II SA/Łd 500/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Asesor WSA Beata Czyżewska, , Protokolant asystent sędziego Robert Latek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2023 r. sprawy ze skargi Związku Nauczycielstwa Polskiego Oddział w S. na decyzję Dyrektora Powiatowego Zespołu Szkół nr [...] im. [...] w S. z dnia 31 października 2022 r. nr 2/UIP/2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Powiatowego Zespołu Szkół nr [...] im. [...] w S. na rzecz strony skarżącej Związku Nauczycielstwa Polskiego Oddział w S. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzją z dnia 31 października 2022 r., nr 2/UIP/2022, Dyrektor Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. (dalej także: organ), na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 roku poz. 735 ze zm.) oraz art. 16 ust. 1, w związku z art. 5 ust. 1/art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 poz. 902) (dalej: u.d.i.p.) po rozpatrzeniu wniosku A.K. Prezesa Oddziału ZNP w S. o udostępnienie informacji publicznej – odmówił udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że A. K. Prezes Oddziału ZNP w S. wystąpiła 27 października 2022 r. do P. K. dyrektora Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. z wnioskiem znak: ZOS.ZNP.028.14.22.AK o udostępnienie informacji publicznej w tym dotyczącym kopii protokołów z posiedzeń rady pedagogicznej Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. wraz z kopiami załączników i uchwał podejmowanych na tych posiedzeniach za okres kwiecień 2022 r. oraz wrzesień 2022 r. Organ stwierdził, że informacje, o których udostępnienie został złożony wniosek, stanowią informację publiczną przetworzoną, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Organ podkreślił, że ocena, czy informacja publiczna ma postać "przetworzoną" w rozumieniu powyższego przepisu, musi być dokonana w sposób zindywidualizowany, w tym sensie, że powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy zainicjowanej wnioskiem o udzielenie tej informacji. Przetworzeniem może być w niektórych wypadkach zsumowanie informacji prostych, jeżeli wiąże się to z dużym nakładem pracy przygotowującego informację. Następnie organ wyjaśnił, że w protokołach rad pedagogicznych oprócz podjętych uchwał, informacji o szkole, nauczycielach, są też poruszane dane osobowe i problemy uczniów, czyli informacje, które podlegają ochronie danych osobowych zgodnie z rozporządzeniem o ochronie danych osobowych z 27 kwietnia 2016 r. W związku z brakiem informacji, co jest przedmiotem udostępnienia informacji publicznej oraz szerokim zakresem wniosku, który wymaga od dyrektora przekształcenia, zanonimizowania i sporządzenia wielu kopii określonych dokumentów, czyli takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania szkoły i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań, organ odmówił udostępnienia ww. informacji. Skargę na powyższą decyzję Dyrektora Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. z 31 października 2022 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik Związku Nauczycielstwa Polskiego - Oddział w S. (dalej także: skarżący) zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego - ustawy o dostępie do informacji publicznej, polegającym na bezpodstawnej odmowie udzielenia informacji publicznej. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że Związek Nauczycielstwa Polskiego - Oddział w S. 26 października 2022 r. złożył do Dyrektora Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie kopii protokołów z posiedzeń rady pedagogicznej Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. wraz z kopiami załączników i uchwał podejmowanych na tych posiedzeniach odbytych w kwietniu 2022 r. oraz we wrześniu 2022 r. W dniu 4 listopada 2022 roku została doręczona decyzja datowana na dzień 31 października 2022 roku odmawiająca udostępnienia informacji publicznej. Skarżący ma poważne wątpliwości, aby w tak krótkim czasie można było dokonać prawidłowej analizy przedmiotowego wniosku. W uzasadnieniu wskazano na fakt, że w ocenie organu, udostępnienie takich informacji wiąże się z koniecznością ich znacznej anonimizacji i sporządzenia wielu kopii co spowoduje zakłócenie normalnego toku działania szkoły, a co za tym idzie uznano, że żądana informacja ma charakter przetworzony. Skarżący nie zgadza, się ze stanowiskiem organu i wskazuje, że ten nawet gdyby uznać, iż żądana informacja jest informacją przetworzoną - choć w istocie nie jest - winien w pierwszej kolejności wezwać do wykazania szczególnego interesu publicznego - czego nie uczynił. Ponadto pełnomocnik skarżącego wskazał na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2019 