II SA/Łd 491/07

Dnia 14 lipca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A.K. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w wysokości 240 (dwieście czterdzieści) złotych, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, na rzecz adwokat A.K., Kancelaria Adwokacka w Ł. przy ul. A. AG Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego. W dniu 22 sierpnia 2008 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku, sporządzona przez pełnomocnika ustanowionego na podstawie postanowienia z dnia 20 lutego 2008 r. Jednocześnie pełnomocnik w osobie adw. A.K. wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adw. A.K. wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów pomocy udzielonej z urzędu, nieopłaconej w całości ani w części, w potrójnej wysokości ze względu na to, że prowadzi kancelarię adwokacką w Ł., a stawiła się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 157, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.Nr 163 , poz. 1348 z późn. zm.), którego przepis § 19 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Powyższe oznacza, iż nie jest możliwym przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu wynagrodzenia we wnioskowanej wysokości trzykrotności stawki minimalnej. Dopuszczalne jest jedynie przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150% wynagrodzenia minimalnego, jeżeli uzasadnione to będzie nakładem pracy poczynionym przez pełnomocnika. Jak wynika z akt sprawy adw. A.K. ustanowiona została do reprezentowania J.S. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, od którego sporządziła skargę kasacyjną. Stawiła się również na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, czym uzasadnione zostało żądanie wypłacenia podwyższonego wynagrodzenia. Mając powyższe na uwadze stwierdzić jednak należy, że nie sposób doszukać się okoliczności uzasadniających przyznanie wynagrodzenia nawet podwyższonego do 150% stawki minimalnej. Po pierwsze, sam fakt, że wnioskodawczyni stawiła się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, mimo że prowadzi ona kancelarię adwokacką w innej miejscowości niż miejsce siedziby Sądu II instancji nie jest równoznaczne ze zwiększonym nakładem pracy, gdyż nie przekracza to granic zwykłej staranności pełnomocnika. Po drugie, aktywność pełnomocnika w postaci udziału w rozprawie została uwzględniona przy określaniu stawek minimalnych za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Stosownie bowiem do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) cyt. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Dla porównania wynagrodzenie za samo sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi odpowiednio 50% i 75% stawki minimalnej. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 240 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA to kwota 240 złotych. O wysokości wynagrodzenia orzeczono mając na uwadze postanowienie § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. AG