trzecim roku wypłaty, zostanie wszczęte postępowanie dotyczące ustalenia nienależnie pobranej kwoty. W odwołaniu od tej decyzji S. R. zarzucił, iż przed jej wydaniem w organie I instancji uzyskał ustną informację, że nie ma żadnych prawnych przeszkód, a wszystkie świadczenia zostaną przeniesione na następcę. Przyczyną jego decyzji o przekazaniu gospodarstwa rolnego jest gwałtownie pogarszający się stan zdrowia. Decyzją z dnia [...], nr [...], znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 5 ust. 1a oraz ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, § 3, § 9, § 10, § 10, § 11, § 13 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazując na treść § 3 ust. 1, § 10 i § 11 ust. 1 powołanego rozporządzenia oraz szczegółowy opis zobowiązań umieszczony w sekcji XI wniosku "Oświadczenia i zobowiązania" zwrócił uwagę na wymóg nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego. Podkreślił również, iż składając podpis w sekcji XII formularza wniosku strona zobowiązuje się, m.in. do nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego przez okres 5 lat od dnia przyznania płatności, z wyjątkiem przeniesienia własności tego gospodarstwa na rzecz następcy wnioskodawcy, któremu przyznano rentę strukturalną. Wobec powyższego, zdaniem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., S. R. składając w dniu 8 marca 2005r. wniosek o pomoc finansową, znał zasady przyznawania płatności oraz był świadomy skutków niewykonania zobowiązań, o czym świadczy jego podpis na wniosku (sekcja XII). Na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] została przyznana S. R. płatność. Pięcioletni okres zobowiązania m.in. do nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego rozpoczął swój bieg w dniu przyznania płatności, tj. 2 grudnia 2005r. i trwać powinien do dnia 2 grudnia 2010r. Tymczasem w dniu [...] – przed upływem 5 lat od dnia przyznania płatności – w drodze umowy darowizny została przeniesiona własność gospodarstwa niskotowarowego na rzecz syna strony – G. R. Przeniesienie własności nastąpiło w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności rolniczej, w celu uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego rolników. Tym samym strona nie dotrzymała podjętego zobowiązania nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego w pięcioletnim okresie trwania zobowiązania. Przeniesienie własności gospodarstwa niskotowarowego w trakcie trwania pięcioletniego okresu zobowiązania, o ile nie nastąpi na rzecz następcy producenta rolnego, któremu przyznano rentę strukturalną z dopełnieniem wszelkich czynności formalnych przewidzianych w § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, będzie skutkowało wstrzymaniem i zwrotem płatności zgodnie z jego § 10. Nie ma przewidzianych żadnych wyjątków od tej zasady, zaś wymieniony w § 9 ust. 2 w/w rozporządzenia szczegółowy katalog okoliczności dotyczy wyłączenia podstawy wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku jej wypłaty w przypadku, gdy realizacja przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa była niemożliwa ze względu na zaistnienie chociażby jednej z następujących okoliczności: 1. długotrwała niezdolność do pracy producenta rolnego, 2. wystąpienie klęski żywiołowej, 3. zniszczenie budynków inwentarskich w gospodarstwie na skutek ognia lub innych zdarzeń losowych, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, 4. wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt w gospodarstwie niskotowarowym producenta rolnego. W przypadku wystąpienia jednego z w/w zdarzeń producent rolny zamiast oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego składa oświadczenie o zaistnieniu tych okoliczności (§ 9 ust. 3 rozporządzenia). W ocenie organu odwoławczego § 9 ust. 2 powołanego rozporządzenia nie ma zastosowania w analizowanym stanie faktycznym, ponieważ strona zaprzestała prowadzenia działalności rolniczej w związku z przeniesieniem własności gospodarstwa. Co więcej, nie ma tu miejsca sytuacja, w której nadzwyczajna okoliczność uniemożliwiła stronie realizację przedsięwzięcia wskazanego w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. W odwołaniu strona wskazuje na swoje poważne problemy zdrowotne, jednocześnie z akt sprawy wynika, iż zrealizowała podjęte przedsięwzięcie, tj. uzyskała pomoc finansową na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, o czym świadczy – decyzja z dnia [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Ponadto, zdaniem organu odwoławczego, w rozpatrywanej sprawie nie znajduje zastosowania również norma wynikająca z § 11 ust. 1 rozporządzenia, bowiem własność gospodarstwa rolnego nie została przeniesiona na producenta rolnego, któremu przyznano rentę strukturalną. Z treści umowy darowizny z dnia [...] wynika, że została ona zawarta w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności rolniczej w celu uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Niespełnienie chociażby tej jednej przesłanki uniemożliwia przejęcie prawa do płatności dla gospodarstwa niskotowarowego przejmującemu własność tego gospodarstwa. Poza tym, w aktach sprawy brak jest dowodu na to, że zostało złożone (w terminie 35 dni od dnia przeniesienia własności tego gospodarstwa) oświadczenie przejmującego gospodarstwo o zobowiązaniu się do realizacji planu rozwoju gospodarstwa niskotowarowego oraz nieprzenoszenia własności gospodarstwa do końca okresu objętego zobowiązaniem poprzedniego właściciela, co dodatkowo przesądza o niewykonaniu omawianej normy. