II SA/Łd 49/19

Dnia 22 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. – R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Lp/ I. M. – R., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie : I. ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w mieście T., obręb [...], oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr 224/1 o pow. 0,1254 ha, która została wydzielona pod publiczną drogę gminną, w wysokości 43.440,00 złotych. Powyższa kwota obejmuje wartość rynkową prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr 224/1; II. przyznania odszkodowania ustalonego w pkt I w całości na rzecz I. M. – R. z tytułu wygaśnięcia prawa własności do działki nr 224/1; III. zobowiązania Burmistrza Miasta T. do zapłaty ww. odszkodowania jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. Odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według zasady obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości. Pełnomocnik skarżącej zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 130 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że przeznaczenie działki ustala się według przeznaczenia jej części na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy należy przyjąć przeznaczenie działki, która na mocy decyzji została podzielona i przekazana Starostwu Powiatowemu, na dzień wydania tej decyzji zgodnie z jej przeznaczeniem; - powyższe doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na przyjęciu, że przeznaczenie działki 224 z której wydzielono działkę 224/1 to poszerzenie publicznej drogi, podczas gdy działka nie miała takiego przeznaczenia, co doprowadziło do wadliwego ustalenia wartości należnego skarżącej odszkodowania. Z powyższych względów pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji ze wskazaniem, aby organ ponownie przeprowadził dowód z operatu szacunkowego sporządzonego przez innego biegłego, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przeprowadzenie dowodu z operatu szacunkowego sporządzonego przez Biuro A z dnia [...], znajdującej się w aktach sprawy, na okoliczność innej wartości zajętej działki niż wskazana w operacie szacunkowym będącym podstawą wydania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 stycznia 2019 roku pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 1304 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 stycznia 2019 roku. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił powyższego braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – przywoływanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Pełnomocnik skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi odebrał w dniu 30 stycznia 2019 roku, zatem termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie w dniu 6 lutego 2019 roku. Wpis sądowy od przedmiotowej skargi w kwocie 1304 złotych, nie został uiszczony. Biorąc pod uwagę powyższe, w rozpoznawanej sprawie Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania, ponieważ pełnomocnik skarżącej nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Skarga podlegała zatem odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia. Lp/