II SA/Łd 508/14
PostanowienieWSA w Łodzi2014-06-24
Skład orzekający: Joanna Sekunda-Lenczewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, gdy skarżący wykazuje trudną sytuację materialną uniemożliwiającą wykonanie obowiązku?Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, jeśli istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego, co w niniejszej sprawie potwierdza trudna sytuacja materialna i zdrowotna skarżącego uniemożliwiająca wykonanie obowiązku.Stan faktyczny
S. S. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 7.674 zł. Skarżący wskazał, że z uwagi na niskie dochody, stan zdrowia i wiek nie jest w stanie wykonać obowiązku rozbiórki, a nałożona grzywna jest dla niego nadmiernie uciążliwa.Rozstrzygnięcie
Wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. a.bł.
II SA/Łd 508/14
UZASADNIENIE
W dniu 9 maja 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga S. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Formułując szereg wniosków procesowych, strona skarżąca wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając przedmiotowy wniosek strona podkreśliła, iż nałożenie grzywny w wysokości 7.674 zł przy aktualnych dochodach miesięcznych w wysokości 1.118 zł jest zbyt uciążliwym sposobem egzekucji. Nadto nałożenie grzywny w tej wysokości w żaden sposób nie spowoduje realizacji obowiązku rozbiórki, bowiem skarżący nie ma możliwości jego wykonania zarówno ze względu na stan zdrowia, podeszły wiek i sytuację materialną. Zdaniem strony, w świetle powyższego nałożenie tak wysokiej grzywny nie zmierza bezpośrednio do wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Zgromadzenie środków, z których strona uiściłaby grzywnę zmusi ją jednocześnie do życia poniżej granicy bezpieczeństwa socjalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – w dalszej części uzasadnienia powoływana jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Sąd zgodził się ze stanowiskiem skarżącego, że uiszczenie przez niego kwoty 7.674 zł, w jego obecnej sytuacji finansowej, może skutkować jedną z okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Trudną sytuację materialną skarżącego potwierdza fakt, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 maja 2014 r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Nadto nieuiszczenie grzywny w wyznaczonym terminie (termin ten już upłynął) spowoduje zastosowanie przez organ egzekucyjny dalszych środków, w tym wykonania zastępczego.
W ocenie sądu powyższe okoliczności przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania merytorycznego skargi, tym bardziej, że wstrzymanie wykonania postanowienia nie doprowadzi po stronie osób trzecich do skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
a.bł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło