II SA/Łd 53/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o sprostowanie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wystawienia zaświadczenia postanawia sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 marca 2012r. w ten sposób, że na stronie numer osiem w drugim wierszu licząc od góry po słowach "takiego zaświadczenia (art. 217 § 2 pkt 2" skreślić "p.p.s.a." i w to miejsce wpisać "k.p.a.". A.D. Skarżący J. W. złożył wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 marca 2012r., wydanego w niniejszej sprawie. We wniosku tym wskazał, że na stronie 8 uzasadnienia wyroku od góry w drugim wierszu w zdaniu: "Bez wątpienia skarżącemu przysługuje interes prawny w domaganiu się wydania takiego zaświadczenia (art. 217 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (...)" omyłkowo oznaczono skróconą nazwę aktu prawnego, tj. "p.p.s.a." zamiast "k.p.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. – Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, zaś przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W uzasadnieniu wyroku z dnia 30 marca 2012r. na stronie numer osiem w drugim wierszu licząc od góry błędnie oznaczono skrót aktu prawnego, w którym zamieszony jest art. 217 § 2 pkt 2, tj. "p.p.s.a." zamiast "k.p.a.". Nie budzi wątpliwości, iż przesłanki wydania zaświadczenia w postępowaniu administracyjnym, co stanowiło przedmiot sprawy, zostały określone w Kodeksie postępowania administracyjnego, a nie w p.p.s.a. Wskazany w uzasadnieniu wyroku przepis art. 217 § 2 pkt 2 K.p.a. jako przesłankę wydania zaświadczenia wskazuje interes prawny. Natomiast art. 217 p.p.s.a. nie dzieli się na żadne jednostki redakcyjne. Nie zawiera ani paragrafów, ani punktów. Przede wszystkim zaś określa zasadę, według jakiej należy obliczać wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wobec tego błędne oznaczenie aktu prawnego, w którym znajduje się przepis art. 217 § 2 pkt 2 stanowiło w istocie oczywista omyłkę. Z tego też względu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 160 p.p.s.a. sąd postanowił ją sprostować w sposób wskazany w postanowieniu. A.D.