II SA/Łd 522/10

Dnia 13 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. i C. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości postanawia: odrzucić skargę. W dniu 26 kwietnia 2010 roku (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) E. W. i C. N. przesłali bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...], znak: [...], przekazujące, według właściwości, do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. wniosek E. W., dotyczący niezgodnego z prawem budowlanym użytkowania obiektu budowlanego na działce położonej w sąsiedztwie jego nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w dniu 5 maja 2010 roku, przekazał powyższą skargę (za pośrednictwem poczty) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 czerwca 2010 roku C. N. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie C. N. krótko opisał dotychczasowy przebieg postępowania, załączając obszerną dokumentację dotyczącą, w jego ocenie przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji zawartej w art. 57 § 1 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ponadto treść 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zaś stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zaś w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc powyższe uwagi do skargi złożonej przez C. N. należy wskazać, że w niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, bowiem w odpowiedzi na wezwanie nie określił naruszenia prawa bądź interesu prawnego w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia. Zatem skargę C. N. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnośnie zaś skargi wniesionej przez E. W. wypada wyjaśnić, iż stosownie do treści art. 53 § 1, w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten (inny organ) powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej. (zob. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T. Wosia, LexisNexis Wyd. 1, Warszawa 2005r., str. 248). Kwestionowane w skardze postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 30 marca 2010 roku, a zatem ustawowy, 30 – dniowy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 29 kwietnia 2010 roku. W przedmiotowej sprawie skarga (wbrew pouczeniu zawartemu w treści zaskarżonego postanowienia) została wniesiona bezpośrednio do Sądu. Z prezentaty nadanej w Biurze Podawczym wynika, iż datą wpływu przedmiotowej skargi do WSA w Łodzi był 29 kwietnia 2010 roku. Następnie skarga została, przez Sąd, przesłana na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w dniu 5 maja 2010 roku, a zatem po upływie ustawowego terminu. W tym stanie rzeczy nie można uznać, że datą wniesienia do Sądu skargi był dzień, w którym skarga została nadana przez skarżących w urzędzie pocztowym na adres WSA w Łodzi, tj. 26 kwietnia 2010 roku, lecz dzień, w którym skarga ta została prawidłowo przekazana przez Sąd, Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S., czyli 5 maja 2010 roku. Powyższe oznacza, że skarga E. W. została wniesiona z uchybieniem przewidzianego w ustawie terminu. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę wniesioną przez E. W. m.o.