II SA/Łd 514/12

Dnia 21 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Gminy i Miasta S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego, zaksięgowaną w dniu [...] pod pozycją [...]. Skargą z dnia [...] Burmistrz Gminy i Miasta S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] uchylające w całości postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta S. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o odrzucenie skargi. W ocenie organu odwoławczego Burmistrz Gminy i Miasta S., który był jednocześnie organem orzekającym w przedmiotowej sprawie w pierwszej instancji, pozbawiony jest legitymacji skargowej określonej w art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., nr 270, dalej: p.p.s.a.). Wyłączona jest bowiem możliwość dochodzenia przez organ jednostki samorządu terytorialnego, właściwy do orzekania w formie decyzji administracyjnej (odpowiednio w formie postanowienia) w sprawie indywidualnej stanowiącej przedmiot skargi, jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Zgodnie z art. 50 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1), jak również inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). W tym miejscu wskazać należy, że w postępowaniu sądowym jednostka samorządu terytorialnego może występować jako strona takiego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego. Jednocześnie jednak ustawa może organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.). Wówczas będzie on "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest też podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego, ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego (por. uchwała NSA z dnia 19 maja 2003r., sygn. I OPS 1/03, publ. Lex nr 79089). Powyższe stanowisko potwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 października 2009r. (sygn. akt K 32/08, publ. OTK-A 2009/9/139) uznając, że przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. jest zgodny z art. 165 Konstytucji RP. Podobnie w postanowieniu NSA z dnia 15 października 1990r. (sygn. akt SA/Wr 990/90, publ. ONSA 1990/4/7), stwierdzono, że bez względu na przedmiot sprawy i jej rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego, w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy. Wskazano bowiem, iż ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego (por. NSA w wyroku z dnia 26 maja 1982r., sygn. akt SA/Gd 165/82, publ. ONSA/1982/1/49 oraz w postanowieniu z dnia 18 lipca 2001r., sygn. akt I SA 398/00, Lex nr 54728). Burmistrz Gminy i Miasta S. jako organ, który w I instancji wydał postanowienie z dnia [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania, nie posiada więc legitymacji skargowej, wobec czego zasadny jest wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odrzucenie skargi. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. n.k.