II SA/Łd 521/07

Dnia 26 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R.S. K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 września 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 892/05 o umorzeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. A w O. na decyzję Wojewody [..] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. (MSi) R.S. K. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 września 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 892/05, o umorzeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. A w O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. We wniosku tym skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego umowa o pracę wygasła z dniem 29 lutego 2008 roku. W chwili obecnej nie uzyskuje żadnych środków do życia. Podał przy tym, że cierpi na przewlekłe schorzenia i nie dysponuje środkami na leczenie. Na rachunku bankowym posiada zaś tylko środki na bieżące potrzeby (kilkaset złotych). Dodał, że nie posiada także żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow. 38,47 m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Z kolei koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie uzyskuje żadnych środków do życia. Cierpi na przewlekłe schorzenia i nie dysponuje środkami na leczenie. Posiadane środki na rachunku bankowym wystarczają mu jedynie na bieżące potrzeby. Skarżący nie posiada przy tym żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow. 38,47 m2. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącego powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319). Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)