II SA/Łd 51/12

Dnia 14 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego oraz zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...] orzekającą o uznaniu za nienależnie pobrany zasiłek pielęgnacyjny za kres od dnia 1 listopada 2006 r. do 31 sierpnia 2011 r. w kwocie 153 zł oraz o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego za okres od dnia 1 listopada 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2011 r. w kwocie 8.874 zł wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi do dnia 12 września 2011 r. w kwocie 2.719,43 zł. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M. K., w której zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu, przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Z wymienionego przepisu wynika, że można wstrzymać wykonanie tylko takiej decyzji, która nadaje się do wykonania. Nadto wstrzymanie wykonania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy spełniona jest jedna z dwóch przesłanek. Stosownie do wskazanych regulacji stwierdzić trzeba, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd jest instytucją o charakterze wyjątkowym, służącą realizacji zasady ochrony czasowej w toku sądowej kontroli administracji. Posłużenie się w konstrukcji przepisu pojęciami nieostrymi powoduje konieczność konkretyzacji zawartej normy ogólnej i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych w każdej indywidualnej sprawie. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonej decyzji może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Ustawodawca nie uzależnił bowiem możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu od "wykazania" przez stronę, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że sąd ma obowiązek z urzędu uwzględniać okoliczności decydujących o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zgodnie z powyższymi rozważaniami, badając w niniejszej sprawie zasadność wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Mając na uwadze cel instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a mianowicie tymczasowe wstrzymanie działań, między innymi egzekucyjnych, organu administracji do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w sprawie, stwierdzić trzeba, że wykonanie decyzji zobowiązującej skarżącą do zwrotu kwoty 8.874 zł wraz z ustawowymi odsetkami, na obecnym etapie postępowania może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Dostrzec również trzeba, że skarżąca jest osobą starszą, schorowaną i ma orzeczony na stałe znaczny stopnień niepełnosprawności. Nie rozstrzygając o prawidłowości zaskarżonej decyzji zauważyć ponadto należy, iż zaskarżona decyzja wydana została w przedmiocie świadczeń opiekuńczych, których celem jest zapewnienie opieki w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. W świetle tego stwierdzić należy, że sytuacja zdrowotna i majątkowa skarżącej jest trudna. Jej analiza prowadzi zaś do wniosku, że wykonanie obowiązku zwrotu kwoty nienależnie pobranego świadczenia może spowodować znaczne trudności w zaspokojeniu bieżących potrzeb skarżącej związanych z utrzymaniem oraz leczeniem. W konsekwencji uprawnione jest też twierdzenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji może bowiem spowodować zagrożenie warunków bytowych skarżącej oraz utrudnienie w kontynuacji leczenia, które ma bezpośredni wpływ na jej życie. Wykonanie decyzji rodzi tym samym niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków w zakresie stanu zdrowia skarżącej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. n.k.