II SA/Łd 496/18

Dnia 29 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] znak [...] wzywającego do wyjaśnienia istoty żądania zawartego w "odwołaniu od decyzji MOPS z dnia [...]" postanawia: odrzucić skargę. a.tp. S. N. pismem z dnia 30 kwietnia 2018 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] znak: [...]. Skarżący podniósł, że w dniu 30 kwietnia 2018 r. odebrał pismo Kolegium z dnia [...] znak [...] zawierające "kolejne bezpodstawne pytania" i oświadczył, że przedmiotowe pismo traktuje jako postanowienie. W związku z tym, pismo skarżącego jest skargą na postanowienie z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Kolegium podniosło, że pismo z dnia [...] znak [...] nie jest postanowieniem w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego. Pismo to jest wezwaniem skierowanym do skarżącego o wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie, istoty żądania zawartego w piśmie skarżącego z dnia 15 marca 2018 r. zatytułowanym "Odwołanie od decyzji MOPS z dnia [...]". Zawiera ono pouczenie, że nieusunięcie powyższego braku formalnego we wskazanym terminie spowoduje, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., pozostawienie podania z dnia 15 marca 2018 r. bez rozpoznania. Podanie S. N. z dnia 15 marca 2018 r. Kolegium pozostawiło bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie w wyznaczonym terminie braku formalnego, o czym zawiadomiło skarżącego pismem z dnia 15 maja 2018 r. znak [...]. Jednocześnie organ zauważył, że skarżący nie precyzuje w skardze zarzutów pod adresem Kolegium. W istocie składa ogólnie sformułowaną skargę na pismo wzywające do wyjaśnienia żądania zawartego w piśmie skarżącego z dnia 15 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017 poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.– dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola ta dotyczy także innych niż decyzje, czy postanowienia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objętą zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sąd administracyjny. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zauważyć w tym miejscu należy, że w rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] znak [...], w którym Kolegium wezwało skarżącego do wyjaśnienia istoty żądania zawartego w piśmie z dnia 15 marca 2018 r. zatytułowanego" Odwołanie od decyzji MOPS z dnia [...]". Wskazać zatem trzeba, że zaskarżone pismo nie należy do kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które to akty i czynności podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W konsekwencji pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nie podlega kontroli sądowej, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. a.tp.