II SA/Łd 491/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Protokolant Agnieszka Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Decyzją z [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C., działający z upoważnienia Wójta Gminy C., odmówił przyznania A.T. zasiłku celowego z pomocy społecznej w związku z suszą w 2006 roku w wysokości 500 zł oraz 392 zł. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 7 pkt 15, art. 18 ust. 1 pkt 4, art. 24, art. 40 ust. 2, 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz.U. Nr 155, poz. 1109). Jako przyczynę odmowy przyznania powyższego zasiłku organ I instancji wskazał brak spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek do uzyskania zasiłku, określonych we wskazanym wyżej rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. W ocenie organu wnioskodawca nie przedstawił dokumentu potwierdzającego, że podlega ubezpieczeniu społecznemu KRUS, natomiast synowa skarżącego została zgłoszona do ubezpieczenia w dniu 12 października 2006 roku jako domownik, co przesądza o braku przesłanek do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W odwołaniu od powyższej decyzji A.T. wniósł o zmianę decyzji organu I instancji i przyznanie pomocy w postaci zasiłku celowego w celu złagodzenia skutków suszy w 2006 roku. Stwierdził przy tym, że czuje się pokrzywdzony podjęciem zaskarżonej decyzji. Posiada bowiem gospodarstwo rolne o pow. 2,24 ha, w tym 0,17 ha łąki. Zamieszkuje wspólnie z synem (48 lat), synową (45 lat) oraz wnuczkiem (22 lata). Żadna z tych osób nigdzie nie pracuje na stałe. Skarżący nie opłaca składki ubezpieczeniowej na rzecz KRUS, bo jest na emeryturze. Składkę opłaca synowa razem z nim mieszkająca, jako domownik. Podkreślił jednocześnie, że podjął zobowiązanie i płaci za synową składki, a gdyby przestał je uiszczać, to KRUS ściągał będzie spłatę tej składki z emerytury. W dalszej treści odwołania A.T. podniósł, iż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji. Jest człowiekiem schorowanym, w podeszłym wieku i po wylewie, w związku z czym zmuszony jest przyjmować drogie leki. Susza zniszczyła zboże w 70%, ziemniaki w 80%, a łąka wyschła tak, że nie było co kosić. Do odwołania skarżący dołączył dowody w postaci: odcinka wpłaty składki do KRUS, zaświadczenia [...] Urzędu Pracy w T. z dnia [...], stwierdzającego, że wnuczek K.T. jest zarejestrowany od dnia [...] jako bezrobotny z prawem do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy, zaświadczenia sołtysa wskazującego, że wnioskodawca utrzymuje w swoim gospodarstwie kozę hodowlaną. Organ I instancji, przekazując odwołanie organowi II instancji, podniósł, że w toku postępowania ustalono w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, które średnio wynoszą powyżej 30%, nie stwierdzono przy tym szkód w użytkach zielonych. Okoliczności te zostały potwierdzone protokółem szacunku strat sporządzonym przez komisję powołaną przez Wojewodę. Organ I instancji podkreślił przy tym, że wnioskodawca nie podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy. Synowa wnioskodawcy – Z.T. od dnia 12.10.2006 r. podlega ubezpieczeniu na wniosek, jako domownik. Nie została więc spełniona przesłanka zawarta w § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, która stanowi podstawę do przyznania pomocy w formie zasiłku celowego w związku z klęską suszy. Mimo deklarowanej trudnej sytuacji materialnej rodziny wnioskodawca nie zgłaszał się wcześniej do GOPS o udzielenie jego rodzinie jakiejkolwiek pomocy. W dniu 2 stycznia 2007 roku skarżący złożył do Kolegium dodatkowe pismo, w którym ponownie przedstawił swoje stanowisko polemizujące ze stanowiskiem organu I instancji wyrażonym zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i w piśmie przekazującym odwołanie do Kolegium Odwoławczego. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z dnia [...], na podstawie art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W motywach decyzji organ odwoławczy wskazał, że szczegółowe warunki udzielania pomocy społecznej rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne zostały dotknięte suszą w 2006 r., uregulowane zostały przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U Nr 155, poz. 1109). Zgodnie z § 2 rozporządzenia, pomocy udziela się, jeżeli: 1) co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy; 2) w gospodarstwie rolnym, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w którym szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, oszacowane przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82, ze zm.), wynoszą średnio powyżej 30%. Ubezpieczenie społeczne rolników z mocy przepisu art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.) obejmuje ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie oraz ubezpieczenie emerytalno-rentowe. Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 ubezpieczeniu wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu podlega z mocy ustawy: 1) rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego lub dział specjalny, 2) domownik rolnika, o którym mowa w pkt 1 - jeżeli ten rolnik lub domownik nie podlega innemu ubezpieczeniu społecznemu lub nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty albo nie ma ustalonego prawa do świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu podlega z mocy ustawy: 1) rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego lub dział specjalny, 2) domownik rolnika, o którym mowa w pkt 1, 3) osoba pobierająca rentę strukturalną współfinansowaną ze środków Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, 4) małżonek osoby, o której mowa w pkt 3, jeżeli renta strukturalna współfinansowaną ze środków Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej wypłacana jest wraz z dodatkiem na tego małżonka. Zgodnie z § 3 ust. wskazanego wyżej rozporządzenia o udzielaniu pomocy rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne zostały dotknięte suszą w 2006 r. pomocy udziela się jednorazowo, w formie zasiłku celowego udzielanego na zasadach określonych w art. 40 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, przez kierownika ośrodka pomocy społecznej, w drodze decyzji administracyjnej wydawanej z upoważnienia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) - § 3 ust. 1 rozporządzenia. W celu wydania decyzji administracyjnej w sprawie udzielenia pomocy nie przeprowadza się rodzinnego wywiadu środowiskowego. Pomocy udziela się na wniosek osoby zainteresowanej złożony w ośrodku pomocy społecznej gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania rolnika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy. Wnioski o przyznanie pomocy składa się do 15 października 2006 r. Wnioski złożone po terminie odrzuca się ( § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia ). Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że organ I instancji odmowę przyznania pomocy uzasadnił brakiem spełnienia przez wnioskodawcę przesłanki określonej w przepisie § 2 pkt 1 rozporządzenia, albowiem skarżący nie jest objęty ubezpieczeniem społecznym rolników z ustawy, a jego synowa została zgłoszona do ubezpieczenia jako domownik, na wniosek. W złożonym odwołaniu skarżący potwierdził powyższy fakt braku ubezpieczenia rolniczego z ustawy, a jego zarzuty sprowadzają się jedynie do braku przyznania pomocy w formie jednorazowego zasiłku celowego w związku ze stratami powstałymi na skutek suszy oraz trudną sytuacją, w jakiej znajduje się z rodziną. Takie wyjaśnienie w świetle przedstawionego wyżej stanu prawnego, zdaniem organu, nie ma jednak znaczenia dla przyznania jednorazowej pomocy z tytułu powstałej suszy w gospodarstwie rolnym. Przepisy, o których wyżej mowa, wprowadzają sztywne przesłanki, spełnienie których pozwala na przyznanie pomocy. W niniejszej sprawie, jak słusznie stwierdził organ I instancji, nie została spełniona jedna z przesłanek, od której istnienia uzależnione jest przyznanie pomocy. Nie zgadzając się z powyższą decyzją A.T. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie zasiłku celowego z pomocy społecznej w związku z suszą w 2006 roku. Podniósł przy tym, że wbrew stanowisku Kolegium spełnia warunki do otrzymania tej pomocy. Jest wprawdzie na emeryturze i nie opłaca składek w KRUS-ie, ale składki opłaca synowa jako domownik, mieszkająca i pracująca w gospodarstwie, w którym wystąpiły straty. Ponadto przedstawił swą trudną sytuację życiową. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie z uwagi na fakt skierowania do Trybunału Konstytucyjnego przez ten Sąd pytania prawnego dotyczącego zgodności z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Następnie, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca 2008 roku, sygn. akt P 20/07, postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął postępowanie sądowe w niniejszej sprawie (sygn. akt II SA/Łd 491/08). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Tym niemniej tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest z punktu widzenia kryterium legalności. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Stosownie zaś do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. W przypadku zaś braku występowania powyższych naruszeń prawa oraz przepisów postępowania Sąd, stosownie do art. 151 p.p.s.a, nie uwzględniwszy skargi – oddala ją. Wychodząc z powyższych przesłanek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy postępowania administracyjnego lub prawa materialnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. mogłoby stanowić podstawę do jej uchylenia. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest ocena legalności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C., działającego z upoważnienia Wójta Gminy C., z dnia [...] odmawiającej przyznania skarżącemu zasiłku celowego z pomocy społecznej w związku z suszą w 2006 roku w wysokości 500 zł oraz 392 zł. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz.U. Nr 155, poz. 1109), zwanego dalej "rozporządzeniem Rady Ministrów", wydane na podstawie art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), zwanej dalej jako "u.p.s.". Stosownie bowiem do art. 24 ust. 1 i ust. 2 u.p.s. Rada Ministrów może przyjąć rządowy program pomocy społecznej, mający na celu ochronę życia osób, rodzin i grup społecznych oraz rozwój specjalistycznego wsparcia. Ustawodawca upoważnił więc Radę Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych warunków realizacji programu pomocy z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia efektywności rządowego programu pomocy społecznej. Zgodnie z treścią § 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów, pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli: 1) co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy; 2) w gospodarstwie rolnym, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w którym szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, oszacowane przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz.U. Nr 16, poz. 82 z późn. zm.), wynoszą średnio powyżej 30%. Jak wynika z brzmienia § 2 rozporządzenia, aby skorzystać z programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, spełnione muszą być łącznie obie z wymienionych przesłanek, co oznacza, iż niespełnienie choćby jednej z przesłanek wyłącza możliwość przyznania zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy. Podkreślić przy tym należy, że wyrokiem z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt P 20/07, Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi: - czy § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz.U. Nr 155, poz. 1109) w zakresie, w jakim wyłącza zastosowanie przepisów rozporządzenia wobec rolników podlegających ubezpieczeniu społecznemu na wniosek, a nie z mocy ustawy, jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji, orzekł, iż przepis ten jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz.U. nr 57, poz. 350 ). Dokonując zatem oceny legalności zaskarżonej decyzji z treścią powołanego przepisu, którego konstytucyjność została potwierdzona w przywołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt P 20/07, podzielić należy stanowisko organów orzekających w sprawie, iż żadna z osób w rodzinie skarżącego nie jest rolnikiem, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy. Wyjaśnić przy tym należy, że ubezpieczenie społeczne rolników z mocy przepisu art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.) obejmuje ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie oraz ubezpieczenie emerytalno-rentowe. Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 tej ustawy, ubezpieczeniu wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu podlega z mocy ustawy: 1) rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego lub dział specjalny, 2) domownik rolnika, o którym mowa w pkt 1 - jeżeli ten rolnik lub domownik nie podlega innemu ubezpieczeniu społecznemu lub nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty albo nie ma ustalonego prawa do świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1. ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu podlega z mocy ustawy: 1) rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego lub dział specjalny, 2) domownik rolnika, o którym mowa w pkt 1, 3) osoba pobierająca rentę strukturalną współfinansowaną ze środków Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, 4) małżonek osoby, o której mowa w pkt 3, jeżeli renta strukturalna współfinansowaną ze środków Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej wypłacana jest wraz z dodatkiem na tego małżonka. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący przebywa na emeryturze, a co za tym idzie, nie jest objęty ubezpieczeniem społecznym rolników z mocy ustawy. Jego synowa została zaś zgłoszona do ubezpieczenia jako domownik, na wniosek. Także i pozostali członkowie rodziny skarżącego nie podlegają ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy. Okoliczności te potwierdził zresztą sam skarżący w odwołaniu, wskazując na trudną sytuację materialną rodziny. Mając zatem na uwadze powyższe rozważania i i wskazane powyżej przepisy ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, należy podzielić stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka, o której stanowi § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, a zatem skarżącemu nie przysługuje prawo do skorzystania z programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy w 2006 roku poprzez otrzymanie zasiłku celowego, o którym mowa w tym rozporządzeniu. Okoliczności podnoszone przez skarżącego zarówno w odwołaniu, jak i w skardze - w świetle wskazanych wyżej unormowań - nie mają znaczenia dla wyniku przedmiotowej sprawy, mimo że nie budzą wątpliwości co do zaistnienia bardzo trudnej sytuacji w rodzinie skarżącego na skutek suszy. Ponadto, dokonując w dalszej kolejności oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia zachowania przez organy orzekające reguł postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie budzi zastrzeżeń natury formalnoprawnej. Jako jej podstawę organ przyjął m.in. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z zm.), dalej "k.p.a.". Zgodnie z tym przepisem, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Podkreślić przy tym należy, że powołany przepis uprawnia organ odwoławczy do utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy, a taka sytuacja stanowi przedmiot rozważań w niniejszej sprawie, jedynie w sytuacji, gdy zaskarżona odwołaniem decyzja wydana została zgodnie z prawem (por. W. Chróścielewski, J. P. Tarno, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 178). W ocenie Sądu rozpoznającego wniesioną skargę, okoliczności niniejszej sprawy uprawniały organ odwoławczy do wydania decyzji w oparciu o powołany art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. (MSi)