II SA/Łd 518/10

Dnia 23 czerwca 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. AG II SA/Łd 518/10 Uzasadnienie I.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej przyznania uprawniania do świadczenia pieniężnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 czerwca 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Strona osiąga dochody z tytułu emerytury w wysokości 1.300 złotych. Posiada mieszkanie o powierzchni 54 m kw. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, iż jest osobą starszą i schorowaną, stąd większość posiadanych środków finansowych przeznacza na opłaty i zakup leków. Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości. Na uwadze należało mieć bowiem fakt, iż skarżąca jest osobą samotną i deklaruje osiąganie dochodów jedynie z tytułu emerytury, których wysokość nie pozwala na pokrycie pełnego udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Ze względu natomiast na fakt, iż skarżąca wniosła o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika bez wskazania, czy przedmiotem wniosku jest ustanowienie adwokata czy radcy prawnego, uznać należy, iż wybór pozostawiony został gestii Sądu. Mając zaś na względzie fakt, iż zakres kompetencji na gruncie postępowania przed sądem administracyjnym w przypadku adwokata i radcy prawnego jest tożsamy, za stosowne uznano ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG