II SA/Łd 531/07

Dnia 15 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. II SA/Łd 531/07 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjnym wyrokiem z dnia 2 października 2007r. oddalił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W dniu 8 października 2007r. strona skarżąca wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem skarżący odebrał w dniu 15 listopada 2007r. W dniu 19 listopada 2007r. strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2007r. Sąd przyznał skarżącemu pomoc prawną w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Pismem z dnia 16 stycznia 2008 roku Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. poinformowała Sąd o oddelegowaniu radcy prawnego P. R. do świadczenia pomocy prawnej z urzędu skarżącemu J. M.. W dniu 29 stycznia 2008r. oddelegowany radca prawny złożył dokument pełnomocnictwa udzielonego w dniu 28 stycznia 2008r. przez skarżącego. Następnie w dniu 4 lutego 2008r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, jednocześnie złożył skargę kasacyjną. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik wyjaśnił, iż w dniu 22 stycznia 2008r. odebrał pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych z dnia 16 stycznia 2008r. o oddelegowaniu do prowadzenia sprawy skarżącego. Pismem z dnia 23 stycznia 2008r. poinformował stronę skarżącą, iż został wyznaczony do prowadzenia jej sprawy, następnie w dniu 28 stycznia 2008r. skarżący udzielił pełnomocnictwa, w tym też dniu pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 §1 i art. 87 §2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 §1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej powinien zatem powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Jak już wyżej wskazano strona, która wnosi o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej obowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Ustawodawca nie wymaga od osoby wnioskującej o przywrócenie terminu udowodnienia braku winy, a jedynie jego uprawdopodobnienia. Oceniając staranność strony skarżącej w dochowaniu terminu do dokonania czynności procesowej należało wziąć pod uwagę, iż skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, objętym tzw. "przymusem adwokackim" (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, iż strona, która nie jest adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, a jednocześnie nie jest w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i rodziny, nie może skutecznie wnieść skargi kasacyjnej przed przyznaniem jej przez Sąd prawa pomocy w tym zakresie i wyznaczeniem określonego adwokata lub radcy prawnego przez okręgową radę adwokacką lub okręgową izbę radców prawnych. Jednocześnie, z uwagi na brak w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odpowiednika art. 118 k.p.c., przed udzieleniem pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi lub radcy prawnemu przez stronę, nie jest on umocowany do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż skarżący bez swej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi. Uchybienie to spowodowane było bowiem okolicznościami od skarżącego niezależnymi, który pomimo dochowania należytej staranności nie był w stanie samodzielnie złożyć skargę kasacyjną w terminie, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a.. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. A. T.-P.