II SA/Łd 504/10

Dnia 7 czerwca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E.W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod droge publiczną postanawia oddalić wniosek lf II SA/Łd 504/10 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 6 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Wyrok jest prawomocny od dnia 16 września 2010 r. Następnie E.W. złożyła w dniu 24 maja 2011 r. na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, motywując to chęcią sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z przytoczonej regulacji wynika, że wniosek ten składać można dopóki trwa postępowanie sądowe. Rozwiązanie powyższe jest konsekwencją charakteru instytucji prawa pomocy. Prawo pomocy, polegające na zwolnieniu od kosztów sądowych (w niniejszej sprawie skarżąca, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2010 r., zwolniona została z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych) oraz ustanowieniu adwokata lub radcy prawnego, ma na celu umożliwienie stronie dochodzenia swoich praw w toczącym się procesie, jak też realizację zasady czynnego udziału strony w procesie, gdy jej sytuacja finansowa nie pozwala w pełni korzystać z przysługujących uprawnień. Stąd powołany wyżej przepis wyłącza możliwość skutecznego złożenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika lub zwolnienie od uiszczania opłat sądowych i ponoszenia wydatków (w rozumieniu art. 211 - 213 p.p.s.a.) po uprawomocnieniu się rozstrzygnięcia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2006 r., II GZ 51/06). Tymczasem wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lipca 2010 r. r. uprawomocnił się w dniu 16 września 2010 r., natomiast urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym o ustanowienie pełnomocnika w celu sporządzenia skargi kasacyjnej, skarżąca złożyła osobiście w dniu 24 maja 2011 r., a więc 8 miesięcy po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Należy również podkreślić, że na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi skarżąca reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Nie można zatem uznać, że nie była należycie informowana przez Sąd o czynnościach procesowych i pouczana o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Obowiązki takie nałożone zostały bowiem na Sąd, w myśl art. 6 p.p.s.a., jedynie w odniesieniu do stron występujących w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 243 § 1 p.p.s.a. , orzeczono jak w postanowieniu. lf