II SA/Łd 523/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażaleń S. M. i U. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2018 r. o umorzeniu postępowania i zwrocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi S.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie prawidłowości wybudowania i legalności użytkowania przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego p o s t a n a w i a: 1) na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2018 r. o umorzeniu postępowania i zwrocie wpisu sądowego w całości; 2) umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi S. M. z dnia 21 kwietnia 2018 r. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie prawidłowości wybudowania i legalności użytkowania przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego; 3) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz S. M. kwotę 100,00 (sto) złotych, tytułem nienależnego wpisu sądowego od zażalenia, zaksięgowaną w dniu 29 sierpnia 2018 r., pod poz. [...]; 4) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz U. Z. kwotę 100,00 (sto) złotych, tytułem nienależnego wpisu sądowego od zażalenia, zaksięgowaną w dniu 5 września 2018 r., pod poz. [...]. A.B. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie ze skargi S. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie prawidłowości wybudowania i legalności użytkowania przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego oraz zwrócił stronie skarżącej – S. M. kwotę 500 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. S. M. i U. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi zażalenia na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę poprzez jednoznaczne określenie, której ze skarg ono dotyczy, o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażaleń wskazano, że zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji orzekł o umorzeniu postępowania sądowego z wniesionej przez S.M. skargi, nie wskazując jednak, której ze skarg dotyczy umorzenie. Autorzy zażaleń wskazali, że nie są w stanie stwierdzić, czy pismo cofające skargę wniesioną dnia 21 kwietnia 2018 r. zostało rozpoznane przez Sąd zgodnie z jego treścią i czy umorzenie postępowania sądowego obejmuje skargę U. Z. z dnia 10 maja 2018 r. Zdaniem S. M. i U. Z. z treści drugiej skargi wniesionej przez nich wspólnie nie wynika wcale, aby ta stanowiła uzupełnienie skargi wniesionej w dniu 21 kwietnia 2018 r. O odrębności skarg świadczy bowiem brak tożsamości stron oraz odmienne zarzuty w nich sformułowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Wyjaśnić należy, że wyżej wskazany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Mianowicie sąd ten może uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch następujących przesłanek: zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Podkreślić przy tym należy, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdy wadliwość zaskarżonego postanowienia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy (vide postanowienie SN z dnia 20 maja 1999r., II UZ 58/99, OSNP 2000/15/602). W okolicznościach niniejszej sprawy lektura zażaleń S. M. i U. Z. z dnia 20 sierpnia 2018 r. oraz 21 sierpnia 2018 r. prowadzi do wniosku, że są one oczywiście uzasadnione. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 21 kwietnia 2018 r. S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie prawidłowości wybudowania i legalności użytkowania przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego, a następnie pismem z dnia 10 maja 2018 r. S. M. i U. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na tę samą decyzję. W tej sytuacji należało uznać, że w tutejszym Sądzie złożone zostały dwie odrębne skargi na ten sam akt administracyjny. W dalszej kolejności S. M. cofnął skargę z dnia 21 kwietnia 2018 r. Wobec powyższego należy stwierdzić, że Sąd winien umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. na skutek rezygnacji strony z kontynuowania postępowania jedynie w zakresie skargi wniesionej przez S. M. pismem dnia 21 kwietnia 2018 r., co wyraźnie winien zaznaczyć w sentencji orzeczenia, a czego nie uczynił wydając postanowienie z dnia 7 sierpnia 2018 r. Z tego względu zażalenia S. M. i U. Z. należy uznać za oczywiście uzasadnione. Jednocześnie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 225 P.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałości zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków, zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W ocenie Sądu z uwagi na uznanie ww. zażaleń za oczywiście uzasadnione w sprawie brak było podstaw do uiszczenia opłaty na podstawie art. 220 § 1 P.p.s.a. Tym samym uiszczone przez S. M. i U. Z. opłaty sądowe tytułem wpisu sądowego od wniesionych zażaleń, jako nienależne podlegają zwrotowi na podstawie art. 225 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 195 § 2, art. 161 § 1 pkt 1 i art. 225 P.p.s.a., orzekł jak sentencji w postanowienia. A.B.