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skardze S. R. wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] wraz z poprzedzającą ją decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. dnia [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 8, art. 10 i art. 77 K.p.a., niewłaściwą wykładnię § 10 i § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich poprzez niezastosowanie metody logicznej argumentacji i wnioskowania ad Maori ad minus oraz nieuwzględnienie jego stanu zdrowia – tego, iż jest całkowicie niezdolny do pracy (orzeczenie komisji lekarskiej) i żyje dzięki lekom. W uzasadnieniu S. R. podniósł, iż organ II instancji nie wziął pod uwagę faktu wprowadzenia go w błąd przez pracownika Biura Powiatowego, przez którego został poinformowany o tym, iż przeniesienie własności gospodarstwa rolnego na rzecz następcy nie będzie skutkować wstrzymaniem płatności. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy nie odniósł się do oczywistego naruszenia dyspozycji art. 10 K.p.a. przez organ I instancji, który nie powiadomił go o zakończeniu postępowania dowodowego i nie pouczył o prawie zapoznania się z materiałem dowodowym oraz prawie do wniesienia uwag i wniosków. Poza tym, zdaniem skarżącego, dokonując wykładni § 10 i 11 w/w rozporządzenia organy administracji nie zwróciły uwagi na oczywisty fakt, że skoro ustawodawca dopuścił sytuację, w której następuje przejście uprawnienia do płatności na następcę producenta, któremu przyznano rentę strukturalną (stanowiącą odpowiednik renty bądź emerytury z KRUS), to wstrzymanie płatności w przypadku skorzystania z renty – emerytury rolniczej stanowi oczywisty przykład błędnej wykładni tych przepisów. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia wskazanych w niej przepisów K.p.a. stwierdził, iż postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Reguły zawarte w art. 8 i 9 k.p.a. odnoszą się do samego postępowania administracyjnego a nie do wszelkich kontaktów pomiędzy obywatelami a organami administracji, w tym sensie, że ich naruszenie może spowodować uchylenie decyzji administracyjnej. Nieprawidłowości w tym zakresie nie mogą mieć bezpośredniego wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Organy administracji nie mogą zastąpić profesjonalnego pełnomocnika – doradcy strony, kompleksowo informującego stronę o wszelkich aspektach podjętych przez nią czynności procesowych. Wypełniając wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca składa oświadczenie woli i wiedzy, za które ponosi odpowiedzialność. Wymóg nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego zawarty jest w szczegółowym opisie zobowiązań umieszczonym w sekcji XI wniosku "Oświadczenia i zobowiązania" strona 5/5. W konsekwencji producent rolny składając wniosek o przyznanie płatności jest informowany o zobowiązaniach, jakie musi podjąć w celu jej uzyskania. Składając podpis w sekcji XII formularza wniosku, zobowiązuje się m.in. do nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego przez okres 5 lat od dnia przyznania płatności, z wyjątkiem przeniesienia własności tego gospodarstwa na rzecz następcy wnioskodawcy, któremu przyznano rentę strukturalną. Nadto organ odwoławczy wyjaśnił, iż w piśmie z dnia 9 grudnia 2008r. "Zawiadomienie o wszczęciu postępowania" zawarta jest informacja o prawie do czynnego udziału w postępowaniu. Jednakże strona do dnia wydania decyzji przez organ I instancji nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Przedmiotem zaskarżenia była decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., z dnia [...], nr [...], znak:[...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 5 ust. 1a oraz ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, § 3, § 9, § 10, § 10, § 11, § 13 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] nr [...] Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wstrzymującą S. R. płatność dla gospodarstwa niskotowarowego przyznaną decyzją z dnia [...], nr [...]. Kwestie przyznania i ewentualnego wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego została szczegółowo uregulowana w przepisach prawa powołanych w sentencjach zaskarżonych decyzji. Przedmiotem analizy w niniejszym uzasadnieniu podlegać będą podstawy prawne prowadzące do wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Treść § 3 powołanego rozporządzenia stanowi: § 3. 1. Płatność dla gospodarstwa niskotowarowego jest udzielana producentowi rolnemu, który: 1) jest osobą fizyczną; 2) prowadził, przez okres co najmniej 3 lat przed dniem złożenia wniosku, działalność rolniczą w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym produkcji materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego i reprodukcyjnego, produkcji warzywniczej, roślin ozdobnych i grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowli i produkcji materiału zarodowego ssaków, ptaków i owadów użytkowych, produkcji zwierzęcej typu przemysłowego, fermowego oraz chowu i hodowli ryb; 3) w dniu złożenia wniosku prowadził działalność rolniczą, o której mowa w pkt 2, w gospodarstwie rolnym: a) stanowiącym przedmiot odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka, albo przedmiot ich współwłasności, oraz b) będącym gospodarstwem niskotowarowym o wielkości ekonomicznej co najmniej 2 EJW (ESU) i nie więcej niż 4 EJW (ESU), w rozumieniu decyzji 85/377/EWG z dnia 7 czerwca 1985 r. ustanawiającej wspólnotową typologię gospodarstw rolnych (Dz. Urz. WE L 220 z 17.08.1985, z późn. zm.)1); 4) zobowiąże się do: a) realizacji przedsięwzięć mających na celu restrukturyzację gospodarstwa niskotowarowego: – dotyczących prowadzenia działalności rolniczej lub pozarolniczej działalności gospodarczej, – zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, b) nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego przez okres 5 lat od dnia przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. 2. Do okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okres prowadzenia działalności rolniczej przez poprzedniego właściciela gospodarstwa rolnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli producent rolny wnioskujący o udzielenie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego został właścicielem tego gospodarstwa w drodze dziedziczenia albo jako następca producenta rolnego, któremu przyznano rentę strukturalną. 3. Zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. b, nie dotyczy przeniesienia własności gospodarstwa niskotowarowego na rzecz następcy producenta rolnego, o którym mowa w ust. 1, któremu przyznano rentę strukturalną. Zacytowany przepis stał się w istocie podstawą przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego skarżącego na podstawie decyzji z dnia [...], nr [...], pod pewnymi wszakże warunkami wynikającymi chociażby z ust. 1 pkt. w zw. z ust. 3 cytowanego przepisu. W omawianym stanie faktycznym kwestia sporna dotyczy trybu przeniesienia własności gospodarstwa rolnego przez skarżącego, na które zostały przyznane płatności, na swego syna. W sprawie jest poza sporem, iż S. R. w dniu 26 sierpnia 2008r. cofnął oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego oraz złożył akt notarialny z dnia [...], którym przed upływem 5 lat od dnia przyznania płatności w drodze umowy darowizny przeniósł własność gospodarstwa niskotowarowego na rzecz syna G. R. Zgodnie z § 10 powołanego rozporządzenia "Płatność dla gospodarstwa niskotowarowego podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny przeniósł własność gospodarstwa niskotowarowego przed upływem 5 lat od dnia przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, z zastrzeżeniem § 11." Przeniesienie własności przez S. R. nastąpiło w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności rolniczej, w celu uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego rolników, co wynika wprost z treści przedłożonego aktu notarialnego. Tym samym strona nie dotrzymała podjętego zobowiązania nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego w pięcioletnim okresie trwania zobowiązania. Przeniesienie własności gospodarstwa niskotowarowego w trakcie trwania pięcioletniego okresu zobowiązania, o ile nie nastąpi na rzecz następcy producenta rolnego, któremu przyznano rentę strukturalną z dopełnieniem wszelkich czynności formalnych przewidzianych w § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, będzie skutkowało wstrzymaniem, a następnie obowiązkiem zwrotu płatności zgodnie z § 10 powołanego wyżej rozporządzenia. W sprawie nie znajdują również żadnego potwierdzenia, poza twierdzeniami skarżącego zarzuty dotyczące wprowadzenia go w błąd co do możliwości przeniesienia własności gospodarstwa rolnego na syna bez konsekwencji wstrzymania płatności a w perspektywie obowiązek ich zwrotu. Jeżeli istotnie skarżący uzyskał informacje o treści "że nie ma żadnych prawnych przeszkód, a wszystkie świadczenia zostaną przeniesione na następcę" , jak pisze w odwołaniu to informacja ta była prawidłowa, jedynie skarżący miał wypełnić obowiązki wynikające z przepisów prawa, o których był już informowany w dacie składania wniosku, i które winien znać, co potwierdził swym podpisem w dniu 08 sierpnia 2005 roku. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa a przedstawiona przez organ w uzasadnieniu wykładnia przepisów prawa oraz przytoczona argumentacja zasługują na uwzględnienie. Wskazane w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, a już z pewnością nie miały ani nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Nie zachodzą, też kodeksowe przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ( art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), ani teź kodeksowe lub wynikajace z innych przepisów przesłanki do stwierdzenia naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z powyższych względów Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę. A.D.