II SA/Łd 524/16
PostanowienieWSA w Łodzi2017-08-23
Skład orzekający: Arkadiusz Blewązka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy wadliwość zaskarżonej uchwały została stwierdzona w innym postępowaniu, sąd powinien orzec o odpowiedzialności za koszty postępowania sądowoadministracyjnego na zasadzie rezultatu, obciążając organ, który podjął wadliwą uchwałę?Ratio decidendi
Sąd administracyjny, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, jest związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. W przypadku, gdy wadliwość zaskarżonej uchwały została stwierdzona w innym postępowaniu, sąd powinien orzec o odpowiedzialności za koszty postępowania sądowoadministracyjnego na zasadzie rezultatu, obciążając organ, który podjął wadliwą uchwałę. Koszty te obejmują wpis sądowy oraz wynagrodzenie pełnomocnika ustalone według stawek określonych w przepisach.Stan faktyczny
Skarżący A. F. i J. M. wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy Oporów w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia 10 marca 2017r. WSA w Łodzi umorzył postępowanie i zasądził zwrot kosztów od Rady Gminy Oporów. NSA uchylił ten punkt postanowienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność orzekania o kosztach na zasadzie rezultatu i obciążenia Gminy Oporów. WSA w Łodzi rozpoznał sprawę ponownie w zakresie kosztów.Rozstrzygnięcie
Zasądzono od Gminy Oporów na rzecz każdego ze skarżących: A. F. i J. M. kwoty po 780 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. F. i J. M. na uchwałę Rady Gminy Oporów z dnia 24 marca 2016r. nr XVI/71/2016 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Oporów dla obszaru obejmującego części sołectw: Skórzewa, Stanisławów, Mnich – Ośrodek, Jurków Drugi, Kurów – Wieś, Janów, Jastrzębia, Świechów, Wola Owsiana, Golędzkie, Kamienna, Wola Prosperowa, Szczyt, Podgajew, Mnich – Południe, Samogoszcz, Wólka – Lizigódź w gminie Oporów p o s t a n a w i a: zasądzić od Gminy Oporów na rzecz każdego ze skarżących: A. F. i J. M. kwoty po 780 (siedemset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. AC
A. F., J. M. i P. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy Oporów z dnia 24 marca 2016r. nr XVI/71/2016 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Oporów dla obszaru obejmującego części sołectw: Skórzewa, Stanisławów, Mnich – Ośrodek, Jurków Drugi, Kurów – Wieś, Janów, Jastrzębia, Świechów, Wola Owsiana, Golędzkie, Kamienna, Wola Prosperowa, Szczyt, Podgajew, Mnich – Południe, Samogoszcz, Wólka – Lizigódź w gminie Oporów.
Postanowieniem z dnia 29 września 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. F.
Postanowieniem z dnia 10 marca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie sądowoadministracyjne oraz zasądził od Rady Gminy Oporów na rzecz każdego ze skarżących: A. F., J. M. i P. F. kwoty po 800 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017r., po rozpoznaniu zażalenia. Gminy Oporów na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 marca 2017r., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił punkt drugi przedmiotowego postanowienia i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w takim przypadku jak w niniejszej sprawie, a więc w sytuacji, gdy wadliwość zaskarżonej uchwały stwierdzona została w innym postępowaniu należało przyjąć, że o odpowiedzialności za koszty postępowania sądowoadministracyjnego Sąd I instancji powinien orzec na zasadzie rezultatu, co oznacza że wobec stwierdzonej wadliwości badanej uchwały odpowiedzialnym za koszty może być wyłącznie organ, który ową wadliwą uchwałę podjął. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zasądzenie na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., aktualnie Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a", zwrotu kosztów od organu, który wydał zaskarżoną uchwałę z dnia 24 marca 2016r. na rzecz skarżących, reprezentowanych w postępowaniu sądowym przez ustanowionego przez nich adwokata, było możliwe. Zaskarżone rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów Sąd II instancji uchylił jednak z innych przyczyn. Wskazał mianowicie, że w zaskarżonym postanowieniu wadliwie zasądzono zwrot kosztów od Rady Gminy Oporów, zamiast od Gminy Oporów. Ponadto zauważył trzeba, że zasądzając zwrot kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podał jakiejkolwiek argumentacji pozwalającej ustalić przyczyny zasądzenia od organu zwrotu kosztów na rzecz trojga skarżących we wskazanej w orzeczeniu wysokości. Powyższa wadliwość - w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego -prowadzi do wniosku, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie zasądzonych przez Sąd I instancji kosztów postępowania zawiera braki uniemożliwiające poddanie go merytorycznej kontroli instancyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie zaznaczyć trzeba, że stosownie do art. 190 P.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Następnie należy wskazać, że przepis art. 200 P.p.s.a. stanowi, iż w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis ten przewiduje odpowiedzialność finansową organu względem skarżącego za wynik postępowania na zasadzie rezultatu oraz wskazuje, iż skarżącemu przysługuje od organu wyłącznie zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Podkreślić należy, że w myśl art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Przypomnieć również należy, że w niniejszej sprawie bezprzedmiotowość postępowania i związana z tym konieczność umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego była skutkiem stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały Rady Gminy Oporów z dnia 24 marca 2016r. nr XVI/71/2016 w postępowaniu zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2017r. sygn. II OSK 2807/16. W tej sytuacji, gdy wadliwość zaskarżonej uchwały stwierdzona została w innym postępowaniu należy orzec o odpowiedzialności za koszty postępowania sądowoadministracyjnego na zasadzie rezultatu. Koszty postępowania sądowoadministracyjnego winien zatem ponieść organ, który ową wadliwą uchwałę podjął, tj. w okolicznościach niniejszej sprawy Gmina Oporów.
Wobec powyższego na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz każdego skarżących zwrot kosztów postępowania w kwocie równej należnemu wpisowi sądowemu (300 zł) oraz wynagrodzeniu pełnomocnika, będącego adwokatem ustalonemu w oparciu o treść § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r. poz. 1800) w wysokości 480 zł.
AC
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło