II SA/Łd 489/01

Dnia 24 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, p. o. Sędziego WSA Monika Krzyżaniak /spr./, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2004 roku przy udziale sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku do uposażenia 1/ uchyla zaskarżoną decyzję, 2/ orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Dowódca Jednostki Wojskowej [...], działając na podstawie art. 104 k.p.a. oraz § 18 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005), wstrzymał z dniem 1 lipca 2000r. st. sierżantowi szt. G. K. wypłatę dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych dla wykonujących obsługi śmigłowców. Jednocześnie stwierdził, że w związku z tym, iż na stanowisko starszego mechanika klucza remontu osprzętu eskadry technicznej STE: pdf. zaw. , [...], na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje, zainteresowany został przeniesiony w skutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego – będzie on zgodnie z § 8 ust. 3 wymienionego zarządzenia otrzymywał od dnia 01.07.2000r. ten dodatek do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, iż w wykazie stanowisk służbowych lub funkcji, których zajmowanie lub pełnienie uprawnia do dodatku, który zgodnie z § 18 ust. 3 stanowi załącznik nr 1 do wymienionego rozporządzenia nie występuje specjalność wojskowa [...], która jest określona w etacie JW. [...] Nr [...] dla zajmowanego przez zainteresowanego stanowiska. W odwołaniu od powyższej decyzji G. K. podniósł, iż na stanowisku służbowym, na którym pełni obowiązki służbowe zgodnie z Instrukcją Służby Inżynieryjno-Lotniczej Lotnictwa Sił Zbrojnych RP WLOP [...], zakres jego obowiązków wiąże się z bezpośrednią obsługą statków powietrznych, gdyż np. ma znać praktycznie i osobiście wykonywać na przydzielonym sprzęcie lotniczym obsługi bieżące zgodnie z JZOT, diagramem obsług, ściśle przestrzegać przy tym przepisów ujętych w JZOT, metodykach, kartach technologicznych, biuletynach i zarządzeniach. Wskazał, iż jest dla niego niezrozumiałe, dlaczego starsi mechanicy tej samej Eskadry Technicznej kluczy remontu uzbrojenia, urządzeń radioelektronicznych oraz płatowca i silnika otrzymują dodatek za bezpośrednią obsługę sprzętu lotniczego. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Dowódca [...] Brygady Kawalerii Powietrznej, na podstawie art. 104 § 1, art. 127 § 1 i 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, iż dodatek do uposażenia z tytułu bezpośredniej naziemnej technicznej obsługi statków powietrznych przyznaje się żołnierzom pełniącym służbę między innymi w bazach i jednostkach lotniczych do szczebla pułku na stanowiskach uprawnionych do otrzymywania tego dodatku. Wykaz stanowisk służbowych lub funkcji, których zajmowanie lub pełnienie uprawnia do dodatku, określony został w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005). Wskazano, iż stanowisko st. mechanika, zajmowane przez skarżącego, oznaczone jest w etacie Jednostki Wojskowej Nr [...], co nie daje podstaw do przyznania omawianego dodatku, gdyż dodatek ten przyznaje się jeżeli jeden z członów nazwy stanowiska i jedna specjalność wojskowa jest zgodna z wykazem stanowiącym załącznik do rozporządzenia. Zawarto stwierdzenie, iż w związku z tym, że żadna ze specjalności wojskowej określającej stanowisko G. K. nie pokrywa się ze specjalnościami wymienionymi w rozporządzeniu, dowódca Jednostki Wojskowej [...] nie mógł mu przyznać przedmiotowego dodatku. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygnięcie wniósł G. K. i ponownie podniósł, iż stanowisko służbowe, na którym pełni obowiązki służbowe zgodnie z Instrukcją Służby Inżynieryjno-Lotniczej Lotnictwa Sił Zbrojnych RP WLOP [...], ma w zakresie obowiązków bezpośrednią obsługą statków powietrznych, gdyż np. musi on znać praktycznie i osobiście wykonywać na przydzielonym sprzęcie lotniczym obsługi bieżące zgodnie z JZOT, diagramem obsług, ściśle przestrzegać przy tym przepisów ujętych w JZOT, metodykach, kartach technologicznych, biuletynach i zarządzeniach. Wskazał, iż decyzja wstrzymująca wypłatę dodatku do uposażenia z tytułu naziemnej technicznej obsługi statków powietrznych jest niesłuszna