r. (sygn. akt: I OSK 1056/18): "Informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja publiczna, która: ̶ w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste; ̶ jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; ̶ jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów; ̶ jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach pod stawowych kompetencji organu; ̶ może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego; ̶ nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją; ̶ której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów.". Z treści powyższego rozstrzygnięcia jasno wynika, iż aby uznać daną informację za przetworzoną wymagane jest ponadprzeciętne zaangażowanie zarówno sił jak i środków zmierzające do realizacji wniosku. W stanie niniejszej sprawie nie może być mowy o konieczności takiego zaangażowania dla udostępnienia dwóch konkretnie wskazanych dokumentów. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Dyrektora Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wyjaśnił, że organ dokonał interpretacji przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej zmierzającej do udzielenia informacji skarżącemu i złożoną przez niego skargę potraktował jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym poinformował skarżącego. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ, na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do wnioskodawcy o wskazanie odmiennego sposobu udostępnienia żądanych danych, określając jednocześnie formę, w której mogą one być udostępnione. Wnioskodawca nie zareagował na pismo organu, wobec tego postępowanie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zostało umorzone decyzją z 30 grudnia 2022 r., doręczoną wnioskodawcy, wraz z pouczeniem o prawie do zaskarżenia decyzji do organu II instancji - Starosty [...], jako reprezentanta Powiatu [...] - organu prowadzącego Powiatowy Zespół Szkół nr [...] im. [...] w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wnioskodawca niniejszej decyzji nie zaskarżył. Pełnomocnik organu podkreślił, że organ jest gotów udostępnić informację zgodnie z wnioskiem skarżącego, o ile skarżący wypowie się co do możliwości zaakceptowania zaproponowanego przez organ sposobu udostępnienia danych. Nie jest intencją organu pozbawienie skarżącego dostępu do informacji. W piśmie procesowym z dnia 21 lipca 2023 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że podtrzymuje w całości stanowisko skarżącego w niniejszym postępowaniu. Pełnomocnik ponownie podkreślił, że organ, przyjmując nawet błędną interpretację przepisów, nie usiłował wzywać wnioskodawcy do wykazania szczególnego interesu w uzyskaniu informacji rzekomo przetworzonej. Ponadto pełnomocnik skarżącego wskazał, że interpretacja organu samej skargi oraz pisma z 25 listopada 2022 roku została już jednoznacznie oceniona w toku postępowania przed tutejszym Sądem prowadzonym pod sygn. akt II SO/Łd 1/23 jako całkowicie błędna. Żądanie organu zawarte w piśmie z 25 listopada 2022 r. dotyczące zmiany formy udostępnienia żądanych informacji nie ma żadnych podstaw prawnych i faktycznych i jako takie należy ocenić je jako całkowicie niedopuszczalne. Organ w sposób enigmatyczny, pisze o obszerności materiału objętego wnioskiem, a także kosztami finansowymi w postaci kosztów papieru (którymi organ mógłby obciążyć wnioskodawcę) oraz kosztami pracowników, żąda zmiany formy udostępnienia. Mając na uwadze takie stanowisko organu należałoby przyjąć, że dwa protokoły z rad pedagogicznych będą miały objętość co najmniej kilkuset stron - w ocenie skarżących jest to sprzeczne z doczasowymi wieloletnimi doświadczeniami w takich przypadkach. Ponadto pełnomocnik skarżącego wskazał na niekonsekwencję organu, bo wytworzenie pliku PDF polegające, jak wskazuje doświadczenie życiowe, na zeskanowanie dokumentów fizycznych do postaci elektronicznej będzie angażować pracowników w takim samym lub nawet większym stopniu aniżeli kopiowanie tych samych dokumentów. Pełnomocnik skarżącego stwierdził, że organ mógł po złożeniu skargi w całości ją uwzględnić i udostępnić żądaną informację w formie wskazanej we wniosku. Nie zachodziłaby wówczas konieczność prowadzenia przedmiotowego postępowania. Zmienił on co prawda zdanie co do samej żądanej informacji, gdyż jak sam wskazuje może ją udostępnić, niemniej jednak w ocenie skarżącego żądanie zmiany formy było w pierwszej kolejności nieuzasadnione, a po wtóre ewidentnie spóźnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli wykonywanej przez sądy administracyjne określony jest przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) (dalej: p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracyjnych, kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną w tej sprawie decyzję Dyrektora Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. z dnia 31 października 2022 r., nr 2/UIP/2022, odmówiającą udostępnienia informacji publicznej, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom prawa. Podstawę materialnoprawną wydanej w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902) (dalej także: u.d.i.p.). