II SA/Łd 521/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi C. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. W dniu 20 lipca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga C. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich, powyższą decyzję doręczono skarżącemu 9 września 2008r. Razem ze skargą C. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, podał, że cierpi na cukrzycę i w związku z tym przebywał w Szpitalu Powiatowym w Ł. Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2009r. skarżący został wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i wskazanie daty ustania tych okoliczności. W odpowiedzi C. S. podniósł, iż nie mógł w terminie wnieść skargi do WSA w Łodzi, bowiem zwrócił się w tym czasie do Rzecznika Praw Obywatelskich z pytaniem " czy można uznać w roku 60 rocznicy rozpoczęcia działań wojennych [...] obozy gestapowskie jako obozy przejściowe?". Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich udzieliło skarżącemu odpowiedzi, że zmiana wskazanej na wstępie decyzji możliwa była w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, która, zdaniem skarżącego, upoważniła go do złożenia skargi, mimo upływu przewidzianego prawem terminu. Do wniosku zostało załączone zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że C. S. wymaga stałego leczenia farmakologicznego ze względu na przewlekłe choroby: cukrzycę, nadciśnienie tętnicze. Ponadto załączono kserokopię karty leczenie szpitalnego, potwierdzającą pobyt strony w szpitalu w dniach 9 – 17 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a."), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zatem warunkami koniecznymi do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej są: zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu. Ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy – w orzecznictwie sądowym, przyjmuje się, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Przeszkodą w zachowaniu terminu może być zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne przez stronę. Jeśli taką okolicznością jest choroba rozważyć należy, jakiego rodzaju jest to schorzenie, czy wykluczało ono samodzielne działanie strony w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej, ponadto czy strona miała realną możliwość skorzystania z ewentualnej pomocy osób bliskich, domowników. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że C. S. nadał skargę, zawierającą wniosek o przywrócenie terminu, w Urzędzie Pocztowym, w dniu 25 kwietnia 2009r., zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, przewidzianego art. 53 § 1 p.p.s.a. Wymienione w zaświadczeniu lekarskim przewlekłe schorzenia, na które cierpi skarżący same w sobie nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu, bowiem osoba dotknięta przewlekłym schorzeniem jest świadoma swego stanu zdrowia, choroba nie stanowi dla niej zaskoczenia, nie skutkuje niespodziewaną dysfunkcją aktywności życiowej i społecznej. Zachowanie należytej staranności w przypadku osoby przewlekle chorej wyraża się w takim planowaniu wykonania swych obowiązków, w tym podejmowania czynności procesowych, by wkomponować je w tok codziennych czynności, w tym leczniczych. Dopiero, gdy schorzenie doprowadzi do nagłego zakłócenia biegu czynności życiowych tj. nastąpi nieoczekiwane pogorszenie stanu zdrowia, wówczas można mówić o tym, że pojawiają się okoliczności niespodziewane, które mogą po spełnieniu innych warunków ustawowych uzasadniać przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, lecz wystąpienie tego rodzaju sytuacji strona jest zobowiązana uprawdopodobnić. Oceniając podane przez skarżącego okoliczności uznać należy, że nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi na wspomnianą decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie upływał z dniem 9 października 2008r. Z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżący przebywał w szpitalu od 9 do 17 marca 2009r., zatem pięć miesięcy po upływie terminu do wniesienia skargi. Nie uprawdopodobnił również, że w okresie, gdy termin do wniesienia skargi pozostawał otwarty, wystąpiło u niego pogorszenie stanu zdrowia uniemożliwiające mu jej złożenie. Wobec powyższego stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i 2 – ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu. M.O.