II SA/Łd 498/18

Dnia 29 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa w związku z realizacją inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. a.tp. B.B. w dniu 24 kwietnia 2018 roku wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa w związku z realizacją inwestycji drogowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż w dniu 16 marca 2018 roku B. B. w siedzibie organu zapoznała się z treścią decyzji Wojewody [...] z dnia [...], [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa w związku z realizacją inwestycji drogowej i otrzymała uwierzytelnioną kserokopię tę decyzji. W efekcie pismem z dnia 16 marca 2018 roku B. B. wniosła skargę na tę decyzję. Z tego powodu – zdaniem organu – skarga powinna być odrzucona, bowiem pomiędzy sprawami zachodzi tożsamość, bowiem pomiędzy tymi samymi stronami doszło do powtórnego wniesienia skargi na tę samą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku. Podkreślić należy, iż wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co z kolei stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Na tle powyższego przepisu szczególnego znaczenia nabiera zagadnienie tożsamości sprawy administracyjnej. Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej (por. B.Adamiak, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1998 roku, sygn. III SA 103/97, OSP 1999/1/19, B. Adamiak [w:] J. Borkowski, B. Adamiak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 586, J. Borkowski, Nieważność decyzji administracyjnej, ZCO Łódź – Zielona Góra 1997, s. 110, J. Borkowski [w:] J. Borkowski, B. Adamiak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 722). Skoro na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, to do tych elementów należy odnieść się, aby prawidłowo zakreślić granice danej sprawy. Sądowi z urzędu wiadomo, iż B. B. pismem z dnia 16 marca 2018 roku wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa w związku z realizacją inwestycji drogowej. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Łd 380/18 i aktualnie jest na etapie uzupełniania braków formalnych. Skarga w niniejszej sprawie i skarga w sprawie o sygnaturze II SA/Łd 380/18 zostały wniesione na ten sam akt. Mamy zatem do czynienia z tożsamością elementów podmiotowych i przedmiotowych. Podkreślić należy, iż stan sprawy w toku (lis pendens) odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Prowadzenie bowiem dwóch postępowań skutkowałoby wydaniem dwóch wyroków, z których jeden naruszałby zasadę res iudicata. W związku z powyższym, w oparciu o art 58 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., skarga B.B. z dnia 24 kwietnia 2018 roku podlega odrzuceniu. a.tp.