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Dyrektor Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. (dalej: dyrektor powiatowego zespołu szkół) jest podmiotem reprezentującym jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego (Powiatowy Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S.), o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 30 sierpnia 2022 r., IV SAB/Wr 532/22, LEX nr 3405422, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Natomiast dyrektor powiatowego zespołu szkół nie jest organem w rozumieniu prawa administracyjnego, a to prowadzi do wniosku, że nie jest również organem władzy publicznej, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Z tych przyczyn mimo, iż może wydawać decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, to jednak należy do grupy podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, ujętych w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Zatem, zastosowanie w sprawie z zakresu dostępu do informacji publicznej, w przypadku wydania przez dyrektor powiatowego zespołu szkół decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, powinien znaleźć art. 17 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 7 lutego 2020 r., II SAB/Bk 113/19, LEX nr 2783147, CBOSA). Stąd też skarżący występując ze skargą do sądu administracyjnego działał zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 2 u.d.i.p. skarżący mógł wystąpić do dyrektora powiatowego zespołu szkół o ponowne rozpatrzenie sprawy, mógł także, zgodnie z art. 52 § 3 zd. pierwsze p.p.s.a., wnieść skargę na decyzję dyrektora powiatowego zespołu szkół bez skorzystania z tego prawa. Organowi nie przysługiwało natomiast żadne uprawnienie do zakwalifikowania złożonej do sądu administracyjnego skargi jako wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Jak słusznie podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 8 listopada 2021 r. "Strona może dokonać wyboru czy wystąpić z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, czy też od razu ze skargą do sądu administracyjnego z pominięciem rozpoznania sprawy przez drugoinstancyjny organ administracji. Oczywistym jednak jest, że są to rozwiązania alternatywne i niedopuszczalne jest wykorzystanie ich obu jednocześnie." (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 listopada 2021 r., III SA/Gl 807/21, LEX nr 3289207, CBOSA). Nieuprawnione było związku z powyższym dalsze prowadzenie przez organ postępowania, w konsekwencji którego organ wydał decyzję nr 1/UIP/2023 z dnia 2 stycznia 2023 r. o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej dotyczącej protokołów posiedzeń rady pedagogicznej Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. wraz z załącznikami i uchwałami podejmowanymi na tych posiedzeniach odbytych w kwietniu 2022 r. oraz we wrześniu 2022 r. W ocenie Sądu decyzja ta wydana została bez podstawy prawnej. Niemniej decyzja ta nie jest objęta kontrolą Sądu w ramach niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. Stąd informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, a które na podstawie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępniania informacji, które mają walor informacji publicznej, przy czym należy tu odróżnić dokumenty urzędowe od dokumentów prywatnych. Przymiot informacji publicznej posiadają wszelkiego rodzaju dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich urzędowo stwierdzono, zaświadczono bądź podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw (por. wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2020 r., I OSK 967/19, CBOSA). