II SA/Łd 52/15

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku rodzinnego i odmowy prawa do dodatku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., umorzyć postępowanie w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SA/Łd 52/15 Uzasadnienie J.K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie przyznania zasiłku rodzinnego i odmowy prawa do dodatku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z konkubentem i córką. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę konkubenta skarżącej (zajęcie komornicze) i środków z pomocy społecznej (łączne dochody to kwota ok. 1422 zł). Skarżąca zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu, nie otrzymuje pomocy ze strony rodziny. Oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżący w sprawach z zakresu pomocy społecznej, udział skarżącej w postępowaniu nie wiąże się zatem z obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych. Skutkiem powyższego postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Natomiast za uzasadniony uznać należy wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia pełnomocnika. Zważywszy bowiem na przedstawioną sytuację rodzinną i majątkową uprawnione jest przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG