II SA/Łd 485/16

Dnia 20 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ł. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. Ł. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego posiadanie uprawnień do bezpłatnego zaopatrzenia w leki oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. A. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 7 września 2016 roku oddalił skargę M. Ł. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego posiadanie uprawnień do bezpłatnego zaopatrzenia w leki oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego. W dniu 15 marca 2017 roku skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ale Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 marca 2017 roku odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku stwierdzając, że wniosek został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu liczonego od dnia ogłoszenia wyroku. W dniu 7 czerwca 2017 roku M. Ł. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia argumentując, że jest osobą starszą i schorowaną, dlatego nie był obecny na rozprawie (nie miał jak dojechać do Sądu). Ponadto skarżący nie zna procedury, nie otrzymał wówczas żadnej pomocy i informacji, że musi być obecny i że zapadł wyrok. Skarżący – jak wskazał w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu – nie został poinformowany o konieczności złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. W dniu 6 czerwca 2017 roku skarżący od Ministra Sprawiedliwości uzyskał informację, że przysługuje mu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednak – jak uważa skarżący – nie zawinił w uchybieniu terminu, bowiem nie był informowany o całej procedurze, a jego sytuacja osobista i życiowa jest bardzo ciężka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m.in. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od podmiotu, który uchybił terminowi, przyczyny tegoż uchybienia. W stanie faktycznym sprawy, w dniu 15 lipca 2016 roku skarżący odebrał zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 7 września 2016 roku wraz z pouczeniem. W piśmie z dnia 4 sierpnia 2016 roku skarżący poinformował, że z uwagi na zły stan zdrowia nie będzie mógł stawić się osobiście na rozprawie w dniu 7 września 2016 roku. W dniu 7 września 2016 roku odbyła się rozprawa, po której Sąd ogłosił wyrok oddalający skargę. Jako usprawiedliwienie uchybienia terminu skarżący wskazał, iż jest osobą starszą i schorowaną, nie był obecny na rozprawie i – co najistotniejsze – nie był informowany o procedurze. Odnosząc się do tej kwestii jednak należy dostrzec, że – jak wcześniej wskazano – w dniu 15 lipca 2016 roku skarżący odebrał zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 7 września 2016 roku wraz z pouczeniem, w którym wskazano, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, a Sąd nie doręcza stronom wyroku oddalającego skargę. Ponadto, we wspomnianym pouczeniu napisano, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządza się tylko na wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. W obliczu zacytowanych fragmentów pouczenia twierdzenia skarżącego, że nie był on informowany o procedurze nie zyskują poparcia. Oceny w tym zakresie nie zmienia także to, że skarżący nie otrzymał wyroku, bowiem Sąd w sprawie nie miał obowiązku doręczać skarżącemu wyroku oddalającego skargę. Rozumiejąc niewątpliwie trudną sytuację życiową skarżącego dostrzec wypada, iż wobec tego, że był on pouczany przez Sąd w niezbędnym zakresie, uchybienie terminu w zakresie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było efektem braku lektury pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy. Podobnie pozostałe argumenty podniesione we wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu, bowiem bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie przywrócenia terminu pozostaje kwestia, iż skarżący nie mógł stawić się na rozprawie. Także nie mają znaczenia merytoryczne argumenty skargi związanej z przyznaniem refundacji leków. Konkludując, wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić) przede wszystkim, że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności. Okoliczności powołane przez skarżącego nie potwierdzają, że uchybienie terminu nie było zawinione. Z tego powodu wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W związku z tym Sąd, na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. A. P.