II SA/Łd 525/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Ł. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. Ł. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 29 września 2010r., wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S. Ł. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. W piśmie z dnia 25 października 2010r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając powyższy wniosek, skarżący podniósł, iż jest osoba starszą i był bardzo chory. Do wniosku tego załączył zaświadczenie lekarskie z dnia 5 października 2010r. o tym, iż cierpi na przewlekłe choroby układu oddechowego i krążenia oraz wymaga stałego leczenia. W piśmie z dnia 5 listopada 2010r. skarżący ponownie podniósł, iż przyczyną uchybienia terminu była jego choroba. Wskazał także, iż jest po zawale serca i ma 80 lat. W piśmie z dnia 13 grudnia 2010r. pełnomocnik skarżącego z urzędu podniósł, iż od końca września do około 20 października 2010r. skarżący był bardzo poważnie chory, gdyż miał zapalenie oskrzeli, co z uwagi na inne schorzenia, na które cierpi, spowodowało gwałtowny i niebezpieczny dla zdrowia przebieg choroby. Skarżący jest po zawale serca, cierpi na astmę oskrzelową, chorobę niedokrwienną serca oraz nadciśnienie tętnicze. Z uwagi na ogólny stan zdrowia ma przyznaną I grupę inwalidzką. Mieszka z żoną mającą 70 lat i nie może liczyć na stałą pomoc pozostałych członków rodziny. Do pisma tego załączono zaświadczenie lekarskie z dnia 9 grudnia 2010r. oraz wypis orzeczenia Obwodowej Komisji do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia z dnia [...]. W zaświadczeniu z dnia 9 grudnia 2010r. stwierdzono, iż skarżący choruje na przewlekłą astmę oskrzelową i chorobę niedokrwienną serca. Od 19 września 2010r. nastąpiło zaostrzenie choroby, która trwa nadal. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i jest uzasadnione wówczas, gdy strona mimo dołożenia wszelkich starań, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, nie mogła usunąć przeszkody, która była przyczyną uchybienia terminu. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się na przykład: przerwę na komunikacji, nagłą chorobą, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, jest więc uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie. Kwestię oceny braku winy ustawodawca pozostawił natomiast do uznania sądu. Mając na uwadze powyższe rozważania oraz zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny przedstawiony przez skarżącego stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do uwzględnienia jego wniosku o przywrócenie terminu. Nie można bowiem uznać, iż skarżący uprawdopodobnił, że choroba, która miała uniemożliwić mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnieniami wyroku z dnia 29 września 2010r. w terminie, miała charakter nagły i nie miał on możliwości wyręczenia się inną osobą. Złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest ani czynnością skomplikowaną, ani czynnością, której należy dokonać w sądzie osobiście, zaś jak wynika z pisma z dnia 13 grudnia 2010r. skarżący mieszka z żoną mającą 70 lat. Przy czym nie wskazał on żadnych okoliczności mogących świadczyć o tym, że nie mógł skorzystać z pomocy żony, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, przy złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Przedstawione przez skarżącego zaświadczenia lekarskie z dnia 5 października 2010r., a więc jeszcze sprzed daty złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz z dnia 9 grudnia 2010r. nie stwierdzają natomiast faktu choroby obłożnej uniemożliwiającej skarżącemu dopełnienie czynności w terminie. Z zaświadczeń tych wynika jedynie tyle, że schorzenia, na które cierpi skarżący mają charakter przewlekły i nawet w dacie wystawienia zaświadczenia z dnia 9 grudnia 2010r. stan ten nie uległ zmianie. Jak zaś wynika z akt sprawy w okresie, w którym skarżący kontynuował leczenie, kilkakrotnie składał on pisma procesowe – wniosek o przywrócenie terminu z dnia 25 października 2010r., pismo z dnia 5 listopada 2010r. oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z zaświadczeniem Urzędu Gminy w G. z dnia 5 listopada 2010r. (k. 24 – 25, 31 – 37). Skarżący nie wskazał natomiast żadnych innych okoliczności mogących uzasadniać uwzględnienie wniosku, w szczególności świadczących o nagłym ograniczeniu możliwości działania z uwagi na chorobę w takim stopniu, iż nie mógł się on wyręczyć się inną osobą. Podkreślić przy tym należy, że w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, iż choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu jednakże tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Samo złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości, jak również podeszły wiek, nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (por. np. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2009r., sygn. akt I OZ 966/08 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń po adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ oraz powołane tam orzecznictwo). Z tych też względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak wyżej. A.D