II SA/Łd 514/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa-Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na pismo Wójta Gminy N. z dnia [...] Znak: [...] w przedmiocie przesłania dokumentów i akt administracyjnych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w sprawie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę M. F. wniósł skargę na pismo Wójta Gminy N. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie przesłania dokumentów i akt administracyjnych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w sprawie zasiłku celowego. Pismo do, co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru, zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 września 2005r. Z akt sprawy wynika, iż przy piśmie tym złożone przez M. F. odwołanie od decyzji z dnia [...], znak [...] w sprawie odmowy zasiłku celowego na sfinansowanie przejazdów kolejowych na kwotę 4980,08 zł zostało przesłane wraz z kompletem dokumentów do SKO w S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, sąd odrzuca skargę: 1. jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, 2. wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, 3. gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, 4. jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona, 5. jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeśli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeśli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiającej jej działanie, 6. jeśli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Spośród wskazanych przyczyn odrzucenia skargi w niniejszej sprawie zastosowanie ma pkt 6 powołanego przepisu. Z niedopuszczalnością skargi zaś mamy do czynienia np. wówczas, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia, niewyczerpane zostały środki zaskarżenia, skargę wniesiono od aktu lub czynności (bezczynności) nie objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, skargę wniósł podmiot nie posiadający legitymacji procesowej (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 116 czy T. Woś: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 276 i n.). W niniejszej sprawie przedmiotem wniesionej przez M. F. skargi jest pismo Wójta Gminy N. z dnia [...] znak: [...], którym to pismem przesłano do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. odwołanie M. F. oraz dokumenty i akta administracyjne sprawy zasiłku celowego. Pismo to, choć zostało sporządzone w toku rozpoznawania indywidualnej sprawy, nie ma, w ocenie Sądu, charakteru aktu administracyjnego ani też cech innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; nie rozstrzyga ono bowiem o uprawnieniach czy obowiązkach skarżącego. Jest ono jedynie czynnością techniczną, polegającą wyłącznie na przekazaniu wniesionego przez skarżącego pisma procesowego - odwołania do organu właściwego do jego rozpoznania, tj. do SKO w S.. W konsekwencji więc nie należy ono do katalogu spraw objętych kontrolą sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do przepisu art. 3 § 2, art. 4 oraz art. 5 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4; 9) spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Sądy administracyjne nie są jednakże właściwe w sprawach: 1) wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej; 2) wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi; 3) odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Analiza wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, iż przedmiotem wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy administracyjne są spory co do zgodności z prawem działania organu administracji publicznej w sferze, w jakiej został on upoważniony do kształtowania uprawnień i obowiązków podmiotów, nie powiązanych z tym organem ani więzami zależności organizacyjnej, ani podległości służbowej. Jedną ze stron stosunków administracyjnoprawnych jest organ administracji publicznej, drugą zaś podmiot, którego sytuacja prawna na mocy norm prawa obowiązującego została powiązana z sytuacją prawną organu w ten sposób, że organ ten może w sposób władczy i jednostronny konkretyzować prawa i obowiązki. Z powyższego wynika, iż kontrola sądów administracyjnych nie obejmuje wszystkich form działania administracji publicznej, lecz tylko te, w których organ administracji publicznej korzysta z władztwa, a zakres przedmiotowy dopuszczalności drogi sądowej przed sądami administracyjnymi należy co do zasady wyznaczać przez wskazaną w powołanym wyżej art. 1 upsa definicję sprawy sądowoadministracyjnej. Podkreślić nadto należy, że gdyby nawet skarga na pismo Wójta Gminy N. z dnia [...] przysługiwałaby, to i tak podlegałaby ona odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż pismo to doręczono skarżącemu w dniu 29 września 2005r., zaś skargę wniesiono dopiero w dniu 14 grudnia 2005r. Nadto skargę tą, stosownie do art. 52 § 1 ppsa, można wnieść co do zasady dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z tych względów skarga jest niedopuszczalna. W sprawie zaistniała więc sytuacja, o której stanowi powołany wyżej przepis art. 58 § 1 pkt. 6 ppsa. Odrzucenie skargi zaś jest równoznaczne z odmową merytorycznego rozpoznania sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 wskazanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.