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że wnioskowana przez skarżącego w piśmie z dnia 26 października 2022 r. informacja w postaci kopii protokołów z posiedzeń rady pedagogicznej Powiatowego Zespół Szkół nr [...] im. [...] w S. wraz z kopiami załączników i uchwał podejmowanych na tych posiedzeniach odbytych w kwietniu 2022 r. oraz we wrześniu 2022 r. stanowi informację publiczną. Znajduje to także potwierdzenie w orzecznictwie sądowym (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2011 r., I OSK 2291/11, CBOSA; wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 maja 2014 r. II SAB/Wa 80/14, CBOSA; wyrok WSA we Wrocławiu z 27 kwietnia 2017 r., IV SAB/Wa 197/16, CBOSA) i poglądach przedstawicieli doktryny (por. M. Pilich [w:] A. Olszewski, M. Pilich, Prawo oświatowe. Komentarz, wyd. III, Warszawa 2022, art. 73, LEX). Udostępniając protokoły z posiedzeń rady pedagogicznej organ powinien jednak uwzględnić ograniczenia prawa do informacji publicznej wynikające z art. 5 u.d.i.p. Na gruncie u.d.i.p., w przypadku skierowania pisemnego wniosku o udzielenie informacji publicznej, można wyróżnić, w zależności od okoliczności faktycznych i prawnych, następujące działania podmiotu, do którego wniosek taki został skierowany. Podmiot ten może: - udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia; organ dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (pisemnej odpowiedzi); - poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia żądanej przez nią informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); - odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2, stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej; - odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 u.d.i.p. Zobowiązany podmiot działań tych winien dokonać w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy (art. 13 u.d.i.p.) (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2023 r., III OSK 7187/21, LEX nr 3505176, CBOSA). W kontrolowanej sprawie organ uznał, że wnioskowana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną przetworzoną. Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tzw. informacji prostych, dostępnych bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej, nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usunięcia danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią z informacji prostej informację przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. Ponadto przetworzenie informacji może polegać na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, które nie zawsze są prowadzone w sposób umożliwiający proste udostępnienie zgromadzonych w nich danych, i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy, choćby poprzez opracowanie prostego zestawienia. (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2022 r., III OSK 5668/21, LEX nr 3503388, CBOSA). Udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 10 czerwca 2022 r., IV SA/Wr 134/22, LEX nr 3371016, CBOSA). Oznacza to, że wnioskodawca, który występuje o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej musi wykazać, że uzyskanie przez niego informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi jednak wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, stąd w momencie formułowania i kierowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym, i mogą odmówić jej udostępnienia tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie wykaże istnienia szczególnego interesu publicznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2011 r., II SAB/Wa 22/11, LEX nr 994264, CBOSA). Gdy wnioskodawca, ustosunkowując się do wezwania nie wykaże istnienia szczególnego interesu publicznego, wtedy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien we własnym zakresie zbadać jego istnienie i dopiero w razie ustalenia jego braku, wydać decyzję o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej i wyjaśnić tę kwestię w uzasadnieniu wydanej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 18 października 2022 r., III OSK 5382/21, LEX nr 3427176, CBOSA). Jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 16 czerwca 2023 r. "Decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej, powinna zostać tak skonstruowana, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń organu, iż żądana informacja jest informacją, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Organ powinien wskazać konkretne okoliczności, z których wywodzi swe stanowisko o przetworzonym charakterze informacji publicznej, np. podać dane wskazujące na szacunkowych chociażby nakład pracy konieczny do sporządzenia żądanej informacji, podać w przybliżeniu ilość dokumentów, z których dane składają się na żądane informacje, zakres koniecznych działań niezbędnych do udzielenia żądanej informacji, wskazać na czym polegają podjęte w sprawie czynności intelektualne i techniczne." (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 czerwca 2023 r., II SA/Łd 298/23, LEX nr 3582075, CBOSA). Sąd stwierdził, że organ po zakwalifikowaniu wnioskowanej przez skarżącego informacji jako informacji publicznej przetworzonej powinien był wystąpić do skarżącego o wykazanie, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., że działanie skarżącego jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ powyższego jednak nie uczynił. Organ nie zebrał całego materiału dowodowego w sprawie i nie wyjaśnił sprawy w pełnym aspekcie, czym naruszył art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., a to w konsekwencji doprowadziło to przedwczesnej oceny, iż w sprawie zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Zdaniem Sądu organ nie uzasadnił także szczegółowo na czym opiera swoje stanowisko o przetworzonym charakterze wnioskowanej informacji publicznej, ograniczył się jedynie do ogólnych i lakonicznych stwierdzeń. Tym samym wydając decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej organ naruszył także art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 17 ust. 1 w zw. 16 ust. 1 i u.d.i.p. Sąd zwrócił także uwagę, że chociaż w uzasadnieniu decyzji organ wskazuje, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, to jednak jako podstawę odmowy udzielenia tej informacji nie wskazuje nie wykazanie przez skarżącego, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W podsumowaniu uzasadnienia organ wskazuje natomiast, że odmowa udostępnienia informacji spowodowana jest brakiem informacji, co jest przedmiotem udostępnienia informacji publicznej oraz szerokim zakresem wniosku, który wymaga od dyrektora przekształcenia, zanonimizowania i sporządzenia wielu kopii określonych dokumentów, czyli takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania szkoły i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Sąd zwrócił także uwagę, że w podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 5 ust. 1/art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Jak stanowi art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Natomiast w uzasadnieniu decyzji wskazał, że "W protokołach rad pedagogicznych oprócz podjętych uchwał, informacji o szkole, nauczycielach, są też poruszane dane osobowe i problemy uczniów, czyli informacje, które podlegają ochronie danych osobowych zgodnie z Rozporządzeniem o Ochronie Danych Osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r.". Należy jednak podkreślić, że w przypadku jeśli protokół rady pedagogicznej zawiera informację publiczną podlegającą udostępnieniu, a także informacje, która nie podlegają udostępnieniu na podstawie art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. może być on udostępniony po dokonaniu jego anonimizacji, na co wskazuje sam organ w uzasadnieniu decyzji. Sąd stwierdził, że z kontrolowanej decyzji i jej uzasadnienia nie wynika jednoznacznie czy odmowa udostępnienia informacji publicznej skarżącego nastąpiła z powodu nie wykazania przez skarżącego, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego czy też wynika z ograniczenia prawa do informacji publicznej określonego w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że kontrolowana decyzja została wydana z naruszeniem art. 107 § 1 pkt 6 oraz § 3 k.p.a. Zgodnie z art. 107 § 6 k.p.a., decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Jak stanowi art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Decyzja organu nie zawiera takiego uzasadnienia. Obowiązek sporządzenia uzasadnienia decyzji odpowiadającego wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. stanowi realizację w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania, określonej w art. 11 k.p.a. Zgodnie z zasadą przekonywania uzasadnienie decyzji powinno stanowić uzewnętrznienie motywów kierujących organem przy podejmowaniu decyzji, powinno być pokazaniem rozumowania organu, a nie tylko wykazem zebranych faktów i norm. Uzasadnienie powinno stanowić odpowiedź na pytanie: "dlaczego?", a nie tylko stwierdzać "że". Uzasadnienie ma nie tylko przekonać adresata decyzji o słuszności rozstrzygnięcia, ale umożliwić pogłębioną kontrolę i ocenę rozumowania organu (por. wyrok NSA z dnia 25 października 2016 r., II OSK 110/15, LEX nr 2258826, CBOSA). W rozpatrywanej sprawie uzasadnienie nie spełnia powyższych wymogów, co przesądza o naruszeniu art. 107 § 3 oraz art. 11 k.p.a., w stopniu istotnie rzutującym na wynik sprawy. Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. o uchyleniu zaskarżonej decyzji, stwierdzając przede wszystkim, że wydając powyższą decyzję organ naruszył wskazane wyżej przepisy prawa materialnego. Organ naruszył także przepisy prawa procesowego w tej sprawie, a mianowicie: art. 7, art. 8 § 1, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 1 pkt 6 oraz § 3, a naruszenia te co najmniej mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań Sądu oraz oceny prawnej i wiążą organy w niniejszej sprawie stosownie do art. 153 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ przeprowadzi prawidłowo postępowanie w związku z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.