II SA/Łd 489/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. K. o wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 195/16 ze skargi U. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. przyznać adwokatowi Ł. M. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Z. przy pl. A 3, kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej U. K. i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokatowi Ł. M. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. B.A. W dniu 16 czerwca 2021 U. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 195/16 w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt. Jako podstawę zgłoszonego żądania strona wskazała na nowe dowody w sprawie, z których nie mogła skorzystać w tamtym okresie. Do skargi strona załączyła kopię postanowienia o umorzeniu dochodzenia (w trybie art. 330 § 2 K.p.a.) z dnia [...] 2016 r. sygn. akt [...] oraz kopię pisma Komendanta Komisariatu Policji w O. z dnia 13 lipca 2016 r., skierowanego do Wójta Gminy O., z którego wynika, że postępowanie w sprawie znęcania się nad zwierzętami w miejscowości B. prowadzone przez Komisariat Policji w O. pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Z. za nr [...] zakończyło się w dniu [...] 2016 r. decyzją merytoryczną w postaci umorzenia dochodzenia wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego. Ponadto w piśmie procesowym z dnia 9 lipca 2021 r., stanowiącym uzupełnienie skargi strona podnosiła, że sąd, który oddalił jej skargę, nie otrzymał bardzo ważnego dokumentu w postacie postanowienia Prokuratury o umorzeniu dochodzenia z dnia [...] 2016 r. Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Łd 195/16 poprzez wskazanie: a) zakresu żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia; b) podstawy wznowienia wraz z jej uzasadnieniem; c) zachowania terminu wynikającego z art. 277 p.p.s.a. – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na wniesioną skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosiło o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ stwierdził, że U. K. nie zachowała terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, bowiem o okolicznościach, stanowiących podstawę wznowienia dowiedziała się nie później niż w dniu 31 grudnia 2016 r., skoro "nowe dowody" zaistniały w 2016 r. W piśmie procesowym z dnia 13 września 2021 r., stanowiącym odpowiedź na zarządzenie z dnia 18 sierpnia 2021 r., pełnomocnik skarżącej oświadczył, że po konsultacji z U. K., będąc związany jej stanowiskiem w sprawie, iż podstawę prawną wniesionej skargi o wznowienie stanowi art. 270 oraz 273 § 2 p.p.s.a. z uwagi na późniejsze wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie skarżącej tymi środkami dowodami są decyzje Prokuratury Rejonowej w Z. o umorzeniu dwóch toczących się wobec niej postępowań karnych, związanych ze sprawą opieki nad zwierzętami. Z uwagi na powyższe pełnomocnik wnosił o wystąpienie do Prokuratury Rejonowej w Z., celem ustalenia czy w stosunku do skarżącej toczyły się postępowania karne dotyczące przedmiotowej sprawy tj. opieki nad zwierzętami oraz załączenie finalnych rozstrzygnięć w tych sprawach (dowodu na okoliczność braku przestępczego działania i braku podstaw do zabrania zwierząt). Pełnomocnik skarżącej wskazał ponadto, że skarżąca domaga się uchylenia wyroku sądu administracyjnego, rozpoznania sprawy i uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając organowi błędną interpretację przepisów prawa. Dodał, że skarżąca pouczona o treści art. 277 p.p.s.a. poinformowała go, że o podstawie do wznowienia dowiedziała się w terminie 3 miesięcy od daty złożenia pisma do sądu - nie jest jednak w stanie podać konkretnego terminu. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały pokryte przez stronę w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jedną z ustawowych przesłanek wznowienia postępowania, na którą powołuje się skarżąca, jest określona w art. 273 § 2 p.p.s.a. przesłanka późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Stosownie do art. 276 p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.). Przy czym, stosownie do treści art. 278 po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Dalej wskazać należy, iż zgodnie z art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 1-2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano, w dniu 16 czerwca 2021 r. U. K. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 195/16 orzekającym o oddaleniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt. Powyższe orzeczenie uprawomocniło się w dniu 3 września 2016 r. Tym samym uznać należy, iż przedmiotowa skarga o wznowienie została wniesiona przed upływem 5 letniego terminu, o którym mowa w art. 278 p.p.s.a. Dalej jak wynika z pisma procesowego pełnomocnika skarżącej z dnia 13 września 2021 r. jako podstawę wznowienia postępowania strona wskazuje przepis art. 273 § 2 p.p.s.a., to jest późniejsze wykrycie środków dowodowych w postaci decyzji Prokuratury Rejonowej w Z. o umorzeniu dwóch toczących się wobec niej postępowań karnych, związanych ze sprawą opieki nad zwierzętami, które w ocenie skarżącej mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżąca domaga się uchylenia wyroku sądu administracyjnego, rozpoznania sprawy i uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając organowi błędną interpretację przepisów prawa. Wobec powyższego uznać należy, iż strona skarżąca zadośćuczyniła określonym w art. 279 p.p.s.a. wymogom skargi o wznowienie postępowania, co do oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, wskazania podstawy prawnej wznowienia i jej uzasadnienia oraz określenia żądania w zakresie oczekiwanego orzeczenia sądu. Jednakże w ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową skargę strona skarżąca nie wykazała, iż zachowała określony w art. 277 p.p.s.a. trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie. W tym zakresie, pełnomocnik skarżącej oświadczył jedynie, że strona pouczona o treści art. 277 p.p.s.a. poinformowała go, iż o podstawie do wznowienia dowiedziała się w terminie 3 miesięcy od daty złożenia pisma do sądu - nie jest jednak w stanie podać konkretnego terminu. Poza powyższym oświadczeniem, zarówno skarżąca, jak i wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie pełnomocnik skarżącej, nie przedłożyli jakiejkolwiek dokumentacji pozwalającej na ocenę zachowania terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego uznać należy, że skarga U. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 195/16 nie spełnia wymogów formalnych, co czyni ją niedopuszczalną. Niedopuszczalność skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem, w konsekwencji czego skarga nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie. W przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 18). B.A.