II SA/Łd 533/05

Dnia 14 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant: ref.- staż. Agata Brolik - Appel, po rozpoznaniu w dniu 5 października 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz radcy prawnego S. K. kwotę złotych 240 (dwieście czter- dzieści) tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu. II SA/Łd 533/05 UZASADNIENIE We wniosku z dnia 31 grudnia 2004r. A. P. domaga się wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] Nr [...], którą Burmistrz W. zatwierdził projekt podziału działki nr 885/2 o pow. 2,39 ha położonej w G. stanowiącej własność Z. i M. S. na działki: nr 885/3 o pow. 0,1989 ha i nr 885/4 o pow. 2,1817 ha. Jako podstawę wznowienia A.P. podała fakt, że nie brała udziału w postępowaniu i nie była o nim powiadomiona ani nie otrzymała do wiadomości tej decyzji. O decyzji dowiedziała się dopiero z pisma S. P. w W. z dnia [...] Nr [...] kierowanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjno - Kartograficznego w Ł. Decyzją z dnia [...] znak [...], wydaną na podstawie art. 104, art. 148 i 149 § 3 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku A.P. Burmistrz W. odmówił wznowienia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu decyzji podał, że organ administracji w pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania bada oprócz dopuszczalności wznowienia z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych tylko kwestię zachowania jednomiesięcznego terminu. Burmistrz W. powołał się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2000r., sygn. akt III SA 2304/99. Organ I instancji wskazał, iż zgodnie z art. 148 k.p.a., wniosek o wznowienie postępowania wnosi się w terminie miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z wniosku o wznowienie postępowania z dnia 28 grudnia 2004r. wynika zaś zdaniem organu niewątpliwie, że o fakcie tym A. P. dowiedziała się z pisma z dnia [...], znak: [...], którego odbiór pokwitowała 30 lipca 2004r. W odwołaniu od powyższej decyzji A. P. zarzuciła organowi, że przyjął nieprawidłowy moment dowiedzenia się o decyzji mającej być przedmiotem wznowienia postępowania. Wskazała, że w rzeczywistości o możliwości istnienia decyzji z dnia [...] dowiedziała się podczas rozmowy ze znajomym prawnikiem w grudniu 2004r. Zaraz po tym fakcie wniosła o wznowienie postępowania. A. P. stwierdziła, że pismo Geodety P. w W. z dnia [...] nie zawierało wystarczającej ilości informacji, żeby można uznać, że dowiedziała się o istnieniu decyzji z dnia [...]. Zarzuciła, że organy nie wywiązały się z obowiązku wynikającego z art. 9 k.p.a. i nie udzieliły jej niezbędnych informacji. Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 148 i art. 149 § 3 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, iż wnioskodawczyni nie brała udziału w postępowaniu merytorycznym nie ze swojej winy. Organ rozpoznający wniosek obowiązany jest z urzędu badać zachowanie jednomiesięcznego terminu od dowiedzenia się o podstawie wznowienia do złożenia podania. Organ odwoławczy podkreślił, iż prawidłowe jest ustalenie Starosty P., że wnioskodawczyni dowiedziała się o decyzji objętej wnioskiem o wznowienie 30 lipca 2004 r., czyli w dniu doręczenia jej pisma S.P. w W. z dnia [...] Nr [...]. Takie ustalenie jest prawidłowe, bo znajduje potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym (dowód: pismo z dnia [...], dowód jego doręczenia - notatka służbowa z dnia 24 stycznia 2005 r., wyjaśnienie wnioskodawczyni zawarte w uzasadnieniu wniosku o wznowienie i jego uzupełnieniu z dnia 3 stycznia 2005 r.). Wbrew twierdzeniom wnioskodawczyni pismo z dnia [...] zawierało informację o decyzji objętej wnioskiem o wznowienie. Podana jest w nim data jej wydania, numer sprawy i przedmiot rozstrzygnięcia, a mianowicie podział działki nr 885/2. Natomiast brak oznaczenia organu, który wydał decyzję nie ma znaczenia wobec regulacji z art. 65 § 2 k.p.a., zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. nie dało wiary wyjaśnieniom wnioskodawczyni zawartym w uzasadnieniu odwołania, gdzie twierdzi, że o decyzji dowiedziała się dopiero w grudniu 2004 r. w rozmowie ze znajomym prawnikiem. W ocenie organu odwoławczego wnioskodawczyni zmieniła wyjaśnienie w tym zakresie w porównaniu do wcześniejszych dopiero po otrzymaniu zaskarżonej decyzji, kierując się chęcią uzyskania korzystnego dla siebie orzeczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. P. podniosła szereg zarzutów dotyczących merytorycznej zasadności decyzji Burmistrza W. z dnia 15 września 1998 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. Nr 153, poz.1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą w/w okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. Uwzględniając tak zakreśloną kognicję sądu administracyjnego stwierdzić trzeba, że skarga nie jest zasadna. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie stwierdził uchybień prawa materialnego czy procesowego, które mogły mieć wpływ na wynik postępowania i stanowić podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest dochowanie przez skarżącą jednomiesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 148 § 2 k.p.a. podanie o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania, w tym przypadku od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W sprawie niniejszej podstawa wznowienia jest brak udziału strony w postępowaniu bez jej winy (art.145 § 1 pkt.4 k.p.a.). Trafnie organy rozstrzygające o wznowieniu oceniły, iż miesięczny termin nie został dochowany. Skarżąca sama przyznała w pierwszym piśmie procesowym zawierającym wniosek o wznowienie postępowania, iż dowiedziała się o decyzji w sprawie projektu podziału z pisma z dnia 26.06.2004r.. Poza sporem jest, iż pismo to otrzymała 30 lipca 2004r. Trafnie organy oceniły również, iż z treści tego pisma wynika zarówno data wydania decyzji i wskazanie, iż rozstrzyga ona o projekcie podziału nieruchomości. Pismo to zatem zawierało informacje niezbędne do podjęcia kroków w celu wyjaśnienia przyczyn, dla których skarżącą nie wiedziała o toczącym się postępowaniu w sprawie o podział nieruchomości oraz do podjęcia czynności zmierzających do naprawy tej sytuacji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, informacja ta nie musi przy tym pochodzić od organu, który wydał decyzję. Nie można też zarzucić organowi odwoławczemu nietrafnej oceny późniejszej zmiany stanowiska skarżącej o terminie powzięcia wiadomości o decyzji. Jak celnie podkreślił organ odwoławczy, zmiana ta spowodowana była zapewne negatywną decyzją organu pierwszej instancji, nie została przez skarżącą przekonująco uzasadniona. Z uwagi na powyższe, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 151 ustawy o p.s.a. sąd oddalił skargę., rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez Radce prawnego ustanowionego z urzędu.(Dz.U. Nr 163 poz.1349 ze zm.).