II SA/Łd 516/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi A.M. i K. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia z uchybieniem terminu zażalenia na postanowienie odmawiające uwzględnienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę dc [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z [...], nr [...], znak: [...], L.dz.[...], na podstawie art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. – dalej w skrócie – "k.p.a.") w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1427ze zm. – dalej w skrócie – "u.p.e.a."), stwierdził, że zażalenie K. M. oraz A. M., na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...], Nr [...], znak: [...], którym w oparciu o normę art. 17 § 1 oraz art. 34 § 1 u.p.e.a., organ pierwszej instancji odmówił uwzględnienia zarzutu zgłoszonego przez K. M. i A. M. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczącej wykonania obowiązku określonego w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z [...], znak: [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 34 § 3 z zw. z art. 17 § 1 u.p.e.a. Przedstawiając stan faktyczny prawny sprawy, [...]WINB w Ł. wskazał, że prowadząc postępowanie w sprawie prawidłowości wykonania robót budowlanych, polegających na przebudowie lokalu nr 9 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A, PINB w Ł. postanowieniem z [...], Nr [...], na podstawie art. 81c ust. 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, nałożył na K. M. oraz A. M. obowiązek przedłożenia w terminie do 30 maja 2020 r. opracowanej przez osoby uprawnione, ekspertyzy technicznej prawidłowości wykonania (wraz z projektem budowlanym wskazującym jednoznaczny sposób usunięcia ewentualnych nieprawidłowości), ww. robót budowlanych w zakresie robót ogólnobudowlanych i instalacji: wod.-kan., elektrycznej oraz wentylacyjnej. Pismem z 18 czerwca 2020 r. organ pierwszej instancji wezwał K. M. oraz A. M. do wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem nr [...]. Następnie wobec braku odpowiedzi na wezwanie w 14 lipca 2020 r. sporządzono protokół wyceny i kosztów wykonania oceny technicznej przez B. M. (inżynier budownictwa upr. Nr [...]) oraz H. W. (uprawnienia nr [...]). W dniu 30 lipca 2020 r. PINB w Ł. wydał postanowienie nr [...], którym na podstawie art. 262 § 1 i 2 oraz art. 263 § 1 i 2 k.p.a. w z zw. z art. 81c ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nakazał K. M. oraz A. M., wpłacenie na wskazane konto PINB w Ł. w terminie 14 dni od daty doręczenia postanowienia, kwoty 3.690 zł tytułem zaliczki na poczet wykonania obowiązku wynikającego z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] [...] organ pierwszej instancji wydał upomnienie, na podstawie art. 15 § 1 i 2 u.p.e.a., którym wezwał K. M. i A. M. do wpłaty kwoty 3.690 zł tytułem zaliczki na poczet wykonania obowiązku wynikającego z postanowienia PINB w Ł. Nr [...] z [...], na wskazany rachunek bankowy. 9 września 2020 r. A. M. złożył pismo zatytułowane "wyjaśnienia", w którym stwierdził, że przeprowadzone roboty budowlane polegały na wydzieleniu pomieszczenia higieniczno-sanitarnego i oświadczył, że nie zapłaci kwoty nałożonej tytułem zaliczki na wykonanie ekspertyzy technicznej. Następnie 5 listopada 2020 r. organ pierwszej instancji wydał tytuł wykonawczy nr [...] przeciwko A. M. i K. M. na kwotę 3.690 zł tytułem zaliczki na wykonanie ekspertyzy technicznej, nałożonej postanowieniem PINB w Ł. Nr [...]. W dacie 18 stycznia 2021 r. wpłynęło do organu pierwszej instancji pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]-[...], przy którym organ egzekucyjny przekazał zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wniesiony pismami z 23 oraz 28 grudnia 2020 r. przez K. M. i A. M.. Jednocześnie Naczelnik Urzędu Skarbowego [...]-[...] wskazał, że postępowanie egzekucyjne zostało zakończone, gdyż Bank A S.A. przekazał 22 grudnia 2020 r. całą dochodzą zaległość. W dniu 22 stycznia 2021 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo A. M. zatytułowane "skarga-zażalenie", w którym podniósł że przeprowadzone roboty budowlane nie naruszyły istniejących ścian. Ponadto podjęte działania spowodowały blokadę środków pieniężnych na koncie, pozbawiając Państwa M. środków na opłaty za czynsz i media. W wyniku rozpatrzenia zarzutów wniesionych przez K. M. i A. M., PINB w Ł. [...] wydał postanowienie nr [...], którym na podstawie art. 17 § 1 oraz art. 34 § 1 u.p.e.a., odmówił uwzględnienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczącej wykonania obowiązku określonego w postanowieniu PINB w Ł. Nr [...]. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że zarzuty są bezzasadne oraz stwierdził, że roboty budowlane mogą być przedmiotem postępowania w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, jeżeli zostały wykonany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. Postanowienie skierowano odrębnymi przesyłkami do K. M. i do A. M.. Obie przesyłki zawierające postanowienie nr [...] z [...] zostały odebrane przez K. M. 4 lutego 2021 r., co potwierdza podpis złożony na odrębnych potwierdzeniach odbioru obu przesyłek. Dnia 2 lutego 2021 r. organ pierwszej instancji odpowiedział na skargę Państwa M. z 19 stycznia 2021 r. i wyjaśnił, że jego zastrzeżenia budzi szerokość drzwi wejściowych do łazienki oraz brak wentylacji w tym pomieszczeniu. Ponadto, roboty instalacyjne są zakryte w większości, co uniemożliwia weryfikację prawidłowości ich wykonania. Wobec powyższego organ wydał postanowienie o nakazie przedłożenia ekspertyzy, a wobec bierności zobowiązanych, postanowienie o nałożeniu obowiązku wpłaty zaliczki na wykonanie zastępcze ekspertyzy technicznej. Dnia 10 lutego 2021 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]-[...] przekazujące na podstawie art. 19 i art. 20 oraz art. 65 § 1 k.p.a. pismo z 2 lutego 2021 r. K. M. i A. M. zatytułowane "wyjaśnienie-prośba o odblokowanie konta", w których strony powieliły podnoszone na wcześniejszym etapie zastrzeżenia wobec obowiązku nałożonego postanowieniem nr [...]. Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego [...]-[...] przy piśmie z 26 lutego 2021 r. na podstawie art. 19 i art. 20 oraz art. 65 § 1 k.p.a. przesłał do organu pierwszej instancji pismo K. M. i A. M. z 19 lutego 2021 r. zawierające zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczące zasadności obciążenia przez organ nadzoru stopnia powiatowego naliczoną i wyegzekwowaną opłatą za ekspertyzę techniczną. W ocenie skarżących nałożenie obowiązku wykonania ekspertyzy technicznej jest bezzasadne, a ponadto nie zostali powiadomieni o postępowaniu egzekucyjnym i nie mieli możliwości złożenia wyjaśnień w urzędzie skarbowym. Organ stopnia powiatowego przy piśmie z 10 marca 2021 r. przekazał do organu drugiej instancji, pismo zatytułowane "zarzuty-wyjaśnienia" z 19 lutego 2021 r., stanowiące w istocie zażalenie K. M. i A. M., wyjaśniając że nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany zaskarżonego postanowienia z dnia [...] nr [...]. Dnia 23 marca 2021 r. wpłynęło pismo A. M. i K. M., zatytułowane "wniosek-zażalenie-sytuacja wyjątkowa", stanowiące uzupełnienie zażalenia wniesionego przez strony 19 lutego 2021 r. do Urzędu Skarbowego [...]-[...]. W piśmie skarżący wskazali, że oględziny w mieszkaniu nr 9 przy ul. A w Ł. były źle przeprowadzone, a instalacja której dotyczy postępowanie jest w mieszkaniu od 65 lat. Skarżący zażądali zwrotu pieniędzy w kwocie 3.900 zł. [...]WINB w Ł., powołując się na przepisy art. 17 § 1, art. 18, art. 34 § 3 u.p.e.a. oraz art. 42 § 1, ar. 44 i art. 57 § 1 k.p.a. wyjaśnił, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało skutecznie doręczone A. M. 4 lutego 2021 r. (czwartek) zaś 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w 11 lutego 2021 r. (czwartek). Taka sama sytuacji dotyczy K. M., która odebrała postanowienie 4 lutego 2021 (czwartek), zatem 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął także 11 lutego 2021 r. (czwartek). Tymczasem pismo Państwa M. zatytułowane "zarzuty-wyjaśnienia" stanowiące zażalenie K. M. i A. M., zostało złożone osobiście do Urzędu Skarbowego [...]-[...] 19 lutego 2021 r., a zatem już po upływie 7- dniowego terminu na jego złożenie, który upływał 11 lutego 2021 r. Kolejne pismo w sprawie, które wpłynęło bezpośrednio do tutejszego organu, zostało złożone przez Państwa M. 23 marca 2021 r., zatem również po upływie 7-dniowego terminu na złożenie zażalenia. Jednocześnie organ wyjaśnił, że skarżący nie złożyli równocześnie z wniesieniem środka zaskarżenia, wniosku o przywrócenie terminu, któremu uchybili. [...]WINB w Ł. wyjaśnił również, że organ pierwszej instancji prawidłowo pouczył skarżących o przysługującym terminie do wniesienia zażalenia oraz wskazał właściwy organ do jego rozpatrzenia. W związku z powyższym organ stwierdził, że A. M. oraz K. M. złożyli zażalenie z uchybieniem terminu określonego w art. 34 § 3 z zw. z art. 17 § 1 u.p.e.a. W skardze na powyższe postanowienie K. M. i A. M. stwierdzili, że w latach 70. był kapitalny remont posesji przy ul. A – wymieniono stropy, ścianki działowe płytami paździerzowymi i wiórowymi i wydzielono pomieszczenia. Natomiast Nadzór Budowlany w licznych pismach mylił pojęcia wydzielenia i przebudowy. Skarżący w oparciu o art. 29 ust. 1 pkt 27 ustawy Prawo budowlane wskazali, że wydzielenie pomieszczenia z już istniejącego, np. utworzenie kącika sanitarnego z części kuchennej, nie wymaga pozwolenia na wydzielenie. W decyzji najmu z [...] było uwzględnione W.C – łazienka i Nadzór Budowlany zatwierdził takie pomieszczenie, co znajduje odzwierciedlenie w decyzji najmu. W ocenie skarżących obecny Nadzór Budowlany popełnił przestępstwo, nie uwzględniając własnych wcześniejszych decyzji i bezprawnie zajął z konta skarżącego 3.900 zł na poczet ekspertyzy budowlanej. Skarżący wskazał, że poprosił o ponowną wizję lokalną, lecz nikt jej nie dokonał. Jednocześnie skarżący zaznaczył, że od 1965 r. w pomieszczeniu w którym została wydzielona łazienka, była już instalacja wodno-kanalizacyjna, a skarżący zamieszkał w budynku w 1974 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm. - w skrócie "p.p.s.a."), stanowiącym, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Z taką sytuacją mieliśmy do czynienia na gruncie rozpatrywanej sprawy. Następnie stwierdzić trzeba, że sądy administracyjne stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie), jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz procesowymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd nie jest też związany granicami skargi. Sąd kontrolując w zakreślonych wyżej granicach legalność zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] stwierdza, że odpowiada ono przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do jego usunięcia z obrotu prawnego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 w zw. z 144 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z treści przepisu art. 144 k.p.a. wynika, że w kwestiach nieuregulowanych w dziale dotyczącym zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Z dyspozycji przywołanych przepisów wynika, że wydanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia nie zależy od uznania organu i jest on zobligowany do jego wydania w przypadku uchybienia terminu do jego wniesienia. Organ, do którego wpływa zażalenia, jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać jego dopuszczalność oraz stwierdzić, czy nie nastąpiło uchybienie terminu do złożenia środka zaskarżenia. W sytuacji, gdy organ drugiej instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...], Nr [...], znak: [...], którym w oparciu o normę art. 17 § 1 oraz art. 34 § 1 u.p.e.a., organ pierwszej instancji odmówił uwzględnienia zarzutu zgłoszonego przez K. M. i A. M. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczącej wykonania obowiązku określonego w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z [...], znak: [...] zostało odebrane przez żonę skarżącego w imieniu obojga w dniu 4 lutego 2021r., natomiast zażalenie na to postanowienie zostało złożone osobiście w dniu 19 lutego 2021 r. Tak więc zażalenie zostało złożone po upływie 7 dniowego terminu – termin ten upłynął dla skarżących 11 lutego 2021 r. Przepis art. 17 § 1 u.p.e.a. stanowi: O ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Skarżący uchybiając wiążącemu ich terminowi z zacytowanego wyżej przepisu, przy złożeniu swego zażalenia nie zawarli też w nim wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. W sprawie należy jeszcze zwrócić uwagę, ze skarżący byli aktywni w toku toczącego się postępowania egzekucyjnego. W międzyczasie skarżący złożyli pismo w dacie 2 lutego 2021 r., ale nie można go potraktować jako zażalenia na postanowienie z [...], ponieważ z jego treści nie wynika, aby odnosiło się do powyższego postanowienia, ewentualnie można je traktować jako uzupełnienie zarzutów złożonych przy piśmie z dnia 23 grudnia 2020 r.. Pismo to nie mogło być też zażaleniem na postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] z tej jeszcze przyczyny, iż w dacie 2 lutego 2021 r. skarżący nie znali treści rozstrzygnięcia zawartej w tym postanowieniu, które odebrali dopiero w dniu 4 lutego 2021 r. Jednocześnie skarżący w skardze w ogóle nie odnoszą się do kwestii przekroczenia terminu, a wyłącznie skupiają się na kwestiach materialno-prawnych związanych z historią ich zamieszkiwania remontowanym lokalu. Tak formułowane zarzuty skargi nie mogły oczywiście odnieść oczekiwanego przez skarżących skutku. Niezależnie od powyższego Sąd, do czego jest zobowiązany z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. z urzędu, nie znalazł również żadnych naruszeń prawa w zaskarżonym postanowieniu. Podsumowując Sąd stwierdził, że wydane na gruncie rozpatrywanej sprawy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, wobec czego brak jest jakichkolwiek postaw do jego uchylenia i na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. a.bł.