i krzywdząca. W odpowiedzi na skargę Dowódca [...] Brygady Kawalerii Powietrznej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 20 czerwca 2004r. G. K. podniósł, iż otrzymywał dodatek BOS w okresie od 01.07.2000r. do 31.03.2001r. na podstawie decyzji nr [...] Dowódcy JW. [...] z dnia [...], zgodnie z § 8.3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 10 października 2000r., a powinien, jego zdaniem, otrzymywać ten dodatek zgodnie z § 18.1.1 w/w rozporządzenia, co było przyczyną wniesienia tej sprawy. Konsekwencją przyznania mu tego dodatku zgodnie z § 8.3 w/w rozporządzenia było faktyczne pomniejszenie tego dodatku o wchodzące w tym czasie podwyżki, aż do momentu całkowitego zlikwidowania tego dodatku, co nastąpiło z dniem 31 marca 2001r. Nadmienił, iż dodatek BOS zaczął pobierać ponownie od dnia 05.04.2002r. w związku z kolejnym wprowadzeniem nowego etatu JW. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, że skarga G. K. wniesiona została w dniu 7 marca 2001r. i do dnia 1 stycznia 2004r. postępowanie sądowe nie zostało zakończone, właściwym do rozpoznania tej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie Sąd, oceniając legalność zaskarżonej decyzji, stwierdził, iż organy administracji publicznej naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, zwłaszcza art. 7, 77 § 1 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005, z późn. zm.), które w § 18 stanowi, iż żołnierzowi zawodowemu i żołnierzowi służby nadterminowej, zajmującemu stanowisko lub pełniącemu funkcję przy bezpośredniej naziemnej technicznej obsłudze statków powietrznych, przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych w wysokości: 1) wykonującemu obsługę samolotów naddźwiękowych albo śmigłowców - 25%, 2) wykonującemu obsługę innych statków powietrznych - 20% - uposażenia bazowego. Dodatek, o którym wyżej mowa, przyznaje się żołnierzom pełniącym służbę w bazach i jednostkach lotniczych do szczebla pułku, w Lotniczej Grupie Poszukiwawczo-Ratowniczej, eskadrze technicznej Centrum Szkolenia Inżynieryjno - Lotniczego, wojskowych zakładach lotniczych i przedstawicielstwach wojskowych. Natomiast zgodnie z ust. 3 tego przepisu, wskazanym jako podstawa prawna wydania utrzymanej w mocy decyzji Nr [...] z dnia [...], wykaz stanowisk służbowych lub funkcji, których zajmowanie lub pełnienie uprawnia do dodatku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Organy obu instancji powoływały się również w uzasadnieniach swoich decyzji na brzmienie § 8 ust. 3 tego rozporządzenia, zgodnie z którym, żołnierz przeniesiony na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje lub przysługuje w niższej kwocie miesięcznej, do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym, otrzymuje ten dodatek w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywanymi uposażeniami, jeżeli wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe nastąpiło: 1) w związku z orzeczeniem przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia służby w określonych jednostkach wojskowych albo na zajmowanym dotychczas stanowisku służbowym, w razie, gdy utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem służby wojskowej lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami tej służby, 2) wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, w razie, gdy nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki przysługują w dotychczasowej wysokości, 3) ze względu na konieczność zapewnienia ciągłości dowodzenia (kierowania) jednostką wojskową, pododdziałem lub komórką organizacyjną, albo, jeżeli to wynika z modelu przebiegu służby (drogi rozwojowej) żołnierza zawodowego. Dodatek, o którym mowa w ust. 3, podlega zmniejszeniu w miarę wzrostu uposażenia na nowym stanowisku służbowym. Podstawowym zarzutem skargi jest niesłuszne, zdaniem G. K., obniżenie mu wynagrodzenia decyzją z dnia [...], poprzez wstrzymanie wypłaty dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych dla wykonujących obsługi śmigłowców. Skarżący wielokrotnie podnosił, iż wcześniej, przy takim samym zakresie czynności dodatek ten otrzymywał, jak również przyznano mu ten dodatek ponownie od dnia 5 kwietnia 2002r. W dniu 