II SA/Łd 499/09

PostanowienieWSA w Łodzi2009-08-20

Skład orzekający: Barbara Rymaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy podjęta w sprawie rozpatrzenia skargi na działanie organu administracji publicznej podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Uchwała rady gminy podjęta w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), dotycząca sposobu załatwienia skargi na działalność organu, nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków jest jednoinstancyjne i uproszczone, a jego zakończenie nie daje podstaw do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego. Uchwała taka jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi i nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej.
Stan faktyczny
J.B. i J.P. R. złożyli skargę do Rady Miejskiej w T. na przewlekłe postępowanie i bezprawne działanie urzędników Urzędu Miasta T. przy rozpatrywaniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Rada Miejska w T. podjęła uchwałę uznającą skargę za bezzasadną. Skarżący wnieśli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę, zarzucając naruszenie przepisów kpa i brak odniesienia się do treści skargi. Rada Miejska wniosła o odrzucenie skarg.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargi J.B. i J.P. R.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009 r. sprawy ze skarg J.B. i J.P. R. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Prezydenta Miasta T. postanawia: odrzucić skargi. AG II SA/Łd 499-500/09 U Z A S A D N I E N I E W dniu 4 grudnia 2008 r. J.B. i J.P. R. złożyli do Rady Miejskiej w T. skargę na przewlekłe postępowanie i bezprawne działanie urzędników Urzędu Miasta T. przy rozpatrywaniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, kierując zarzuty niedopełnienia obowiązków i naruszenia przepisów prawa w stosunku do Prezydenta Miasta i jego zastępcy. W dniu [...] Rada Miejska w T podjęła uchwałę nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działanie Prezydenta Miasta, uznając ją za bezzasadną. Pismem z dnia 9 czerwca 2009 r. J.B. i J.P. R. wnieśli skargi na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wskazując, że przy rozpatrywaniu skargi nastąpiło naruszenie przepisów kpa, uzasadnienie uchwały nie odnosi się do treści skargi, a jednocześnie uznaje ona za dopuszczalne bezprawne praktyki urzędnicze. W odpowiedzi na skargi Rada Miejska w T. wniosła o ich odrzucenie jako niedopuszczalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest uchwała Rady Gminy w T. z dnia [...], podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 kpa i stanowiąca formę załatwienia skargi na działalność Prezydenta Miasta T., złożonej w trybie przepisów Działu VIII kpa. Stwierdzić zatem należy, iż przedmiotem skargi nie są żadne wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. akty i czynności, ani też bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Należy bowiem podkreślić, iż czynności, niezależnie od formy, podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII kpa, odnoszące się do skarg i wniosków nie należą do czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., a sam tryb uregulowany w przepisach art. 221 i nast. kpa jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego ani postępowania sądowoadministracyjnego (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. o sygn. akt OSK 642/04, System Informacji Prawnej LEX nr 160611 czy też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005 r. o sygn. akt I SA/Rz 117/05, OwSS 2006/1/26). Powszechnie przyjmuje się, iż w postępowaniu regulowanym tymi przepisami nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a uchwała rady gminy podjęta w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Uchwała taka będąca informacją o sposobie załatwienia skargi na działalność organu gminy nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać skargi J.B. i J.P. R. za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło