II SA/Łd 530/10

Dnia 31 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 sierpnia 2010 roku sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w zakresie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej p o s t a n a w i a: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2010r. sygn.akt II SA/Łd 530/10, w ten sposób, że w miejsce słowa "decyzję" wpisać słowo "postanowienie". II SA/Łd 530/10 UZASADNIENIE W dniu 31 sierpnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał sprawę ze skargi Z. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Jak wynika ze skargi oraz z akt administracyjnych sprawy, przedmiotem skargi Z. K. jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. W przywołanym wyroku z dnia 31 sierpnia 2010r. Sąd omyłkowo wpisał w komparycji orzeczenia, iż przedmiotem skargi Z. K. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może być postanowione na posiedzeniu niejawnym. Dostrzeżona przez Sąd omyłka stanowi niewątpliwie oczywistą omyłkę, co znajduje potwierdzenie w danych wynikających z akt sprawy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia. ar