2 grudnia 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę próbował ustalić, czy zarzut skarżącego jest zasadny. Postanowieniem Sąd wezwał organ do nadesłania wyjaśnień w przedmiocie wysokości uposażenia skarżącego przed datą wydania zaskarżonej decyzji, na skutek wydania zaskarżonej decyzji i do dnia zmiany kontraktu oraz o wyjaśnienie, czy ogólna wysokość uposażenia skarżącego zmieniła się po wydaniu zaskarżonej decyzji. Pismami z dnia 9 czerwca 2004r. oraz 19 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał natomiast pełnomocnika Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej do nadesłania akt osobowych skarżącego w terminie 14 dni od otrzymania wezwania. W odpowiedzi na postanowienie Sądu z dnia 2 grudnia 2003r. nadesłana została jedynie kserokopia pisma skierowanego do Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w T., podpisanego przez głównego księgowego J. S. W piśmie tym stwierdzono, iż G. K. pobierał dodatek BOS do dnia 31 marca 2001r. oraz po przerwie od dnia 5 kwietnia 2002r. do 31 maja 2002, tj. odejścia do rezerwy. Wskazano, iż w tym czasie, kiedy skarżący przestał pobierać dodatek BOS weszła podwyżka, która przekroczyła wysokość dodatku BOS i pomimo odebrania żołnierzowi tego dodatku, uposażenie jego w sumie wzrosło. Wyjaśnienia tego nie można uznać za wykonanie zobowiązania zawartego w postanowieniu Sądu, gdyż organ nie udzielił odpowiedzi na zadane przez Sąd pytania, a jedynie przesłał kopię wewnętrznego pisma skierowanego do Dowódcy Jednostki. Ponadto, w piśmie tym nie powołano się na żadne konkretne decyzje lub rozkazy personalne ani przepisy prawa materialnego. Nie nadesłano odpowiedzi, która pozwalałaby na dokonanie oceny, czy zarzuty skarżącego są słuszne czy też nie. Przekazane Sądowi pismo wzbudziło dodatkowe wątpliwości, gdyż wynikało z niego, iż skarżący "po przerwie" znów otrzymywał dodatek BOS, co koresponduje w pewien sposób z zarzutem skarżącego zawartym w odwołaniu i w skardze do Sądu, iż wstrzymanie dodatku nie jest zasadne, bowiem w dalszym ciągu wykonuje te same obowiązki, za które poprzednio otrzymywał dodatek. Organ nie wyjaśnił powodów, dla których zaczęto wypłacać skarżącemu dodatek BOS od dnia 5 kwietnia 2002r. Zobowiązanie Sądu z dnia 9 czerwca 2004r. i 19 lipca 2004r. również nie zostało wykonane, mimo, iż w piśmie organu z dnia 7 września 2004r. zawarta została deklaracja przesłania akt personalnych skarżącego w terminie do 20 września 2004r. Pismem z dnia 8 września 2004r. Szef Sztabu Dowództwa [...] Brygady Kawalerii Powietrznej poinformował jedynie, że "tap st.sierż.sztab.rez. G. K. s. L. znajduje się w WKU Z.". Na rozprawie w dniu 24 listopada 2004r. Sąd nie dysponował wobec powyższego, aktami personalnymi G. K. W oparciu o załączony przez organ do odpowiedzi na skargę materiał dowodowy (decyzja nr [...] z dnia [...], decyzja Nr [...] z dnia [...], odwołanie skarżącego z dnia 20 grudnia 2000r., skarga z dnia 7 marca 2001r.) Sąd nie mógł skontrolować prawidłowości wydania zaskarżonego orzeczenia. Należy również zauważyć, iż decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera żadnej podstawy materialnoprawnej jej wydania, gdyż cytowany wyżej § 18 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy, z uwagi na swoje brzmienie, nie może stanowić podstawy do wstrzymania wypłaty dodatku do uposażenia zasadniczego żołnierzy, natomiast organ odwoławczy w ogóle nie powołał w podstawie prawnej swojej decyzji przepisów prawa materialnego, czym naruszono art. 107 § 1 k.p.a. Ponadto, utrzymana w mocy decyzja organu pierwszej instancji powołuje się na § 8 ust. 3 zarządzenia, którego tytuł prawny ani miejsce publikacji nie zostało w tej decyzji przywołane. Z uwagi na to, iż organ administracji nie wykazał, iż podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, ani też nie wykazał, że w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, czym naruszył przepisy art. 7, 77 § 1 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Uwzględniając treść art. 152 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, Sąd stwierdza, iż do czasu uprawomocnienia się wyroku zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.